Αποτυχία, καθυστέρηση, διάλυση

Λόγω της έλευσης του νέου χρόνου αποφάσισα να φανώ γενναιόδωρος. Έχω ένα επτασφράγιστο μυστικό και σκοπεύω να σας αποκαλύψω ! Πιστεύω στους φύλακες-αγγέλους! Δεν νομίζω να είμαι ο μόνος και δεν νομίζω (πλέον) ότι είναι μόνο στη φαντασία μου.

Ο πρώτος μου φύλακας-άγγελος λέγεται Ντέλια Βελκουλέσκου. Κυκλοφορεί ανάμεσα μας και έχει μέχρι στιγμής κάνει για μένα όσα δεν έχουν κάνει όλοι αυτοί που ψήφιζα κατα καιρούς. Απλώνει το χέρι της και δίνει διαταγές στο τρισάθλιο κράτος μου. Διατάζει αυτό το κράτος - απατεώνα να κάνει ότι πρέπει να κάνει για να πάρω σύνταξη όταν θα έρθει εκείνη η ώρα, να κάνει δηλαδή οικονομία και ορθολογιστική διαχείριση των χρημάτων που μου αρπάζει. Τους λέει ότι πρέπει να κάνουν δίαιτα και περισυλλογή. Διότι, για ένα περίεργο λόγο, παρότι κατα πλειοψηφία ήταν άχρηστοι με πιστοποιητικό, αυτο-βαφτίζονταν εξαίρετοι, διορίζονταν αναμεταξύ τους και έπαιρναν αβέρτα αυξήσεις απο λεφτά που ΔΕΝ υπήρχαν. Νομίζοντας, κατα πρώτον ότι είμαστε ηλίθιοι και, κατα δεύτερον, ότι δεν τους πήραμε είδηση..

Βέβαια, άν δούλευε λίγο περισσότερο για το δικό μου συμφέρον, θα φρόντιζε να μυριστεί την απάτη έγκαιρα και να προλάβει τα χειρότερα. Είτε πάλι, μετά την πλήρη χρεοκοπία μας, να κόψει περισσότερα απο τους έχοντες και στοιβάζοντες και όχι απο τον απλό κόσμο που υποφέρει και στερείται απο χρόνια. Ας ελπίσουμε να το πάρει έγκαιρα είδηση, ότι για να πετύχει τους αριθμούς της πρέπει να αναζητήσει, να διεκδικήσει και πάρει απο το λίπος και όχι απο το κόκκαλο, όπως άλλωστε μας διδάσκει και η διεθνής ιστορία. Η Ντέλια θα μπορούσε να είναι μια πολύ καλή πρόεδρος. Στο κάτω-κάτω δουλεύει για το καλό μου, το μέλλον μου και τη σύνταξή μου, αυτά που θα'πρεπε να έκαναν διαχρονικά οι δήθεν "ηγέτες" μας.

Ο δεύτερος φύλακας-άγγελος λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι ιδιαίτερα δραστήρια όσο η Ντέλια αλλά το παλεύει (και κατα κάποιο έτερο τρόπο, την αναγκάζω να το παλέψει). Θα μπορούσε να δουλεύει καλύτερα απο τη Ντέλια και να μην φτάναμε στη Ντέλια. Έλα όμως που δεν το έκανε. Ίσως πάλι, να φταίει το ότι τόσα χρόνια δεν απαιτούσα να το κάνει. Άν το έκανε πάντως, τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά. Σκεφτείτε πόσο διαφορετικό θα ήταν το τελικό αποτέλεσμα άν τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης δίνονταν στους πραγματικούς δικαιούχους και όχι στις εθνικές ελίτ. Δεν θα είχαμε τις ανισότητες που έχουμε άν υπήρχε στοιχειώδης έλεγχος. Θα είχαμε πραγματική ανάπτυξη, καλύτερη δικαιοσύνη, λιγότερες πιθανότητες αποτυχίας. Η σημερινή αποτυχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν το αποτέλσμα της τυφλής εμπιστοσύνης που έδειχνε στη διαχείριση των κοινοτικών πόρων απο τις εθνικές ελίτ, κυρίως όταν αυτές λειτουργούσαν με ξεκάθαρα ολιγαρχικά κριτήρια και παντελή περιφρόνηση των κανόνων. Στην Ελλάδα, με τόσα χρόνια παραμονής στην Ένωση, μόλις τώρα άρχισαν να αποκαλύπτονται οι ασυδοσίες [διάβασε άρθρο Sigmalive/Protothema]. Σκεφτείτε πόσα χρόνια θα πάρει να φανεί η αντίστοιχη ασυδοσία στην Κύπρο άν δεν το ψάξουμε ή άν δεν το επιδιώξουμε..  

Λόγω της έλευσης των επόμενων ευρω-εκλογών έκανα μια ανασκόπηση στην τελευταία πενταετία. Σκεφτείτε την εναρμόνιση που θα πετύχαιναν οι επι μέρους αγορές άν πετύχαιναν το κοινό μισθολόγιο, την ενιαία εκπαίδευση, την βιώσιμη ανάπτυξη, την πάταξη της ασυδοσίας. Η αποτυχία της  Ευρωπαϊκής Ένωσης την οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο και τις διαδοχικές εθνικές χρεοκοπίες. Έφτασε πλέον σε ένα κομβικό σημείο όπου είτε θα κάνει τη δουλειά της όπως έπρεπε να την κάνει απο την αρχή είτε θα το διαλύσουμε. Στο κάτω κάτω ο κόσμος κουράστηκε. Στις επόμενες ευρω-εκλογές έχουμε τη δυνατότητα να εκλέξουμε τους ηγέτες για την ευρύτερη μας ανασυγκρότηση ή τους ολιγάρχες των επι-μέρους ελίτ που θα συνεχίσουν τη σημερινή κατάσταση. Είναι η πιο καλή ώρα είτε να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις, είτε για να δώσουμε τόπο σε ένα βελούδινο διαζύγιο. Προσωπικά, θεωρώ ότι το διαζύγιο με την Ευρώπη και η επιστροφή στα εσωστρεφή έθνη-κράτη θα εξαφανίσει πλήρως τη διαφάνεια και τις όποιες πιθανότητες ισότιμης δικαιοσύνης και ευημερίας. Οι εθνικές ελίτ ποτέ τους δεν ενδιαφέρονταν για κάτι τέτοιο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδιάστηκε πριν τόσες δεκαετίες στοχεύοντας σε μιά καλύτερη και πιο δίκαιη ευρωπαϊκή κοινωνία. Όσο όμως αφήνει ανεξέλεγκτη τη δύναμη και τη ρευστότητα στις εθνικές ολιγαρχικές ελίτ, και, όσο αρνείται να το συνειδητοποιήσει και να το διορθώσει, ο θάνατός της είναι αναπόφευκτος.

Καλή χρονιά και καλή ψήφο..

( Στόχος - νούμερο ένα - της νέας χρονιάς: ΠΑΨΕ ΝΑ ΣΥΝΤΗΡΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΛΗΤΕΣ.. )

Η προστασία των ενόχων

Μελετώντας διαχρονικά τα διάφορα πολιτικά συστήματα, θεωρώ ότι ζούμε σε ένα που προσεγγίζει την τελειότητα. Δεν ειρωνεύομαι. Το σύστημα μας είναι σχεδιασμένο πολύ καλύτερα απο ότι νομίζετε. Για παράδειγμα, υπάρχει σαφέστατη διάκριση των εξουσιών, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται για να κυβερνά, η Βουλή των Αντιπροσώπων εκλέγεται για να νομοθετεί, η Δικαστική Εξουσία διορίζεται για να επιτηρεί την ομαλότητα.  Ωστόσο, οφείλω να επισημάνω ότι η σημερινή μας "δημοκρατία", λόγω κυρίως των πρωταγωνιστών της και της δράσης τους, τείνει πολύ περισσότερο προς την ολιγαρχία.

Το Κυπριακό Πολιτικό σύστημα είναι ξεκάθαρα πολύ καλύτερο απο το οχλοκρατικό - Κοινοβουλευτικό σύστημα της Ελλάδας, Ιταλίας και Ισπανίας με τα τραγελαφικά  συνεπακόλουθα της διαρκούς "συναίνεσης". Ωστόσο, υπάρχει μια βασική αρχή, για να λειτουργήσει ομαλά πρέπει καθένας να κάνει με πάσα υπευθυνότητα τη δουλειά που αναλαμβάνει. Δυστυχώς, όσα χρόνια όμως θυμάμαι, το πολιτικό μας σκηνικό ταλαντεύεται απο ανίερες συμμαχίες που οδηγούν όλους τους συμμετέχοντες σε ένα φαύλο κύκλο αλληλοσυγκάλυψης. Και με πάσα έλλειψη ευθύνης. Το κάθε πολίτευμα, καλό ή κακό, στηρίζεται απόλυτα στον πατριωτισμό των πολιτών του, εάν και εφ'όσον υπάρχει. Ας μην ξεχνάμε ότι η ίδια η Ελλάδα, η χώρα της δημοκρατίας υποφέρει διαχρονικά απο την κατάχρηση του πολιτεύματος που ανέδειξε. 

