Ποιος φοβάται τους κλόουν ;

 

Ποιος φοβάται τους κλόουν ;

 

Οι εκλογές της επόμενης Κυριακής κρύβουν ένα πολύ μεγάλο μυστικό.

Η επόμενη Δευτέρα, ενδέχεται να διατηρήσει την πλειοψηφία για τα κόμματα της διαφθοράς. Ενδέχεται όμως, να δώσει την πλειοψηφία στα κόμματα της ανανέωσης..

 

Τί γίνεται στην πρώτη περίπτωση; ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ είναι ήσυχοι ότι κανένας δεν θα τους αγγίξει ούτε για το ποινικό σκέλος της λεηλασίας του ταμείου κοινωνικών ασφαλίσεων, ούτε για το ποινικό σκέλος του κουρέματος, και φυσικά ούτε για το ποινικό σκέλος του ξεπλύματος των ευρωπαϊκών κονδυλίων..

 

Τί γίνεται όμως εάν χάσουν την τρέχουσα πλειοψηφία;

Στο συγκεκριμένο σενάριο, ξεκινά έρευνα για πολλά θέματα.

Ποιοι ξεπούλησαν τα σπίτια του απλού κοσμάκη στα ξένα funds;

Σε ποιες τσέπες κατέληξαν τα χρήματα του ταμείου κοινωνικών ασφαλίσεων και των ευρωπαϊκών κονδυλίων;

Πώς είναι δυνατό να έχει το υπουργικό συμβούλιο συγκεκριμένο λειτουργό ταυτόχρονα σε δύο θέσεις για να μπορεί να ξεπλένει κονδύλια, στέλλοντας τα από την πρώτη του θέση στη δεύτερη;

Γιατί η Αστυνομία αρνείται να λάβει καταθέσεις για ποινικά αδικήματα;

 

Επειδή οι εκλογές έφεραν στη φόρα όλες τις αμαρτίες των τριών τελευταίων δεκαετιών, πάμε να θυμηθούμε τί έγινε:

-        Λεηλασία ΧΑΚ

-        Έλλειμμα Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αρκετών δισεκατομμυρίων,

-        Κλείσιμο Λαϊκής Τράπεζας, με κόστος αρκετών δισεκατομμυρίων,

-        Απώλεια κεφαλαίου Τράπεζας Κύπρου, επίσης αρκετών δισεκατομμυρίων.

 

Η απώλεια των κεφαλαίων και μερισμάτων του ΧΑΚ, το σύνολο των απολεσθέντων κεφαλαίων Λαϊκής Τράπεζας, Τράπεζας Κύπρου και Συνεργατισμού όπως το υπολογίζω κυμαίνεται συνολικά στα 40-50 δισεκατομμύρια ευρώ. Το ποσό έχει αρκετά μεγάλη διακύμανση για ένα απλό λόγο. Το αρχικό κεφάλαιο και οι απολεσθέντες τόκοι ή τα απολεσθέντα μερίσματα από το 2000 για το ΧΑΚ, από το 2010 για τις τράπεζες, και η λεηλασία του Συνεργατισμού έχουν τεράστιο κόστος.

 

Το ερώτημα της Κυριακής είναι ξεκάθαρο και εξαιρετικά απλό.. Κατά πόσον θα συνεχίσει η τρέχουσα λεηλασία από τα κόμματα της διαφθοράς ή κατά πόσον θα ξεκινήσει διερεύνηση από μια πιο καθαρή Βουλή που θα οδηγήσει σε ποινική διερεύνηση, από ένα νέο Πρόεδρο, που δεν θα είναι μέρος της διαφθοράς..

 

Νίκος Ραφίδιας

Λονδίνο

22/5/2026

Απόσπασμα από το βιβλίο «Οι κουκκίδες που έχεις ενώσει..»

Η αλήθεια και η "αλήθεια"

"Πολεμόχαρη φυλή του διαδικτύου καλησπέρα. Και απόψε θα σας πω τις ειδήσεις όπως τις καταλαβαίνω εγώ και όχι όπως θα σας τις έλεγε το κάθε κρατικόφιλο φερέφωνο." Για όσους αναγνώρισαν το ρήμα της πρότασης, ανήκει καθ'οκληρία στη Μαλβίνα Κάραλη. Είκοσι χρόνια πριν, στα πρώτα χρόνια της πρώτης, φοιτητικής μου περιόδου, παρέα με τα βιβλία και τις διαλέξεις είχα την τύχη να παρακολουθώ τις εκπομπές της Μαλβίνας στην ελληνική τηλεόραση. Η Μαλβίνα ήταν ένα άτομο με απίστευτη μόρφωση, καλύτερη και ανώτερη από πολλών καθηγητών πανεπιστημίων. Μέσα από τις σατιρικές τις εκπομπές, τα αντιδελτία, όπως τα αποκαλούσε, παρουσίαζε τις ειδήσεις όπως αυτή τις καταλάβαινε και όχι όπως οι προπαγανδιστές θα μας τις έλεγαν. Και με τον όρο "προπαγάνδα" αναφέρομαι σε κάθε μορφής διαστρέβλωση, προκειμένου να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια και να μας παρουσιάσουν το μαύρο για άσπρο..