Στοιχειώδες θεμέλιο της ομαλότητας είναι ο νόμος και η  σωστή λειτουργία του. Σε ένα εξαιρετικό άρθρο του στην εφημερίδα Σημερινή, πολύ πριν την πρόσφατη μας χρεοκοπία (24/12/2012, σελ. 5), ο διευθυντής του C.I.I.M. Θεόδωρος Παναγιώτου εξηγεί γιατί τόσο στην Κύπρο όσο και διεθνώς παρατηρείται η τάση της ατιμωρησίας των πλουσίων. Διαχρονικά, όλοι μας μιλούμε για φωτογραφικούς νόμους, φωτογραφικές διατάξεις και εξυπηρέτηση υμετέρων. Το κείμενο του κ. Παναγιώτου είναι το πιο χαρακτηριστικό δείγμα της διαιώνισης του φαινομένου και της μετατροπής των δημοκρατιών σε ολιγαρχίες. Επομένως, προσωπικά δεν έχω εκπλαγεί ούτε σοκαριστεί απο τα σκάνδαλα που ζήσαμε (Μαρί, Μνημόνιο, Λαϊκή, Χρηματιστήριο) όπως δεν εξεπλάγη κανένας μελετητής αυτών των φαινομένων. Στη δική μου λογική, όλα όσα γίνονται είναι απόλυτα φυσιολογικά και αναμενόμενα καθώς σε κάθε τόπο λατρείας της ατιμωρησίας και της συγκάλυψης, κάθε κακό τείνει να οδηγεί σε ένα πολύ μεγαλύτερο. Διεθνώς, το φαινόμενο αυτό χαρακτηρίζεται ως Minsky moment και άλλοτε σαν το φαινόμενο των Μαύρων Κύκνων.

Η χρεοκοπία και το εθνικό ξεπούλημα είναι πολύ φυσιολογικές εξελίξεις της κατάστασης, είτε στην Κύπρο, είτε στην Ελλάδα, είτε στην Αργεντινή. Δεν είμαστε ούτε οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι. Το φαινόμενο είναι διεθνές και αφορά σε όλα τα σαθρά πολιτικά συστήματα. Παρατηρώντας το φαινόμενο μέσα απο τους Carmen Reinhart and Kenneth Rogoff (This time is different) διαπιστώνουμε ότι η επόμενη χρεοκοπία θα αφορά το επόμενο σαθρό πολιτικό σύστημα.  Όλοι μας ξέρουμε ότι η αξιοκρατία είναι μια άγνωστη λέξη στα κυπριακά τεκταινόμενα. Παράλληλα όμως η ατιμωρησία είναι ένα εξαιρετικά επικίνδυνο έθιμο.Είναι μαθηματικώς αδύνατο να μην υπάρχουν ένοχοι σε όλα αυτά τα σκάνδαλα που ζήσαμε μέχρι σήμερα.

-Οι εκάστοτε κυβερνήσεις δεν φρόντισαν να καταρτίσουν υγιείς προϋπολογισμούς, ισοσκελισμένους ή έστω ελαφρώς ελλειμματικούς. Χάριζαν παροχές και αυξήσεις, αφειδώς και αστόχευτα (προφανώς σε υμέτερους..), επιδεινώνοντας τις ανισότητες.

-Οι εκάστοτε βο(υ)λευτές δεν φρόντισαν να νομοθετήσουν με γνώμονα το εθνικό και το κοινό συμφέρον. Έπρεπε πάνω απ'ολα να εξυπηρετούν τα προσωπικά και κομματικά τους συμφέροντα με φωτογραφικούς νόμους και διατάξεις.

-Ο απλός κόσμος δεν ψήφιζε με κριτήρια αξιοκρατικά αλλά προσδοκώντας στο προσωπικό του όφελος, το διορισμό του μωρού τους και την πίττα με τα σουβλάκια ή το δωρεάν μπουφέ που απολάμβαναν στην κάθε προεκλογική περίοδο παραβλέποντας την αρχή "there is no free meal".

Ο λόγος που δεν βγαίνουμε στους δρόμους να φωνάξουμε είναι ένας. Όλοι μας έχουμε το δικό μας μερίδιο ευθύνης στη σημερινή κατάσταση. Και όταν ήρθε η υστάτη, οι χείριστοι της πολιτικής μας σκηνής κλήθηκαν να βγάλουν τα κάστανα απο τη φωτιά. Οι ίδιοι άνθρωποι που δεν είχαν ιδέα και που πήραν τις θέσεις λόγω γνωριμιών και δικτύωσης! Δικαιώσαμε τον Hyman Minsky και θα συνεχίσουμε να τον δικαιώνουμε.

Σε κάθε πολιτικό σύστημα, η ασπίδα προστασίας είναι ο νόμος και η παιδεία.  Ο νόμος, όταν λειτουργεί στα ορθά πλαίσια σχεδιασμού και χρόνου, είναι αμείλικτος. Τιμωρεί την παρανομία και αποτρέπει τη συνέχιση της. Η παιδεία πάλι, είναι το θεμέλιο που θα δώσει στον καθένα μας τη γνώση και την πληροφόρηση για να αναγνωρίσουμε και να αποφύγουμε τις παγίδες.

Οι δικαστές, δρώντας μέσα στο πνεύμα του νόμου θα μπορούν να πετύχουν πολύ περισσότερα απο αυτά που επιτυγχάνουν τηρώντας μόνο το γράμμα του νόμου. Οι Πανεπιστημιακοί, είναι αυτοί που λόγω σπουδών γνωρίζουν ότι οι μισθοί δεν μπορούν να ανεβαίνουν συνέχεια διότι ιστορικά ακολουθεί άγρια διόρθωση. Είναι αυτοί που θα έπρεπε να διδάξουν τις κλασικές τεχνικές εξαπάτησης (ΡΟΝΖΙ) ώστε να μπορεί ακόμα και ο κάθε πρωτοετής φοιτητής να αναγνωρίζει τις καλοστημένες αυτές απάτες.Είναι αυτοί που λόγω σπουδών και εμπειρίας μπορούσαν να αναγνωρίσουν και να καταγγείλουν τη νέα πυραμίδα που χτιζόταν στους ώμους του λαού μας.

Οι Πανεπιστημιακοί που γνώρισα ήταν στην πλειοψηφία τους τόσο χωμένοι στο βάζο με το μέλι που αντί να φροντίζουν να παραγγέλλουν βιβλία και να διαχέουν τη γνώση, φρόντιζαν να μετακυλούν το κόστος στους ώμους των φοιτητών και να πάρουν όσο το δυνατό περισσότερο απο το υπάρχον μέλι, πριν αυτό εξαντληθεί. Όπως δυστυχώς έκαναν και οι λοιποί προύχοντες..

Το παρόν κείμενο αφιερώνεται στη Ρένα Χόπλαρου για το άρθρο της " Το γκρι του πανεπιστημίου Κύπρου ". Μπορεί η Ρένα Χόπλαρου να εντοπίζει μιά γκρίζα ζώνη αλλά τα δικά μου στοιχεία δυστυχώς τείνουν προς το απόλυτο μαύρο..

Τα κράτη - απατεώνες ..

Η αρμονική συνύπαρξη πολίτη και κράτους στηρίζεται στην αλληλο-υποστήριξη. Κάτι σαν έντιμη αλλά και άτυπη συμφωνία.Το κράτος οφείλει να παρέχει στον πολίτη του τα στοιχειώδη (εκπαίδευση, υγεία, σύνταξη). Ο πολίτης με τη σειρά του οφείλει να πληρώνει τις υποχρεώσεις του (π.χ. φόροι και εισφορές) ώστε να διατηρείται υγιές το σύστημα.

Το πρώτο κράτος-απατεώνας που γνώρισα ήταν η Ελλάδα. Είχε, για παράδειγμα, 40 κηπουρούς σε ένα νοσοκομείο που δεν είχε κήπο ! Είχε νησί όπου οι μισοί κάτοικοι ήταν τυφλοί και άλλο όπου αντίστοιχα ήταν κουφοί. Εννοείται ότι οι... αναξιοπαθούντες ήταν ΚΑΙ δικαιούχοι σύνταξης ! Και άρμεγαν την... αγελάδα όσο υπήρχε γάλα.. Σε αυτό το κράτος - απατεώνα, όπου επι δεκαετίες βασίλευε η απόλυτη ανομία, κάποιοι έγιναν πολύ πλούσιοι σε βάρος του απλού λαού. Με αποτέλεσμα οι πραγματικοί συνταξιούχοι να εισπάττουν σήμερα ψίχουλα και να κλαίνε για την κατάντια τους..

Ένα πιο φρέσκο κράτος-απατεώνας είναι φυσικά η Κύπρος. Δημιούργησε, στα πρότυπα της μαμάς-Ελλάδας πολιτικούς και μεγαλοστελέχη δεκάδων χιλιάδων ευρώ (μηνιαίως) και για να τους συντηρήσει σήμερα μαζεύει ψιλά απο τους χαμηλοσυνταξιούχους των 500 ευρώ ! Η απόλυτη κατάντια.. Φούσκωνε επι χρόνια τους μισθούς όσων δεν είχαν πραγματική ανάγκη με αποτέλεσμα να στερεί σήμερα τα ελάχιστα απο αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη. Το σύστημα αυτό, στην επιστημονική ορολογία, λέγεται ΠΥΡΑΜΙΔΑ. Δίνει σε όσους είναι προνομιούχοι πάρα πολλά και αφήνει τους υπόλοιπους με άδειες τζέπες. Το δικό μας κράτος - απατεώνας έκαμε στην ουσία μια εξαιρετική χρηματο-οικονομική απάτη που θα αναλυθεί στο μελλοντικό διδακτορικό μου.. Ένα πολύ μικρό παράδειγμα.. Χρωστάς στο κράτος και καθυστέρησες, έρχεται ένα τσουχτερό πρόστιμο.. Σου χρωστά το κράτος σου, δεν έχεις παρά να περιμένεις μέχρι που θα αποφασίσει να σου τα δώσει.. Απόλυτη ισονομία και διαφάνεια !

Όταν έχεις δημιουργήσει στον πολίτη σου την εικόνα ενός κοινού κλέφτη, εύλογα η πρώτη του έγνοια είναι πώς θα ξεφύγει, ώστε στα γεράματα του να έχει μια κάποια σύνταξη. Σήμερα, επομένως, αποφάσισα να μελετήσω την Ιρλανδία, έτσι για να αρχίσω να βρίσκω διεξόδους.. Εκεί, για έναν ανεξήγητο λόγο, επιδοτούν τις νέες θέσεις εργασίας. Δηλαδή, σε δελεάζουν να δημιουργήσεις επιχείρηση, με πραγματικά κίνητρα. Ο,τι ακριβώς γίνεται και εδώ (αλλά απο την ανάποδη..). Επόμενη αναζήτηση, το Κατάρ. Με δεδομένο τό ότι στα 37 μου χρόνια, δεν έχω πλέον την ψευδαίσθηση ότι θα βρώ σύνταξη ή ότι αυτή η κοινωνία θα ορθοποδήσει, οι σοβαρές εναλλακτικές είναι μια κάποια λύση. 

Η σαθρότητα, στα κράτη - απατεώνες διαιωνίζεται όσο αρνείσαι να διορθώσεις τα στοιχειώδη λάθη. Στον τόπο που μας γέννησε, για κάποιους περίεργους λόγους, μας αρέσει ιδιαίτερα τα αδιόρθωτα να παραμένουν ως έχουν..

Με πάσαν ειλικρίνεια, I love Delia..

Λένε ότι ( δυστυχώς ) τους συγγενείς μας δεν τους διαλέγουμε. Ευτυχώς όμως μπορούμε να διαλέγουμε τους φίλους μας τζαι να αποφεύγουμεν τους εχθρούς μας ( με λλίην προσπάθειαν.. ). Εκτός όμως που τούτες τες ευδιάκριτες περιπτώσεις, έχουμεν τζαι τους φύλακες-αγγέλους μας.. Στην προκειμένη περίπτωση αναφέρομαι στη Ντέλια. Πάντα της είχα μια συμπάθεια αλλά όσο περνά ο τζαιρός η συμπάθεια μου αυξάνεται. Σήμερα έμαθα ότι θα βάλει το σιέριν της στην υγεία τζαι την παιδεία. Πάλε καλά, ίσως τελικά καταφέρουμε να έχουμε παιδείαν τζαι υγείαν κάποτε. Μέχρι σήμερα, έχουμε απλά δύο επιπλέον ξερές λέξεις στα λεξικά.. 

Πριν μερικούς μήνες είχα παρευρεθεί σε μια ομιλία του Γιώργου Προκοπάκη, στη Δημοσιογραφική Εστία. Συνηθίζω πάντοτε να επιβεβαιώνω την αξία ( ή την αναξιότητα.. ) έκαστου ομιλητή που παρακολουθώ. Αυτός ήταν Εμπειρογνώνομας με το "Ε" κεφαλαίο. Πολλά λλίους εμπειρογνώνονες έτυχε να παρακολουθήσω μέχρι σήμερα τζαι απειροελάχιστους όσα χρόνια είμαι στην Κύπρο. Πόσες αλήθειες είχαν ειπωθεί τζείνην τη νύχτα. Πόσα πράματα που όλοι οι πολιτικάντηδες μας έξεραν ή εβλέπαν αλλά δεν εθέλαν να ομολογήσουν στον ηλίθιο λαό μας. Πράματα τζαι θάματα που οι καθηγητές των Πανεπιστημίων εβλέπαν αλλά μόλις τους τελευταίους μήνες εφκήκαν να επιβεβαιώσουν τζαι να μας το παίξουν εμπειρογνώμονες. 160.000 μισθός δίνεται σε καθηγητές του Πανεπιστημίου Κύπρου ! Σαν να λέμε ότι εσηκώσαμεν τους που το Harvard τζαι έπρεπε να τους δώκουμε κατιτίς παραπάνω. Σε άτομα που σε ένα σημαντικό αριθμό δεν εν άξια ούτε για να πουλούν κούπες μες στην Πλατεία Ελευθερίας.. Δεκάδες χιλιάδες μισθού δίδεται σε στρατιές χαραμοφάηδων - έμμισθων του δημοσίου ( καθηγητές, δασκάλους, γιατρούς ). Ποιός διερωτήθηκε το γιατί επιάνναν τούτα τα ποσά ; Τί είναι αυτό που τους έκαμνεν δικαιούχους σε ένα μηνιάτικο που είναι πολλαπλάσιο αυτού που ο μέσος φορολογούμενος εισπράττει ; Όσοι έχετε την περιέργεια να το ψάξετε λλίον παραπάνω , δείτε τα λήμματα "ΠΥΡΑΜΙΔΑ" και "PONZI". Θα σας πουν πάρα πολλά..

Τί είδεν επομένως η Ντέλια; Όλα αυτά που ο αμόρφωτος, αμπάλατος και προβατοποιημένος λαός μας αρνείτουν πεισματικά να δεί. Ότι για παράδειγμα κατ εξακολούθησην εψήφιζεν τους πιο άχρηστους τζαι τους πιο χαραμοφάηδες για ηγέτες του. Ότι κάθε φοράν που ο κάθε αμόρφωτος, αμπάλατος και προβατοποιημένος απο εμάς έτρωεν μια πίττα σουβλάκια ή ένα πιάτο μακαρόνια του φούρνου, προσφορά του τάδε τζαι του δείνα υποψήφιου, ήταν γιατί ο υποψήφιος θα έτρωεν σαν εκλελεγμένος τα δεκαπλάσια και βάλε. Ότι ο κάθε εκλελεγμένος  εδιόριζεν τζαι μια συνοπαρτζιά άχρηστους του κύκλου του για συμβούλους τζαι εμπειρογνόμωνες! [ Οι ικανότητες τζαι η εμπειρογνωμοσύνη τους πάντως ακόμα δεν έδειξεν την αξία της ]  Ότι όλοι αυτοί οι μισθοί τζαι τα μπόνους δεν ήταν πραγματικά λεφτά που εφκαίνναν που τον κόπον μας αλλά στην πραγματικότητα έρκουνταν μέσα απο αναχρηματοδοτούμενα δάνεια.. Η Ντέλια λοιπόν είδεν, έφριξεν τζαι είπεν μας ωμά "Απου έφαεν, έφαν".. Τωρά, που ( ξανα ) θέλετε δανεικά, δίαιταν τζαι περισυλλογήν. Φημολογείται επίσης ότι ο Πούτιν, τον τζαιρόν που ( εξανα ) πήαμεν να κλάψουμεν τζαι να ( ξανα ) θκιακονήσουμεν, εσφύριζεν το γνωστόν άσμα " Τα ριάλλια, ριάλλια τζαι πούντα"..

Όταν πας στο νοσοκομείο τζαι μαθαίνεις ότι μπορείς να κλείσεις ραντεβού μόνο μετα που έξι μήνες, υγείαν δεν έσιης. Έχουν υγιή τζέπη όσοι κοπροσσιλιάζουν τζαι πιαννουν τα τσιεκκούθκια τους με τες δεκάδες χιλιάδες κάθε μήνα. ΕΣΥ ΠΟΥ ΠΟΝΕΙΣ, ΟΧΙ.. Εσύ είσαι ένα ακόμα κορόιδο που επιέρωννεν για να κάμνουν οι άχχχρηστοι τα παλλουτζια τους χρυσά. Εσύ, επιέρωννες για να πιάννουν τζείνοι αυξήσεις μπόνους, τζαι θα ξαναπιερώσεις που την πούγκα σου για να πάεις στο ιδιώτικό νοσοκομείο.  Χαρράμιν τζαι στην δήθεν δωρεάν υγείαν, τζαι στη δήθεν δωρεάν παιδεία. Εσύ, την ώρα που θα έρτει η ώρα να πιάσεις σύνταξη, εν θα εύρεις! Ρώτα τους σημερινούς συνταξιούχους τζαι δε τζαι στην τηλεόραση τους τους συναδέρφους Ελλαδίτες.. Όπως δεν θα μάθουν τα μωρά σου γράμματα σε μια εκπαίδευση με επαγγελματίες μισθοφόρους που δεν είναι σε θέσην ούτε να διδάξουν ορθογραφία..