Η πρώτη μου έντονη επαφή με την προπαγάνδα έγινε επίσης εκείνο τον καιρό. Είχε "λυθεί" το πρόβλημα με την ονομασία των Σκοπίων (το πόσο λύθηκε το ζήτημα το αντιλαμβανόμαστε πλήρως) και δύο εφημερίδες αντίθετων συμφερόντων είχαν την πιό κάτω πρωτοσέλιδη είδηση: Η πρώτη, είχε τίτλο "Αίσχος, τα δώσαμε όλα στα Σκόπια" και η δεύτερη "Θριαμβευτική νίκη στο Σκοπιανό".

Από τότε, έχω μάθει να αναζητώ την αλήθεια πίσω από την "αλήθεια" και οφείλω να ομολογήσω ότι η Μαλβίνα έκανε πολύ καλά τη δουλειά της, παρότι αυτό, για όσους αντιλαμβάνονται εύκολα την απάτη και την προπαγάνδα, τείνει στις μέρες μας να είναι κουσούρι...

Η κύρια είδηση της εβδομάδας είναι ότι βγαίνουμε από το μνημόνιο ! Χαράς ευαγγέλια. Όλα τα πονεμένα αδέλφια μας, στο δημόσιο ξεκινούν να διεκδικούν τα δίκαια που τους στέρησαν τα τελευταία χρόνια. Ο φίλτατος κ. Γλαύκος Χατζηπέτρου οδηγεί τη Δημοκρατία στο δικαστήριο επειδή οι δημόσιοι υπάλληλοι στερήθηκαν άδικα μέρος του μισθού και των αυξήσεων που (με βάση την κοινή λογική..) ποτέ τους δεν δικαιούνταν! Μισθούς, αυξήσεις και συντάξεις που δεν προήλθαν ποτέ από πλεονάσματα αλλά πάντοτε από αύξηση του δανεισμού. Επίσης, πρόσφατα ο κρατικοδίαιτος πλέον συνεργατισμός, με άλλα 200 εκ. ευρώ ζημιές, διεκδικούσε (και αυτός) αυξήσεις ! Δίκαιο και λογικό, για το μικρόκοσμο στον οποίο ζούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι..

Έλα όμως που πίσω απο τις λέξεις κρύβεται μια διαφορετική αλήθεια. Οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι (και κάποιοι Κύπριοι..) ομολογούν ότι δεν θα αλλάξει τίποτε.. Το χρέος θα είναι εκεί και θα πρέπει να το ξοφλήσουμε.. Ήμασταν σε μνημόνιο ακόμα και όταν δεν το ξέραμε, διότι πολύ απλά τρώγαμε δανεικά που δεν επιστρέφαμε. Σε κάθε χώρα που οι ολίγοι λεηλατούν τα διαθέσιμα, αυτή η χώρα είναι διαχρονικά σε μνημόνιο, έστω και ανεπίσημα. Για απτό παράδειγμα έχουμε δύο δίδυμα φαινόμενα, την Ελλάδα και την Αργετινή. Οι έχοντες, ξένοι παράγοντες τους παρέχουν μια στοιχειώδη ελεημοσύνη, απο καιρού εις καιρόν, απλά για να μην πεθάνουν. Και οι εθνικοί παράγοντες είθισται να τρώνε με δύο μασέλες αυτά τα ψίχουλα, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι το λογαριασμό θα τον πληρώσουν οι επόμενες γενιές..