Τωρά, άν ακόμα δεν με πιστεύκετε, υπάρχει λύση. Βρίσκετε μια βαρετούτσική πέτρα, δίννετε την πας το λαιμό σας τζαι διάτε μέσα στην πιο βαθκειά θάλασσα που θα εύρετε.. Εγώ, πάλε, άν ήμουν στη θέση της Ντέλιας δεν θα εδάνειζα τούτον τον τόπο ούτε με 10 σεντ. Άν είχα τη δυνατότητα, θα εφρόντιζα να χτίσω το σύστημα με τέθκοιο τρόπο που θα επέτρεπε στους όσους έντιμους βιοπαλαιστές να επιβιώσουν τζαι για τις συνοπαρτζιές των χαραμοφάηδων θα εμοίραζα κούσπους τζαι αντίσκηνα για να πάσιν στο Μιτσερόν.. Να ξέρετε (εντελώς ειλικρινά..) ότι η Ντέλια ΕΧΑΡΙΣΤΗΝ ΣΑΣ..

Τάσο ( και Χρήστο ), συγγνώμη που άρκησα να γράψω το αφιέρωμα της Ντέλιας.. Τουλάχιστον, ολοκληρώθηκεν τζαι αφιερώνεται στα άτομα της ηλικίας σας. Είστε οι μόνοι που μπορεί κάτι να κάμετε.. Όσπου όμως να το αποφασίσετε ( τζαι να το καταφέρετε.. ), η αλητεία που επικρατεί, θα επικρατεί..

Όταν η γυναίκα του Καίσαρα χαράσσει το δρόμο της συγκάλυψης..

Στα χρόνια του Λυκείου, λίγο-πολύ μαθαίνουμε και λίγα κουτσομπολιά για τη γυναίκα του Καίσαρα (γίνεται και το μάθημα λίγο πιο ενδιαφέρον και πιπεράτο..). Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να το δείχνει (αλλά ισχύει και το αντίστροφο).Στην Κύπρο πάλι, μέσα απο τα 37 μου χρόνια, έχω συνηθίσει ότι η γυναίκα του Καίσαρα ούτε είναι τίμια, ούτε θέλει να το δείχνει.

Αφορμή για να θυμηθώ τη γυναίκα του Καίσαρα μου έδωσε η Βουλή των Αντιπροσώπων όταν αποφάσισε να μην καλέσει τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να εξηγήσει τί ήταν αυτό το περιβόητο Ταμείο Αλληλεγγύης που ίδρυσε και διαχειριζόταν κατα τη θητεία του. Προσωπικά, έχοντας ψηφίσει τον Γιώργο Περδίκη σαν κοινοβουλευτικό μου αντιπρόσωπο, δεν ανέμενα τίποτα άλλο απο το να απαιτήσει για να χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση. Ο λόγος που ψηφίζω τον Περδίκη είναι ένας και μοναδικός. Απαιτεί και διεκδικεί όλα όσα θα έπρεπε να απαιτούν και οι άλλοι 55. Θεωρώ στοιχειώδες μου δικαίωμα, όταν μισθοδοτώ έναν αντιπρόσωπο μου, αυτός να προασπίζεται τα στοιχειώδη μου δικαιώματα, μέρος των οποίων θεωρώ και τη διαφάνεια. Κατέληξα στον Περδίκη επειδή όλοι οι υπόλοιποι διέψευσαν εργολαβικά και σταδιακά την εμπιστοσύνη μου. Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί που ψηφίζουν τους υπόλοιπους 55 προφανώς δεν ενδιαφέρονται ούτε για την τιμιότητα ούτε για τη διαφάνεια, ούτε για την κάθαρση όσο και άν, δημοσίως τουλάχιστον, κόπτονται περι όλων αυτών των ιδιανικών. 

Μελετώντας το πολιτικό μας σύστημα επι είκοσι και πλέον χρόνια κατέληξα σε ένα συμπέρασμα. Δομικά, είναι ίσως το τελειότερο σύστημα του κόσμου. Είναι σχεδιασμένο ώστε να διαχωρίζει την εκτελεστική εξουσία απο τη νομοθετική και έχει μια ανεξάρτητη δικαστική εξουσία να επιβλέπει αυτή τη φαινομενική ομαλότητα. Ωστόσο, απο τον καιρό του σκανδάλου του Χρηματιστηρίου μέχρι και σήμερα έχουν έρθει στο φως διαπλοκές, διευκολύνσεις, κουκουλώματα, βολέματα και πολλά άλλα, κάτι που καταδεικνύει ότι ακόμα και τα τέλεια πολιτικά συστήματα δύνανται να αλώνονται εύκολα απο τους συμμετέχοντες. Δεν αρκεί να έχεις Γενικό Ελεγκτή, Επίτροπο Διοικήσεως, Επίτροπο Περιβάλλοντος, Επίτροπο παντώς καιρού και σκέψης και την ίδια ώρα μέσω των νομοθετημάτων σου να τον καθιστάς ανήμπορο και εγκλωβισμένο σε ένα ρόλο παθητικού αποδέκτη. Προδίδεσαι εξόφθαλμα, δεν φαίνεσαι αλλά ούτε και είσαι έντιμος..

Το ότι ο Περδίκης έμεινε μόνος έναντι των υπολοίπων στο ζήτημα του Ταμείου Αλληλεγγύης δεν έχει να μου πεί κάτι ειδικά για τον Περδίκη. Βροντοφωνάζει ότι οι γυναίκες του Καίσαρα στην Κύπρο στην μεγάλη τους πλειοψηφία, ούτε θέλουν να είναι τίμιες αλλά ούτε καν ενδιαφέρονται να φαίνονται ως τέτοιες.. Είτε αυτές είναι εκλελεγμένες, είτε πάλι άν απλά εκλέγουν.. Και για όσο καιρό θα παίζουν το ίδιο βιολί, εγώ και ο υπόλοιπος ελεύθερα σκεπτώμενος πλανήτης θα τους αντιμετωπίζει όπως ακριβώς τους αξίζει, σαν κοινούς απατεώνες.. Να υπενθυμίσω εδώ και την ... ραφοποίηση στη νομοθεσία περι διαφανούς χρηματοδότησης των κομμάτων για να μετρήσετε επακριβώς το επίπεδο του πολιτικού μας βούρκου.

Η οικονομική χρεοκοπία είθισται να είναι συγκοινωνούν δοχείο της ηθικής χρεοκοπίας.. Και το κάθε επόμενο κουκούλωμα που γίνεται, προδίδει τα του ήθους μας, Καίσαρες και Καισαρίνες.

Δίκαιη κοινωνία !

Το ομολογώ. Ναί, το 2008 εψήφισα το Δημήτρη Χριστόφια γιατί υποσχόταν μια δίκαιη κοινωνία! Με τα δεδομένα που είχα τότε, ναί, πάλι θα τον ξαναψήφιζα! Σας υπενθυμίζω ότι ο ανθυποψήφιος του υποσχόταν μείωση της στρατιωτικής θητείας σε ένα τόπο που ανα πάσα στιγμή μπορεί να ξαναζήσει το 1974 σε επανάληψη. Ναί, έκρινα την προεκλογική του Κασουλίδη θλιβερή (δεν ήμουν όμως ο μόνος..). Ναί, πιάστηκα κορόϊδο που ένα ωραίο (και εύηχο..) σύνθημα ! Παίζεται..

Προχτές, σε μιά πολύ εποικοδομητική συζήτηση ανακάλυψα ότι αυτός ο άνθρωπος (εννοώ το Χριστόφια..) δεν μου είπε ψέματα και δεν με εξαπάτησε. Υποσχέθηκε μια δίκαιη κοινωνία ! Αυτό ακριβώς παρέδωσε ! Το 2008, η διαφορά μου απο τον μέσο πλούσιο ήταν κάποια εκατομύρια. Το 2013 η διαφορά μου απο τον μέσο πλούσιο είναι 100.000 ευρώ. Τόσα τους άφησε.. Πάλι δεν είναι εντελώς δίκαιη η κοινωνία αλλά είναι δικαιότερη απο τότε..

Προχτές είδα στη δημοσιότητα τα οικονομικά δεδομένα της πρώτης τη τάξει κομμουνιστικής οικογένειας για την πρόσφατη πενταετία. Εφκάλαν πάνω-κάτω μισό εκατομύριο για το κάθε παιδί τους.. Φανερά ή αφανέρωτα.. Δίκαια πράματα..  Η Πρώτη Κυρία είθισται να εν άμισθι.. Επιέρωννε την το ΑΚΕΛ.. Χαλάλι.. Δεν είσιεν έναν μπάτζετ το Προεδρικό για τα φουστάνια της ; Κύριε Ελέησον !!! Να της τα πιερώννει το ΑΚΕΛ !!! Που την άλλην, ποιός ξέρει πόσα εκατομύρια εφκάλαν οι προηγούμενοι αφού δεν τα δημοσιεύκαν.. Ποιός εν να ψηφίσει τα περι μαύρου χρήματος άμα ούλλοι τους κινούνται στο ίδιο μοτίβο.. Θέλει ΤΖΑΙ αυτοκίνητο.. Χαλάλιν του.. Γιατί να βαστούν οι άλλοι τζαι τούτος όι.. Στο κάτω κάτω, με τα χρηματοοοικονομικά δεδομένα που μελετώ φταίουν ούλλοι τους (έχω ούλλα τα δεδομένα αλλά παραπάνω λεπτομέρεις θα γράψω μόνο στην Αγγλικήν τζαι την Γαλλικήν για να μεν με πυροβολήσουν..).. Επήραν μας ως τον γκρεμμόν, ήμασταν τζιαμαί τζαι τούτος απλά εφύσησεν στα τελευταία ευρώπουλλα που ήβρεν εις τα ταμεία τζαι εφύασιν..

Η δίκαιη κοινωνία στην πράξην της.. Άν εσύ δεν έχεις να φάεις, κανένα πρόβλημα.. Έτσι κι αλλιώς ήσουν τζαι ακόμα είσαι μαθημένος στην πείνα. Δεν άλλαξεν τίποτε.. Άν δεν έχεις παράθυρα κι άν το σπίτι σου είναι γεματο μούχλα και η στέγη φούσκωσε πάλε κανένα πρόβλημα. Ήταν ας πούμεν 100 οι περιπτώσεις το 2009, υπολογίζω ώς σήμερα ότι εγινήκαν 10.000. Επικράτησεν ατιμωρησία στο Χρηματιστήριο, η νομοθετική τζαι η εκτελεστική εξουσία ετζοιμούνταν (σκόπιμα ίσως..), ο κόσμος εψήφιζεν τους τζαι εξαναψήφιζεν τους, το σύστημαν μας επήρεν τα κάτω του.. Επικράτησεν το άπου κλέψει.. Η κοινωνία μας έγινε πιο δίκαιη. Όλοι είχαν δικαίωμα στο κλεψιόν.. Βάλλουμεν διερευνητικές επιτροπές όμως.. Εν αθθυμούμαι ποιός είπεν ότι άμα θέλεις να θάψεις κάτι, κάμε μιαν επιτροπήν.. Εν να τον θυμηθώ, που θα πάει..

Για να δείτε πόσο το έψαξα, στα σοβαρά πανεπιστήμια διδάσκουν ότι οι κοινωνίες κινούνται σε μοτίβα. Ανεβαίνει το επίπεδο σιγά-σιγά για όλους και ανεβαίνει η ατομική και η συνολική ευμάρεια ή αντιστρόφως, κατεβαίνει το επίπεδο με τη μορφή του ντόμινο για το σύνολο του πληθυσμού σε ένα αντίστοιχα εύλογο χρονικό διάστημα. Ε, τί να κάμουμε, σε τούτον τον τόπο έππεσεν. Εθέλαμεν κλειδωμένες αυξήσεις για τους κυβερνητικούς την ώρα που η διεθνής πρακτική ελάλεν μας να παγώσουν οι μισθοί τους. Εθέλαμεν να συντηρούμεν ένα καταραμένο ημικρατικούς οργανισμούς μόνο τζαι μόνο για να πιάννουμεν τη ψήφο τους. Εθέλαμεν να φέρνουμεν Βούλγαρους, Ρουμάνους τζαι Πακιστανούς για να μεν πιερώνουμεν ακριβούς μισθούς στους Κυπραίους.. 

Ε, τζιαμαί που έθελα να κάψω το πτυχίο μου της Πολιτικής Επιστήμης διότι όσα έμαθα εν ισχύαν, ήρτεν η ώρα να μου πεί ότι δεν εσπούδαζα δέκα χρόνια για το τίποτε.. [ΣΗΜ. Μεν νομίζετε ότι έδωκα 10 φορές το κάθε μάθημα όσπου να το περάσω.. Ήμουν ένας εργαζόμενος φοιτητής]. Χαλάλι τα λεφτά που έφα πας τον Οικονομικό Ταχυδρόμον τζαι πας τον Economist ! Χαλάλιν τα δολλάρια του Business Week τζαι του Fortune ! Χαλάλιν οι Ισοτιμίες, Ημερησίες, Επενδυτές και τόσα άλλα χιλιάρικα που εξόδευκα ! Χαλάλιν τα MoneyShow στα InterContinental, Grande Bretagne, Macedonia Palace τζαι Hilton.. Άν η Ελλάδα εσέβετουν λλίον τις στοιχειώδεις οικονομικές θεωρίες ήταν να συνεχίζουμεν τα επιμορφωτικά σεμινάρια ως σήμερα. Δυστυχώς, εχάσαμεν όμως πρώτα που τζιαμαί εκλείσαν τζαι τα παραπάνω που τα περιοδικά τζαι που τες εφημερίδες..

Η κοινωνία μας σήμερα είναι όμως πιο δίκαιη απο ποτέ ! Δεν έθελε να ψηλώσει το βιοτικό επίπεδο του συνόλου της, έφερνε φτηνούς κοινοτικούς, επιέρωνεν για τα καζίνο στα κατεχόμενα τζαι τα ψαρούθκια στο Βόσπορο.. Ε, το δικόν μας το βιοτικό επίπεδο έππεσεν. Ας εγλέπαμεν..

Σαν είμαστεν η ώρα 2:00 το πρωί της Κυριακής στο πάρτυ στην Blinkers τζιε εδιασκεδάζαμεν μεθυσμένοι, καπνίζοντας τα COHIBA μας, φορώντας τα Rolex τζιε τα Burberry μας, χορεύκοντας πάνω στα τραπέζια με «την Svetlana τζιε την Αννιούσκα τα μωρά respect», σύρνοντας μαντιλούθκια ίσια πάνω, πίνοντας την μιαν πότσσαν ABSOLUΤ τζιε CHIVAS BLACK LEIPE μετά την άλλην, επίεν ο SOIPLE με το καροτσούιν τζιε εκατέβασεν τον διακόπτη τζιε εμείναμεν χάσκοντας. The party is over… - See more at: http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-paraskinio/40/139930/the-party-is-over-to-keimeno-pou-kanei-thraysi-sto-diadiktyo#sthash.qakPBsX8.dpuf

Ευχαριστώ τον δημιουργό του ακόλουθου κειμένου διότι σε κάθε τόπο κάποιοι πρέπει (ή έστω, τουλάχιστον ένας..) να αναλαμβάνουν τη στοιχειώδη ευθύνη να ομολογούν τις ευθύνες τους..

[http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-paraskinio/40/139930/the-party-is-over-to-keimeno-pou-kanei-thraysi-sto-diadiktyo ]

Σαν είμαστεν η ώρα 2:00 το πρωί της Κυριακής στο πάρτυ στην Blinkers τζιε εδιασκεδάζαμεν μεθυσμένοι, καπνίζοντας τα COHIBA μας, φορώντας τα Rolex τζιε τα Burberry μας, χορεύκοντας πάνω στα τραπέζια με «την Svetlana τζιε την Αννιούσκα τα μωρά respect», σύρνοντας μαντιλούθκια ίσια πάνω, πίνοντας την μιαν πότσσαν ABSOLUΤ τζιε CHIVAS BLACK LEIPE μετά την άλλην, επίεν ο SOIPLE με το καροτσούιν τζιε εκατέβασεν τον διακόπτη τζιε εμείναμεν χάσκοντας. The party is over… - See more at: http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-paraskinio/40/139930/the-party-is-over-to-keimeno-pou-kanei-thraysi-sto-diadiktyo#sthash.D6EgWoCb.dpuf

Σαν είμαστεν η ώρα 2:00 το πρωί της Κυριακής στο πάρτυ στην Blinkers τζιε εδιασκεδάζαμεν μεθυσμένοι, καπνίζοντας τα COHIBA μας, φορώντας τα Rolex τζιε τα Burberry μας, χορεύκοντας πάνω στα τραπέζια με «την Svetlana τζιε την Αννιούσκα τα μωρά respect», σύρνοντας μαντιλούθκια ίσια πάνω, πίνοντας την μιαν πότσσαν ABSOLUΤ τζιε CHIVAS BLACK LEIPE μετά την άλλην, επίεν ο SOIPLE με το καροτσούιν τζιε εκατέβασεν τον διακόπτη τζιε εμείναμεν χάσκοντας. The party is over… - See more at: http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-paraskinio/40/139930/the-party-is-over-to-keimeno-pou-kanei-thraysi-sto-diadiktyo#sthash.D6EgWoCb.dpuf

Σαν είμαστεν η ώρα 2:00 το πρωί της Κυριακής στο πάρτυ στην Blinkers τζιε εδιασκεδάζαμεν μεθυσμένοι, καπνίζοντας τα COHIBA μας, φορώντας τα Rolex τζιε τα Burberry μας, χορεύκοντας πάνω στα τραπέζια με «την Svetlana τζιε την Αννιούσκα τα μωρά respect», σύρνοντας μαντιλούθκια ίσια πάνω, πίνοντας την μιαν πότσσαν ABSOLUΤ τζιε CHIVAS BLACK LEIPE μετά την άλλην, επίεν ο SOIPLE με το καροτσούιν τζιε εκατέβασεν τον διακόπτη τζιε εμείναμεν χάσκοντας. The party is over… - See more at: http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-paraskinio/40/139930/the-party-is-over-to-keimeno-pou-kanei-thraysi-sto-diadiktyo#sthash.D6EgWoCb.dpuf

Μέρα (και νύχτα) μουσείων και πολιτισμού

Χτές, ένοιωσα ιδιαίτερα περήφανος για τον πολιτισμό μας. Παρήξαμε ένα απίστευτο πολιτιστικό πλούτο που ελάχιστοι λαοί θα καταφέρουν να παράξουν, όσα χρόνια κι άν περάσουν. Παράλληλα όμως, στους χαλεπούς αυτούς καιρούς, παλεύουμε να κρατήσουμε και να ενδυναμώσουμε αυτό το πολιτιστικό επίπεδο όσο κι άν οι εκάστοτε ευκαιριακοί καιροσκόποι δουλεύουν, συνειδητά και ασυνείδητα, για το αντίθετο αποτέλεσμα. 