Γι αυτό το λόγο ήμουν και παραμένω επικριτικός με όσους εμπλέκονται στην κάθε διακυβέρνηση.. Είμαι πολύ επικριτικός με τη διακυβέρνηση Κληρίδη. Άνοιξε το δρόμο της ανομίας και της ατιμωρησίας. Επι Κληρίδη λεηλατήθηκε το Χρηματιστήριο και δόθηκε το μήνυμα ότι όποιος κλέψει δεν θα τιμωρηθεί. Από τότε το πλυντήριο της Μεσογείου απέκτησε το χείριστο όνομα και με βούλα.Είμαι επικριτικός με τη διακυβέρνηση Παπαδόπουλου. Επι των ημερών της συνέχισε η μαύρη μας τρύπα να διογκώνεται και για να καλυφθεί προχωρήσαμε στο πρώτο κούρεμα. Ναι, για όσους δεν το θυμούνται, το πρώτο κούρεμα έγινε επι Τάσου Παπαδόπουλου και εύσχημα ονομάστηκε "φορολογική αμνηστεία". Αυτή η πρακτική είναι κοινή σε όλα τα κράτη - απατεώνες. Την ώρα που η διακυβέρνηση ξεμένει από χρήμα δίνει σε ημέτερους "μεγαλοκαταθέτες" την ευκαιρία να επιστρέψουν καταθέσεις που λιμνάζουν στην Ελβετία και το Λουξεμβούργο. Σε μας ήταν λίγο πιο εύκολο. Είχαμε αρκετές κρυμμένες καταθέσεις που έπρεπε να βγουν στην αγορά. Ακομη κι άν οι αριθμοί αυτοί θα δημιουργούσαν το φαινόμενο της πυραμίδας.. Ταφόπλακα έβαλε φυσικά ο εκ Δικώμου Χριστόφιας ο οποίος για να καλύψει τις συνεχείς τρύπες έκανε άλλο ένα δάνειο..

Για να γελάσετε και να κλάψετε απλά θυμηθείτε την περίοδο αποχώρησης Χριστόφια και ανάληψης καθηκόντων απο τον Ανανστασιάδη. Ο αποχωρών βροντοφώναζε ότι το ΑΚΕΛ είναι σε θέση να διαχειριστεί την κρίση (στηριγμένο στην πενταετή πρότερη ικανότητα που επέδειξε) ο Νίκαρος διαβεβαιώνοντας μας ότι έχει έτοιμο σχέδιο εξόδου. Τα αποτελέσματα και τη ψυχρή αλήθεια των όσων έγιναν τα ξέρουμε όλοι. Κανένας τους δεν είχε ιδέα ή στρατηγικό σχεδιασμό.. Στην καθομιλουμένη, διώξαμε τη Σκύλλα και φέραμε τη Χάρυβδη.. Γι αυτό ακριβώς θα είμαστε σε μνημόνιο ακόμα και μετά θάνατο. Γιατί όλοι αυτοί που έκλεβαν συνεχίζουν να κλέβουν ατιμώρητοι, λόγω ανικανότητας ή συγκάλυψης των υπευθύνων. Γιατί μέχρι και σήμερα οι ένοχοι δεν πλήρωσαν όσα έκλεψαν για να φοβηθούν όσοι δεν έκλεψαν ακόμα... Γιατί σήμερα, μπορεί να κλέβουν λιγότερο αλλά και πάλι κλέβουν μόνο από δανεικά που θα αποπληρώσουν οι επόμενες γενιές.. Τα οποία χρέη δημιουργούνται και αυξάνονται θα πρέπει να πληρώσουν τα δικά μας εγγόνια και δισέγγονα.

Το μνημόνιο έφυγε αλλά και πάλι, είναι και παραμένει εδώ.. Γι αυτό όποτε θα ακούτε τους νέους υποψήφιους να σας υπόσχονται και να δεσμεύονται, εσείς απλά να θυμάστε τη Μαλβίνα. Πέθανε αρκετά νέα, αλλά τουλάχιστον πρόλαβε να ανοίξει τα μάτια σε μερικούς που διαφορετικά θα αποκαλούνταν "αρνιά". Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που την γνώρισα, έστω και μέσα απο την τηλεόραση.. Αναζητήστε την στο youtube για να ανοίξετε τα μάτια σας..

Ανατομία ενός εγκλήματος : Ανισότητα

Οι κοινωνίες είναι αναγκασμένες να συνεργάζονται, τόσο στο εσωτερικό τους όσο και στο διεθνές επίπεδο, σε μια βασική ανάγκη επιβίωσης αλλά και ομαλής συνύπαρξης τους. Αυτός είναι και ένας βασικός νόμος της φύσης που όταν καταπατείται οδηγεί σε απίστευτες ανισότητες. Ιδιαίτερα εμείς, σήμερα, άν αναλογιστούμε ότι εδώ και δέκα χρόνια είμαστε κι εμείς μέρος μιας οικογένειας με 27 άλλα μέλη, είμαστε αναγκασμένοι να μπορούμε να βρεθούμε στη δική τους θέση, να κατανοήσουμε τη δική τους άποψη και να δούμε με ποιό τρόπο θα μπορέσουμε να συνυπάρξουμε και να παράξουμε ευημερία και σταθερότητα σαν ένα ενιαίο σύνολο, αποτρέποντας τις ανισότητες. Πρόσφατα ανακάλυψα άλλον ένα επιστήμονα που μελετά τις ανισότητες και την μακροχρόνια επίδραση τους, ένα τομέα που μέχρι σήμερα είναι στο περιθώριο, με τις όσες τραγικές συνέπειες βιώνουμε. Η οικονομία των ανισοτήτων του Thomas Piketty έρχεται να προστεθεί στη λίστα όλων των τεκμηρίων που συλλέγω προσπαθώντας να εξηγήσω όσο πιο παραστατικά και πραγματιστικά την περσινή μας χρεοκοπία, την αντίστοιχη Ελληνική μερικά χρόνια πριν και τις επαναλαμβανόμενες χρεοκοπίες που παρατηρούνται στη διεθνή σκηνή.

Οι ανισότητες είναι ο βασικότερος λόγος και η ανομία είναι ο βασικότερος πυρήνας της απορρύθμισης. Και παρότι δεν υπάρχει άμεση μέτρηση τους, η συλλογή των έμμεσων δεδομένων (όπως οι δείκτες διαφθοράς) αρκούν. Σαν μαθητής, κάποια στιγμή κλήθηκα να επιλέξω το πεδίο των μελλοντικών σπουδών μου. Επιλέγοντας τον κλάδο της πολιτικής επιστήμης θεωρούσα τότε ότι είχα μια σίγουρη εργασία. Σύμφωνα με τη δική μου κοσμοθεωρία, ο αποκλεισμός των πολιτικών επιστημόνων απο την εκπαίδευση δεν ήταν δυνατός καθώς θα επέφερε αργά ή γρήγορα τη διάλυση της. Στο κάτω κάτω οι καθηγητές μας είχαν τη στοιχειώδη εντιμότητα να ομολογούν ότι δεν είχαν την ικανότητα να μας διδάξουν την πολτική σκέψη, απλά ήταν αναγκασμένοι απο το σύστημα να το κάνουν. Εικοσιπέντε περίπου χρόνια μετά, βλέπω την απόλυτη διάλυση ενός σαθρού συστήματος. Επέλεξε να δράσει μυωπικά, να εκχωρήσει κουτοπόνηρα τη δυνατότητα διδασκαλίας σε λάθος άτομα και έχτισε δύο γενιές άβουλων ανθρώπων που στη σημερινή πραγματικότητα αποκαλούνται παπαγάλοι.

Επιλέγοντας επαγγελματικά τον κλάδο της τεχνολογίας θεωρούσα ότι μπορούσα να αναμειχθώ και να εργαστώ σε μιά κατηγορία επαγγελματιών που βρίσκονται πάντα στην αιχμή της εξέλιξης. Παρότι σαν σκέψη ήταν απόλυτα σωστή, η όλη πορεία της κοινωνίας μας ήταν τέτοια που με διέψευσε για άλλη μιά φορά. Η κοινωνία μας δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα την αξία της τεχνολογίας. Παρέμεινε στο σημείο που βρισκόταν είκοσι χρόνια πριν (στα χρόνια του μπακκαλλοδεύτερου..) και απλά ξεπεράστηκε απο την πλειοψηφία των υπολοίπων κρατών. Αναλογιστείτε ένα άτομο που δουλεύει στον επαγγελματικό του χρόνο σε δύο-τρείς διαφορετικές αγορές και μπορεί να διακρίνει τις διαφορές και τις ελλείψεις που εντοπίζει στα αντίστοιχα άτομα και αγορές που παραμένουν προσκολλημένα σε μια μόνο περιοχή η χώρα. Η πρόσφατη μας χρεοκοπία ανέδειξε άλλο ένα πρόβλημα. Όντας χρεοκοπημένοι δεν είμαστε πλέον ικανοί να διατηρήσουμε την όποια έρευνα και ανάπτυξη σχεδιάζαμε και εφαρμόζαμε μέχρι σήμερα.. Αλλά, απο την άλλη, πολλοί θεωρούν καλύτερο το να μην γνωρίζεις απο του να είσαι η μειοψηφία που εντοπίζει αλλά ποτέ δεν εισακούεται..