Πέρασα την περασμένη Πέμπτη μου στο Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο, σε ένα τόπο που στα μαθητικά μου χρόνια ήταν στολίδι για τη Λευκωσία και την Κύπρο. Στα φοιτητικά μου χρόνια κατέληξε ερείπιο και τώρα, στα δεύτερα μου εικοσάχρονα ξανα-αναζητεί ρόλο και ταυτότητα. Περίεργη κατάσταση η ανικανότητα και η κακοδιαχείριση.. Σε ανεβάζει στα ύψη για να σε σύρει στον απόλυτο πάτο και να σε ξανα-ανεβάσει λόγω μιας πρόσκαιρης ανάγκης! Ευτυχώς που υπήρξε η περίοδος της Κυπριακής Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.. Ωστόσο, η συνειδητή εγκατάλειψη του όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν είναι μια ξεκάθαρη ομολογία ενός αποτυχημένου οράματος, σε ένα διαχρονικά αποτυχημένο σύστημα..

Το πρωί του Σαββάτου, το ίδρυμα "Τάσσος Παπαδόπουλος" είχε εξαιρετικούς καλεσμένους που μίλησαν για τα 5 χρόνια μας στο Ευρώ και τα προβλήματα που έχουμε επειδή δεν είχαμε την ικανότητα και τη θέληση να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα. Τελικά, είχα δίκιο, δεν φταίει το ευρώ άν εμείς αρνούμαστε να δούμε μπροστά και επιλέγουμε συνειδητά παραμένουμε στη νιρβάνα μας. Χτες, αποφάσισα τελικά να μην κάψω το πτυχίο μου, απλά πρέπει να το πάρω και να πάω κάπου όπου να μπορούν να το κατανοήσουν και να το εκτιμήσουν.. Παλιότερα, ο Στέλιος Χατζηιωάννου είχε επισημάνει ότι άν έκανε εταιρεία στην Ελλάδα, στην καλύτερη των περιπτώσεων θα ήταν μια αλυσίδα με σουβλάκια. Στο κάτω-κάτω και εδώ η κατάσταση είναι παρόμοια, άν ο νομπελίστας μας ο Χριστόφορος Πισσαρίδης επέλεγε να μείνει στην Κύπρο τις τελευταίες δύο δεκαετίες, υποπτεύομαι ότι σήμερα θα πούλαγε σιταροπούλλες ή κάστανα. Η εδώ επικρατούσα κατάσταση, για ένα πολύ μυστήριο λόγο, έχει την απίστευτη ικανότητα να σε βυθίζει σε ένα συνεχή πάτο.

Το μεσημέρι του Σαββάτου, στον περίβολο της Παναγίας Φανερωμένης, η Ημέρα Ευρώπης έφερε πιο κοντά μας τις χώρες της Ευρώπης και τα δικά τους δείγματα πολιτισμού και μαγειρικής! Είναι απίστευτος ο πλούτος ιδεών και η μεταφορά εμπειριών που πέτυχε η Ευρωπαϊκή Ενοποίηση. Μόνο όμως για όσους κατάλαβαν και εκμεταλλεύτηκαν τις νέες δυνατότητες. Για τους υπόλοιπους, η δική τους ανικανότητα να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και η δική τους αδιαφορία δημιούργησε ένα πολύ εφιαλτικό σκηνικό.

Το ίδιο απόγευμα, μια περιδιάβαση στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου, το Δημοτικό Μουσείο Πιερίδη και το Αρχαιολογικό Μουσείο, με έφερε στα βήματα των Μυκηναίων, των Ιώνων, του Μεγαλέξανδρου, των Δραγομάνων. Μια περιδιάβαση σε μια παρατημένη πόλη όπου κανένας δεν είχε το όραμα να την καταστήσει πρωταγωνίστρια και κατέληξε φάντασμα του πλούσιου παρελθώντος της. Με τον τεράστιο πολιτιστικό της πλούτο να βρίσκεται σε αποθήκες και κασόνια εξαιτίας αυτής της διαχρονικής νιρβάνας! Πόσο θλιβερό είναι να βλέπεις τους κόπους και τις θυσίες των επιφανών ανθρώπων του παρελθώντος να καταλήγουν σε κασόνια..

Ο κόσμος που παρευρέθηκε στις εκδηλώσεις ήταν αναλογικά λίγος, ήταν όμως πολύ διακριτός απο τη μάζα. Κόσμος που παλευεί να κρατήσει το απαιτούμενο επίπεδο, κόντρα στους ακριβοπληρωμένους καιροσκόπους που ροκανίζουν το χρόνο και το (όσο έμεινε..) χρήμα μας. Κόσμος που απαιτεί ποιότητα αλλά καταλήγει να διαμαρτύρεται παθητικά και χωρίς στοιχειώδες αποτέλεσμα σε ώτα αδιάφορα. Η τραγική ειρωνεία με συνάντησε το Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου. Εκεί όπου οι εμπνευσμένοι ευεργέτες έκτισαν μια απίστευτη ιστορία δεκαετιών που οι σημερινοί καιροσκόποι ισοπέδωσαν εν μία νυκτί. Στην Κρατική Πινακοθήκη, το ίδιο βράδυ, χώρισαν οι δρόμοι μου με την τραγική ειρωνεία, αφου πρώτα της υποσχέθηκα να συνεχίσω να οραματίζομαι και να σχεδιάζω ένα καλυτερο αύριο.

Χτες, ξαναένοιωσα ντροπή για τους ηγέτες μας. Εκλέγονται για να γεμίσουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς (και το στομάχι τους..) αλλά δεν κατάφεραν να γεμίσουν, ή έστω να εμπλουτίσουν, αυτό τον τόπο με τη στοιχειώδη ποιότητα που του λείπει.

Χτες, ξαναένοιωσα ντροπή για τους δασκάλους και τους καθηγητές μας. Κατάντησαν, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, θλιβεροί μισθοφόροι ενος παντελώς αποτυχημένου συστήματος που σε θέλει να παπαγαλίζεις όσα λέει το βιβλίο που οι ίδιοι (στις πλείστες περιπτώσεις..) έγραψαν, αλλά έμμεσα και άμεσα σου απαγορεύει να σκέφτεσαι ή να υιοθετείς απόψεις που δεν βγαίνουν απο την ισχνή και ασήμαντη τους φαντασία.

Χτες, ξαναένοιωσα ντροπή για τη μάζα αυτού του τόπου. Ψηφίζει και διορίζει τυχαία άτομα, χωρίς στοιχειώδη κριτήρια και τον απαιτούμενο έλεγχο και μετά υποδύεται την απατημένη σύζυγο. Για μένα όμως, τα όποια άλλοθι της, έχουν πεθάνει..

Τη νύχτα που επέστρεψα σπίτι, έμαθα απο τις ειδήσεις ότι έπεσε μέρος της γυάλινης οροφής, στο νέο ΘΟΚ. Τελικά, η ιστορία έχει πάρα πολύ χιούμορ, επαναλαμβάνεται για να μας θυμίσει τα λάθη μας και την άρνηση μας να τα διορθώσουμε..