Επιλέγοντας να εμπλακώ στην πολιτική σκηνή, σαν πολιτικός επιστήμονας, έμπαινα στο πεδίο των σπουδών μου και μπορούσα να προσφέρω στη βελτίωση της κυπριακής πολιτικής σκηνής. Αυτή η πολιτική σκηνή που έζησα, σε πολύ μεγάλο βαθμό, ήταν ένα θλιβερό μείγμα ανίκανων και κουτοπόνηρων πολιτικάντηδων που διόριζαν άχρηστα άτομα και διαιώνιζαν τη δική τους επιβίωση στηριζόμενοι σε αυτό τον φαύλο κύκλο. Μια βασική παράμετρος που δεν πρέπει να ξεχνούμε είναι ότι μια κλειστή κοινωνία μπορεί να επιβιώσει με αυτο το προβληματικό μοντέλο ακόμη και για αιώνες. Μέχρι τη μέρα που θα πέσουν οι μάσκες, μέχρι που να έρθει η ώρα της Άλωσης. Μια κοινωνία που ανήκει σε μια κοινωνία υγιούς ανταγωνισμού όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγκαστικά καταρρέει με την πρώτη αναποδιά. Αυτός ήταν ο λόγος της περσινής μας χρεοκοπίας. Το εσωτερικό σύστημα μας συντηρούσε το ισχύον βόλεμα, την ανικανότητα των ημετέρων και τον εφησυχασμό των κυβερνώντων. Σε καμία περίπτωση, κάτι τέτοιο δεν ήταν βιώσιμο για μεγάλο διάστημα όσο ένα αντίστοιχο μεγάλο μέρος της Ευρωπαϊκής οικογένειας προόδευε και εμείς, την ίδια ώρα,  με το έτσι θέλω, οπισθοδρομούσαμε..

Επιλέγοντας να ακολουθήσω μεταπτυχιακές σπουδές πίστευα ότι θα επιτύγχανα να κερδίσω γνώσεις ενός ψηλότερου επιπέδου. Δυστυχώς και αυτός ο μικρόκοσμος που γνώρισα ήταν ελεγχόμενος απο μια αντίστοιχη ομάδα επιτήδειων-μισθοφόρων που στόχος τους ήταν να αναπαραγάγεται η δική τους άποψη και οι δικές τους θεωρίες, όσο ληγμένες και άν είναι στις μέρες μας, και για όσο διάστημα έβρισκαν κρατικά και κοινοτικά κονδύλια να σφετερίζονται. Ήταν ιδιαίτερα σοκαριστικό να με συμβουλεύει καθηγητής μου να γράψω αυτά που ήθελε να διαβάσει ο βαθμολογητής μου. Η δική μου έρευνα και μελέτη δεν είχε κανένα λόγο να υπάρχει, άν συγκρουόταν με τους αλάνθαστους αυτούς καιροσκόπους, με τα όσα αποτελέσματα είχαμε τη... χαρά να απολαύσουμε, τη σοφία τους! Η σύγκριση του εκπαιδευτικού συστήματος της Κύπρου και των χωρών στις οποίες είχα την τύχη να βρεθώ, να παρατηρήσω και να δουλέψω με έκανε να συμβουλεύω τον καθένα που ζητούσε την άποψη μου να αποκλείσει τις όποιες σπουδές στο εσωτερικό, εάν και εφόσον μπορεί οικονομικά να αντεπεξέλθει οπουδήποτε αλλού, έξω απο εδώ..

Παράλληλα όμως, η πρόσφατη παταγώδης αποτυχία της ευρωπαϊκής, δήθεν δημοκρατικής, πολιτικής σκηνής να φέρει ουσιαστικά αποτελέσματα στον μέσο πολίτη της, καταδεικνύει το τέλος μιας εποχής.Οι πολίτες, τόσο εδώ όσο και οπουδήποτε αλλού, δεν έχουν πλέον καμία απολύτως σχέση με τα κόμματα και τις κομματικές ελίτ, τις ομάδες πίεσης, δήθεν ανανέωσης και δήθεν διαφάνειας. Οι απλοί πολίτες έχουν σήμερα τα προσωπικά τους προβλήματα τα οποία θεωρούσαν ότι θα επιλύουν οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι. Γι αυτό τους ψήφιζαν και γι αυτό τους χρυσο-πλήρωναν. Τα κόμματα και οι κομματικές ελίτ απο την άλλη είχαν σαν κύριο στόχο τους την υλοποίηση ενός δικού τους σχεδιασμού, άσχετου με τον απλό πολίτη, ενός μηχανισμού που θα τους επέτρεπε να κατακτήσουν την καρέκλα και να χτίσουν τους μηχανισμούς εκείνους που να τους διατηρήσουν στην καρέκλα, να γεμίζουν τις τζέπες τους  και παράλληλα να εμποδίζουν τους υπόλοιπους απο του να πλησιάσουν ή να καταλάβουν τί πραγματικά συμβαίνει.