Οι Αττίλες της καθημερινότητας μας

Χτές, Κυριακή του Πάσχα του 2013, μετά την πατροπαράδοτη σούβλα του μεσημεριού, πήρα το ποδήλατο και πήγα για καφέ στο κέντρο. Στα 37 μου, ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα πόσο καταραμένος είναι αυτός ο τόπος, να βρίσκεται παραδομένος στον εκάστοτε Αττίλα, διαχωρίζοντας και εντοπίζοντας όμως τόσο ξεκάθαρα την ευθύνη, την κατάντια και την παρακμή στον δικό μας Αττίλα και όχι στον ξένο, όπως έχουμε συνηθίσει να μεμψιμοιρούμε στην αναζήτηση του ελαφρυντικού. Για πρώτη μου φορά πέρασα απο το Μαγικό Παλάτι, το Τράστ, το Γεναικοπάζαρο. Ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα πόσο δίπλα μου βρίσκεται όλα αυτά τα χρόνια η Αγία Σοφία. Δεν έχω πάει ποτέ μου στα κατεχόμενα, απο προσωπική άποψη και επιλογή, για να τη δω, αλλά δεν είχα ποτέ μου συγκλονιστεί απο το πόσο δίπλα μου ήταν όλα αυτά τα χρόνια και δεν το πήρα ποτέ ως τώρα είδηση! Η Αγία Σοφία στέκει ακόμη και σήμερα, εγκλωβισμένη στους μιναρέδες του τελευταίου και πιο πρόσφατου ξένου Αττίλα, το Μαγικό Παλάτι, το Τράστ, το Γεναικοπάζαρο έχουν προ πολλού περάσει στην ιστορία, απο τα χέρια των δικών μας Αττίλων. Τραγική ειρωνεία, στα χρόνια μου, η Πλατεία Ελευθερίας περνά το δικό της βουβό δράμα, παραδομένη στην εξέλιξη και στην απομάκρυνση της απο το ντόπιο στοιχείο. Ήταν πιο φυσιολογικό, στις δικές μας μέρες, εμείς οι σύγχρονοι λιμοκοντόροι,  να κουβαλήσουμε ένα ξένο αρχιτέκτονα, να κάνει κρανίου τόπο μια απο τις ελάχιστες μαγευτικές πράσινες οάσεις του χτες.

Άν ήθελα να ζήσω για λίγο στη Λευκωσία του παλιού καιρού το πιθανότερο θα ήταν να μετακομίσω στη Βαλένσια. Είναι απίστευτο το πόσο ίδιες είναι οι δύο πόλεις, όπου βλέπεις το αραβικό στοιχείο να διεισδύει στο ευρωπαϊκό και η φυσική εξέλιξη βρίσκει τον πραγματικό της ορισμό. Να περπατάς στα τείχη της Παλιάς Πόλης και να μην μπορείς να ξεχωρίσεις άν θα ξεπροβάλει η Χατίφα ή ο Μπαηρακτάρης, να νομίζεις ότι ένα χέρι με χίουμορ έφτιαξε αυτά τα δύο μέρη για να μπορείς εσύ να συγκρίνεις την επιτυχία και την αποτυχία, σαν να συγκρίνεις το σκάκι και το τάβλι, τη στρατηγική και την τύχη. Σαν πάς στη Βαλένσια, θα δείς την απόλυτη επιτυχία του ώριμου λαού, το αρμονικό πάντρεμα του παλιού με το καινούριο, την ομαλή εξέλιξη, τη συνοχή και τη συνέχεια στην ιστορία του τόπου. Περπατάς κάτω απο τα τείχη και νοιώθεις το πράσινο, την άθληση, την ποιότητα, την αρμονία. Όπως κανένας μας δεν φαντάστηκε και δεν ονειρεύτηκε να φτιάξει τη Λευκωσία. Ζώντας στη Λευκωσία, το μόνο που μπορείς να εύχεσαι είναι να πάρεις κάτι απο τις εμπειρίες των προηγούμενων, το παράπονο τους για τα μεγαλεία που έχασαν απο τους δικούς τους Αττίλες. Την τελευταία βδομάδα, μέσα απο τους Λάτρεις της Λευκωσίας κατάφερα και ξεδίπλωσα όλη αυτή την τραγική και ανομολόγητη ιστορία των δικών μας Αττίλων, αυτών που αναπλάθουν και αναμορφώνουν φροντίζοντας να μην αφήνουν την ιστορία μας να συνεχιστεί. Τραγική επισήμανση, αυτός ο τόπος διαχρονικά είναι παραδομένος σε λαοπλανείς παπαγάλους που καταφέρνουν να επιβάλουν την δική τους μυωπική άποψη στην άβουλη μάζα και να αποξενώσουν όλους όσους έχουν όραμα και όρεξη για ποιότητα.

Αστείο του καιρού μας και του τόπου μας, το ότι η κάθε ανάπλαση και η κάθε αναμόρφωση έχει την ικανότητα να συνλίβει το παλίο και να δημιουργεί κάτι το εντελώς καινούριο, το άσχετο με τον τόπο και το χρόνο, απόρροια της δική μας ανικανότητας, μετριότητας, παρακμής, κατάντιας και επιλογής. Πιό αστείο, η διαχρονική μας τάση να κατηγορούμε τον ξένο Αττίλα για τα δεινά μας, την ίδια ώρα που ο δικός μας Αττίλας είναι πιο εγκληματικός, πιο αμείλικτος, πιο υπεύθυνος για την κατάντια μας..

Η ελπίδα, στα χρόνια της χολέρας

Βρήκαμε αισίως άλλη μια πρωτομαγιά.. Ανεπίσημα, και σχετικά νωρίς, ήρθε το Καλοκαίρι και ο καύσωνας.. Αρχίζω και πάλι, για άλλο ένα καλοκαίρι, να νιώθω ότι εδώ είναι η κόλαση. Όσο μεγαλώνω, αυτός ο τόπος με κουράζει ακόμα πιο πολύ, λόγω της ζέστης, λόγω της κρίσης, λόγω της παρακμής του, λόγω της υποκρισίας του. Ακούω για άλλη μια φορά τις βαρύγδουπες δηλώσεις της επετείου της Εργατικής Πρωτομαγιάς σε ένα τόπο που η εργασία και το οχτάωρο είναι απο καιρό μουσειακά εκθέματα. Ακούω για άλλη μια φορά, τις ίδιες βαρύγδουπες δηλώσεις, απο τους παρωχημένους και ανίκανους ανθρώπους που είτε λόγω της ανικανότητας τους, είτε λόγω του ίδιου συμφέροντος, κατέλυσαν εργολαβικά το σύστημα, απο τους ανθρώπους που διέλυσαν αυτό τον τόπο και το όποιο μέλλον είχε. Ειρωνία παμμέγιστη, το ότι όσα ζούμε τα ξεκίνησε η δεξιά στην προηγούμενη της διακυβέρνηση και με την αμέριστη συνεισφορά της πρόσφατης αριστερής διακυβέρνησης έβαλε και την επίσημη ταφόπλακα. Τα πραγματικά δεδομένα όμως, η ιστορία τα αποκαλύπτει, δυστυχώς, με εξαιρετική καθυστέρηση..

Στα τελευταία δεκαπέντε χρόνια είχα την "τύχη" να ζήσω της απόλυτη παρακμή της μάνας- Ελλάδας. Ζώντας σε ένα κράτος που μισούσε την ύπαρξη του, που έβαζε τρικλοποδιές στο γείτονα του, που ζούσε απο το να τρώει τις σάρκες του όσπου να μην απομείνει τίποτε. Για να κλαίει μετά ότι φταίγαν οι άλλοι! Η ευθύνη ανήκει πάντα στους ξένους. Οι δικοί μας ανίκανοι-καιροσκόποι δεν έχουν ποτέ μερίδιο ευθύνης! Στα τριανταεφτά μου έλαχε να ζήσω την απόλυτη παρακμή της κόρης-Κύπρου. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο! Αφού όλοι έφαγαν όσα έβρισκαν. Και αφού κανένας δεν τολμούσε ή δεν ήθελε να τους αποτρέψει. Σε ένα τόπο όπου οι υστερόβουλοι ήταν οι ειδήμονες και οι προνοητικοί ήταν οι επικίνδυνοι.

Η κρίση είναι σχεδόν πάντα διαδυνδεδεμένη με την κρίση της παιδείας. Αυτός ο τόπος έχει διαχρονική έλλειψη πραγματικής παιδείας και ελεύθερα σκεπτόμενων πολιτών. Είναι γεμάτος πτυχία, σε μεγάλο βαθμό αγορασμένα ή χαρισμένα, αλλά κενός απο πραγματική και ουσιαστική παιδεία. Κυρίως επειδή ο κόσμος του αρέσκεται να θυσιάζει τη σκέψη του και την κριτική στο βωμό της κολακείας και του προσωπικού του οφέλους. Αισθάνομαι, όλο και περισσότερο, ότι είμαστε όμηροι μιας κουστωδίας ακριβοπληρωμένων καιροσκόπων που διακυρήσσουν περίτρανα όλα όσα πρέπει εμείς όλοι να εφαρμόζουμε για τη βελτίωση μας, αλλά (φυσικά) όχι οι ίδιοι αυτοί που τα διακυρήσσουν. Πρίν λίγο καιρό, τυχαία, είχα πεί σε μια παρέα ότι άν βάλεις σε μια αίθουσα μερικούς καθηγητές Πανεπιστημίων θα σκοτωθούν με τον ίδιο τρόπο όπως σκοτώνονται οι "κατίνες" της κάθε γειτονιάς. Μερικές μέρες μετά, σε μια δεξαμενή σκέψης, έτυχε να το ζήσω και αυτό, ιδίοις όμμασι. Απουσία ουσιαστικών επιχειρημάτων και της ικανότητας να απαντήσεις στοιχειοθετημένα και εμπεριστατωμένα, καταλήγεις αναγκαστικά και φυσιολογικά, μέρος της κατινιάς.. Ή, εναλλακτικά, γίνεσαι ένα με τους υπόλοιπους στρουθοκάμηλους..