Η σημερινή μας κατάσταση, τόσο στην πολιτική όσο και στην οικονομία, απλά θυμίζει την άποψη που έχει μια ομάδα τυφλών για έναν ελέφαντα. Εκεί που τον αγγίζει ο καθένας τους, σχηματίζει απλά τη δική του, μυωπική άποψη. Και φυσικά, σε μιά κοινωνία όπου οι προνομιούχοι στήνουν το παιχνίδι έτσι ώστε να έχεις μόνο μυωπική αποψή, αυτοί που το αντιλαμβάνονται πρώτοι επιλέγουν να απέχουν, να διαφοροποιούνται και να υπομένουν μέχρι να προκύψει κάποια νέα, πιο υγιής κατάσταση. Γιατί, πολύ απλά, δεν έχουν κανένα απολύτως λόγο να συμμετέχουν σε κανένα στημένο παιγνίδι..

Διπλωματία και κάλπη

Ένα εξαιρετικό βιβλίο-τροφή για το πολιτικό μυαλό, για τον κάθε φέρελπι πολιτικό επιστήμονα, είναι η "Διπλωματία" του Χένρι Κίσινγκερ. Το βιβλίο αυτό είναι προαιρετικό διάβασμα μεν, για το φοιτητόκοσμο των Πολιτικών Επιστημών,  αλλά αποτελεί ένα ευαγγέλιο της διεθνούς πολιτικής σκηνής καθώς ξετυλίγει τη δράση των μεγάλων δυνάμεων και των κατα καιρούς δορυφόρων τους για πάνω απο τρείς αιώνες και περιγράφει συγκλονιστικά τη δημιουργία και τη διάλυση των πολιτικών και κοινωνικών ομάδων και των κρατών και τη σταδιακή αναδιαμόρφωση των ηπείρων. Όσο μεροληπτικό και άν το κρίνει ο αναγνώστης, εξαιτίας του συγκεκριμένου συγγραφέα, απο επιστημονικής πλευράς το συνολικό πλαίσιο ιδεών, αρχών και στρατηγικών που περιέχει παρέχει εξαιρετικές κατευθύνσεις στη διεύρυνση της πολιτικής σκέψης και στη χάραξη και διαμόρφωση της όποιας μελλοντικής στρατηγικής. 

Αυτές τις μέρες διαβάζω αυτό το βιβλίο για δεύτερη φορά και οφείλω να ομολογήσω ότι το βρίσκω ακόμα πιο συγκλονιστικό απο την πρώτη μου φορά, σαν πρωτοέτης φοιτητής της Πολιτικής Επιστήμης. Σαν "πιο ωριμός" και "πιο έτοιμος", αντιλαμβάνομαι πλέον τη λογική και τη φυσικότητα των δύο παγκόσμιων πολέμων και των συνεχών διενέξεων και συγκρούσεων. Χτίζοντας πολύπλοκες και ανίερες συμμαχίες φτάνεις στο αδιέξοδο να πρέπει να τηρήσεις μια ηθική ή άσκοπη και άστοχη σου υποχρέωση. Επίσης, συσσωρεύοντας ανικανότητα και οργή φτάνει κάποια στιγμή που το ποτήρι θα ξεχυλίσει. Έχοντας π.χ. η Γαλλία χρησιμοποιήσει την τεχνική του "διαίρει και βασίλευε" επι σειρά αιώνων βρέθηκε στη δεινή θέση να υποστεί ο,τι και η ίδια είχε προκαλέσει στο παρελθόν. Έχοντας η Γερμανία συγκεντρώσει τη δύναμη και την οργή για να "τιμωρήσει" τη Γαλλία δεν είχε κανένα λόγο να μην το κάνει. Η ιστορία διδάσκει κυρίως ότι έχει χιούμορ.