Αυτός ο τόπος είναι καταραμένος να διολισθαίνει επειδή η μάζα είναι σε μεγάλο βαθμό κοινωνικά αμόρφωτη. Και σαν κοινωνικά αμόρφωτη και συνεπακόλουθα άβουλη, αφήνεται μοιρολατρικά στις μονόφθαλμες εξουσίες που διαχρονικά και εργολαβικά διαλύουν τα θεμέλια της, τρώγοντας τις σάρκες της. Αυτός ο τόπος, πολύ φυσιολογικά, σήμερα έχει στερέψει απο επιλογές. Είναι η ύστατη ώρα όπου είτε θα επιβληθεί της επικρατούσας χολέρας είτε θα βυθιστεί πλήρως στο βούρκο της. Τα χελιδόνια δεν μπορούν να φέρουν την άνοιξη σε ένα τόπο που λατρεύει τη χολέρα. Η ελπίδα, είναι το μόνο που του απέμεινε, άν δεν έχει διολισθίσει ήδη στον επικρατούντα βούρκο.. 

Καλό μήνα και καλή υπομονή..

Η απληστεία και η τραγικότητα των κοινών αγαθών

Ένα πολύ σημαντικό μάθημα που διδάσκεται ένας πρωτοετής φοιτητής πολιτικής και οικονομικών είναι οι Αρχές της Οικονομικής. Η περιδιάβαση μέσα στη Μικροοικονομική και τη Μακροοικονομική σου δίνει τη δυνατότητα να καταλάβεις που στέκεις και πού θα καταλήξεις άν πάρεις λάνθασμένα ή ριψοκίνδυνα μονοπάτια. Άν είσαι λίγο επιμελής, και δεν πάς στο Πανεπιστήμιο για να σκοτώσεις την ώρα σου, θα μάθεις ότι έχεις κάποιες συγκεκριμένες ώρες στις οποίες θα παράξεις ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, να φυτέψεις πατάτες και κολοκάσι, να χτίσεις ένα σπίτι, να βάψεις ένα δωμάτιο, να γράψεις ένα οικονομικό ή κοινωνικό άρθρο. Μιά εργασία για την οποία θα πληρωθείς και  με τα χρήματα που θα πάρεις θα καλύψεις τις δικές σου ανάγκες, δόσεις, ενοίκια, βενζίνη, φαγητό, ένδυση, ταξίδι.. Η ορθή διαχείριση των οικονομικών σου θα σε καταστήσει βιώσιμο, η δε απερίσκεπτη θα προκαλέσει σε ένα κάποιο χρονικό διάστημα αρκετά δεινά που θα σε αναγκάσουν σε περικοπές και περισυλλογή. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει παντού, σε όλα τα άτομα, όλες τις επιχειρήσεις, όλα τα κράτη.. Κανένας δεν αποτελεί εξαίρεση..

Ένα πολύ σημαντικό μάθημα που διδάσκεται ένας μεταπτυχιακός φοιτητής, στα σοβαρά πανεπιστήμια, είναι η τραγικότητα των κοινών αγαθών. Η θεωρία των κοινών αγαθών (tragedy of the commons) δημοσιεύτηκε το 1968 στο περιοδικό Science απο έναν Αμερικανό οικολόγο, τον Garrett Hardin, και αφορούσε στον υπερπληθυσμό του πλανήτη. Σε ένα υπεραπλουστευμένο παράδειγμα, έχουμε ένα κοινόχρηστο λιβάδι, όπου ο καθένας μας έχει βάλει μια αγελάδα να βόσκει. Η αγελάδα αυτή, είναι η περιουσία μας και καλύπτει τις βιοποριστικές μας ανάγκες. Τί θα γίνει όμως άν ένας απο εμάς φέρει μια δεύτερη αγελάδα στο λιβάδι; Λογικά, τίποτα το ιδιαίτερο. Άν όλοι μας όμως πάρουμε άλλη μία αγελάδα στο λιβάδι, σε κάποιο συντομότερο χρόνο το λιβάδι δεν θα μπόρει να θρέψει όλες τις αγελάδες καθώς άν στην πρώτη περίπτωση οι αγελάδες τρέφονταν ομαλά για ένα χρόνο, μόλις τις διπλασιάσουμε το λιβάδι θα αρκέσει μόνο για έξι μήνες. Επομένως, ο πρώτος που θα πάρει μια δεύτερη αγελάδα είναι αυτός που αποκτά συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των άλλων αλλά κάποια στιγμή όλοι οι υπόλοιποι θα τον μιμηθούν και θα πάμε αναγκαστικά στην περικοπή και την περισυλλογή που είδαμε πιο πάνω. Αυτή, πάνω-κάτω είναι η τραγικότητα των κοινών αγαθών, είναι πολύ περιορισμένα και για να αρκέσουν για όλους πρέπει να τους κάνουμε ορθολογιστική διαχείριση. Οι Βίκιγκς, στα δικά τους χρόνια, δυστυχώς δεν ήξεραν αυτή τη θεωρία. Δεν στηρίζοντας στις αγελάδες αλλά στην υλοτομία μέχρι που έκοψαν και το τελευταίο τους δέντρο και οδηγήθηκαν αναγκαστικά στην περισυλλογή και τον μετέπειτα αφανισμό τους.

Στις μέρες μας, η θεωρία των κοινών αγαθών απόκτησε πιο ενδιαφέρουσες διαστάσεις. Σε προσωπικό επίπεδο, η καταναλωτική ασυδοσία και ο υπερδανεισμός για εξοχικό και δεύτερο αυτοκίνητο πιθανότατα θα σε οδηγεί στη χρεοκοπία, άν το εισόδημα σου μειωθεί απο κάποιο ασύμμετρο παράγοντα. Σε επίπεδο εταιρίας, η μείωση των μισθών του προσωπικού, μέσω της επένδυσης σε φθηνό αλλοδαπό προσωπικό, είναι μια εξαιρετικά έξυπνη κίνηση που αυξάνει βραχυπρόθεσμα τα κέρδη της. Όταν όμως όλες οι επιχειρήσεις (φυσιολογικά) θα πράξουν το ίδιο, θα πέσει η αγοραστική δύναμη του συνόλου της αγοράς και μαζί οι πωλήσεις και η κερδοφορία τους. Παράλληλα, σε μία δημόσια εταιρία που έχει σαν πρώτιστο της στόχο τη διανομή των κερδών στα στελέχη της υπο μορφή μπόνους και όχι στο σύνολο των μετόχων της, θα επέλθει σταδιακά απαξίωση απο τους μικρομετόχους. Μόλις ανακαλύψουν ότι τους θεωρείς αγελάδες για άρμεγμα θα πάψουν να δίνουν χρήματα για ανακεφαλαιοποίηση. Κυρίως άν και όταν μάθουν ότι χάριζες τον πλούτο τους, διαγράφοντας τις οφειλές των δήθεν επιφανών πελατών σου..  Σε επίπεδο κυβέρνησης, ο περιορισμός των χαμηλά αμοιβόμενων και η διατήρηση των αυξήσεων και των κεκτημένων στους υψηλόμισθους θα προκαλέσει σύντομα την κατάρρευση του κοινωνικού ιστού. Σε ένα κράτος που διώχνει αυτούς που αμοίβονται με Χ ποσό και διατήρει αυτούς που παίρνουν 10Χ και 15Χ, σύντομα ανακαλύπτεις ότι κάτι πάει λάθος. Αυτός που έστειλες στο ταμείο ανεργίας ΔΕΝ εισφέρει πλέον στα ταμεία για να διατηρήσει τη θέση των ακριβοπληρωμένων.. Σε αυτό το σημείο, εκλιπαρείς την κάθε Τρόικα να σου δώσει δάνειο και αυτή αρνείται όσπου να παρουσιάσεις κάποιο ορθολογιστικό σχέδιο αναδιάρθρωσης.

Ζούμε στις μέρες που η θεωρία της τραγωδίας των κοινών αγαθών βρίσκεται στην αίγλη της. Ωστόσο, για άλλη μια φορά εμείς αρνούμαστε να αναλάβουμε τις ευθύνες των πράξεων μας. Υποκρινόμαστε ότι αυτά δεν είναι αληθινά δεδομένα αλλά επιθέσεις συνωμοτών και κλεφταράδων. Επειδή μάθαμε να ζούμε με την ατιμωρησία και την ασυδοσία, συνωμότες, απατεώνες και κλεφταράδες είναι πάντα οι άλλοι. Σήμερα οι κακοί που βρήκαμε σαν άλλοθι είναι η Αγγέλα και η Ντέλια γιατί θέλουν να εκμεταλλευτούν εμάς τους αθώους και άμεμπτους! Το βασικό ζήτημα όμως είναι ότι τώρα που κάναμε όσα κάναμε, εμείς οι έντιμοι, ηθικοί και εργατικοί άνθρωποι, αυτοί οι συνωμότες, οι απατεώνες και οι κλεφταράδες είναι αυτοί που εμείς εκλιπαρούμε για να μας δανείσουν και να συνεχίσουμε να επιβιώνουμε.. Αξιοπερίεργο, έτσι ;