Στα πιο.. δικά μας, έχουμε ζήσει ιδιαίτερα κρίσιμες περιόδους, όπως το 1963 και το 1974.. Η σημερινή μας κατάντια δείχνει ότι δεν συνηθίζουμε να διδασκόμαστε απο τα παθήματα μας. Ούτε σαν κράτος, ούτε σαν έθνος.. Τί σημαίνει Κούβα της Μεσογείου; Γιατί ξεκίνησε ο όρος και γιατί συνεχίζεται ; Πόσες ομοιότητες έχουμε με την Κούβα και γιατί ποτέ δεν τις αναλύσαμε διαξοδικά ; Τί είναι ο ζωτικός χώρος ; Μπορεί να είναι κάτι το πολύ γενικό αλλά και το πολύ ειδικό και ιδιαίτερο.. Ζωτικός χώρος, ενδέχεται να είναι τα 12 ναυτικά μίλια για μια χώρα, μπορεί να είναι όλη η μεσογειακή λεκάνη για μια άλλη, μπορεί να είναι μόλις 100 μέτρα ακτογραμμής σε μιά χώρα όταν ούτε αυτά δεν μπορεί να προασπίσει. Για μια χώρα σαν την Τουρκία μπορεί να είναι η Ελλάδα, σε πρώτη φάση, και η Αυστρία ή η Ουγγαρία σε δεύτερη. Φτάνει να έχει τη στρατηγική, τη θέληση και την ικανότητα.. Γιατί δεν υπάρχει χώρα "Κύπρος" ; Όταν μια ισχυρή χώρα έχει στρατηγική ικανότητα  και στρατιωτική δυνατότητα, απλά δεν υπάρχεις..Επειδή είσαι μικρός ; Όχι.. Επειδή είσαι τόσο ανίκανος που διέλυσες εκ των έσω, ολομόναχος, την ύπαρξη σου..

Πόσο ευαίσθητη είναι η γεωπολιτική θέση μιάς χώρας; Απόλυτα. Κάθε στρατηγικό σημείο της υφηλίου έχει αξία για πολλά και συνήθως αντικρουόμενα συμφέροντα. Μέσα απο ένα τυχαίο γεγονός (π.χ. φυσικό αέριο) απο κλητήρας γίνεσαι βασικός παίχτης ή το αντίστροφο.. Η Ουκρανία είναι το πιό πρόσφατο παράδειγμα της εύπλαστης σκακιέρας όπως προ εικοσαετίας υπήρξε η Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ και το Ιράν. Μια τυχαία σπίθα μπορεί να γκρεμίσει αιώνες ιστορίας και προόδου, άν δεν καταφέρεις να διαχειριστείς σοφά και συνετά μια "κακή" στιγμή.. Δείτε π.χ. την Αυστρία σήμερα και συγκρίνετε την σε σχέση με ένα αιώνα πριν.. Σας λέει κάτι σήμερα το κράτος της Πρωσίας ή η Καρχηδόνα ;

Είναι πλέον προφανές ότι αυτοί που διαχειρίζονται το ιδιαίτερο πολιτικό μας πρόβλημα, τις τελευταίες δεκαετίες, δεν έχουν πραγματική επίγνωση ή ικανότητα να διαχειριστούν την πολυπλοκότητα των διεθνών σχέσεων. Είναι πολύ πιο σημαντικό για ένα σημαντικό αριθμό εξ αυτών η αλλαγή χαλιών, πιάτων, κατοικιών και αυτοκινήτων απο το εθνικό μας πρόβλημα και τη στρατηγική της διαχείρισης του. Την ίδια όμως ώρα, ο βασικότερος αντίπαλος μας είναι μια χώρα με ιστορία στη διπλωματική (και μη) διαχείριση της ιστορίας. Κάτι που μέχρι σήμερα δεν έχει επισημάνει ή αναλύσει κανένας μας !

Ένα επιπρόσθετο πολύτιμο υπόβαθρο για κάθε λαό είναι η παιδεία. Όταν έχεις έμπειρους και ικανούς δασκάλους και όχι όταν έχεις στρατιές απο έμμισθους καιροσκόπους. Η πλειοψηφία τους, σε αυτό τον τόπο, είναι ξεκάθαρα καιροσκοπική. Γι αυτό τον πολύ απλό λόγο, μέχρι και σήμερα, όλες οι γενιές αυτού του τόπου, δεν έχουν πολιτική σκέψη, κριτική άποψη και ικανότητα επιλογής. Την προσεχή Κυριακή, για παράδειγμα, έχουμε την ευκαιρία να επιλέξουμε τους ικανότερους αντιπροσώπους μας για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και να χαράξουμε το δρόμο της αναγέννησης, καινοτομίας, της ικανότητας και της ανόρθωσης της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής οικογένειας . Θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μένα περισσότερο το κατα πόσο θα καταφέρουμε να στείλουμε τους ικανότερους των υποψηφίων ή κατα πόσο θα επιλέξουμε τους πιο αντιπροσωπευτικούς πρωταγωνιστές της εσωτερικής μας διαφθοράς και ανικανότητας.. Η μακρόχρονη εμπειρία μου απο τη μιά, με αναγκάζει να βλέπω την ωμή πραγματικότητα. Η ρομαντική μου αισιοδοξία, απο την άλλη, μου λέει να συνεχίζω να ελπίζω..

10 χρόνια μετα το ΟΧΙ και 1 χρόνο μετά το ΝΑΙ..

Λέγεται ότι η ιστορία διδάσκει και η άρνηση μας να διδαχτούμε μας αναγκάζει να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη.. Στις 24 Απριλίου 2004, ο Ελληνικός πληθυσμός της Κύπρου είπε ένα βροντερό ΟΧΙ σε ένα προβληματικό σχέδιο που οδηγούσε στην ολοκληρωτική διάλυση του κράτους του. Εξαιρετικά ενδιαφέρον το ότι αυτό το 76% αυτού του "περήφανου" λαού που πρόλαβε το ξεπούλημα και τη διάλυση το 2004 (σώζοντας εν μέρει και το τουρκοκυπριακό στοιχείο αυτού του τόπου απο τον αφανισμό) άφησε τους επιτήδειους που τον κυβερνούσαν διαχρονικά να ξεπουλήσουν το παρόν και το μέλλον του δέκα χρόνια μετά ! Ένα χρόνο πριν, ο ίδιος κόσμος που θέλει να αυτο-αποκαλείται ελεύθερα σκεπτόμενος και μορφωμένος είδε την ηγεσία του να ξεπουλά και επίσημα το κράτος και το μέλλον του με τα λάθη, τις σκόπιμες ή τυχαίες ενέργειες και παραλήψεις που όλοι οι καλοπληρωμένοι εκλελεγμένοι πολιτικοί άρχοντες και δημόσιοι λειτουργοί προκάλεσαν με την έλλειψη γνώσης, την ανικανότητα, τον καιροσκοπισμό ή/και την αδιαφορία τους.

Τα δύο γεγονότα, είτε δείχνουν να συνδέονται είτε όχι, έχουν απόλυτη σχέση μεταξύ του σε ένα κόσμο απο πολύπλοκους μαθηματικούς συνδυασμούς στρατηγικών κινήσεων. Έχει να κάνει με τη μακρόχρονη διαχείριση ή τη συγκάλυψη ενός προβλήματος μέσα απο επιδερμικές σοφιστείες. Το 2004 επενδύσαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρώ ως θεμέλια για το μέλλον μας. Ένας λαός που αυτο-διαφημίζεται ως ελεύθερα σκεπτόμενος και μορφωμένος δεν πρέπει να είναι προσκολλημένος σε ένα κομματικό φανατισμό που συνδυάζει την ανομία και τη συγκάλυψη. Εξαιρετικά ενδιαφέρον, άν αναλογιστούμε ότι κάθε "λαθάκι" που συγκάλυπτε έφερνε ένα μεγαλύτερο. Η ανοχή και η αδιαφορία έφερε την έξαρση των ανισοτήτων του απλού λαού σε σχέση με τους επιτήδειους. Δισεκατομύρια λίρες και έπειτα ευρώ πέρασαν στα χέρια των λίγων επιτήδειων καιροσκόπων χωρίς οι κάθε λογής καλοπληρωμένοι θεσμοί μας να παρουν είδηση. Και τότε βλέπουμε το αποτέλεσμα στη λυπητερή. Μόνο που είναι πάρα πολύ αργά ! Το ευρώ, σαν νόμισμα, εμφανίζει ή/και αναδεικνύει  τις ανισότητες των επιτυχημένων και των αποτυχημένων, τη συνετή διαχείριση των βόρειων και τη νομιμοποιημένη λεηλασία των νότιων. Μετά απο μια σειρά αναλύσεων που έκανα τους τελευταίους μήνες ανακάλυψα ότι το ευρώ σαν νόμισμα είναι μια ευχή και μια ασφάλεια για το σύνολο της Ευρώπης αλλά μετατρέπεται πολύ εύκολα σε κατάρα όταν πέσει στα χέρια ανίκανων, καιροσκόπων απατεώνων.

Ένας εξαιρετικά ενδιαφέρον τομέας, στον οποίο δείχνω ιδιαίτερη αδυναμία είναι ο τομέας της φούσκας, εκεί όπου η υπερ-μεγέθυνση των αριθμών φτάνει στο οριακό σημείο όπου πρέπει αναγκαστικά να γυρίσει σε εκ του μηδενός επανεκκίνηση. Αυτές τις μέρες μετρώ την απώλεια πλούτου του ΧΑΚ απο το 1998. Είναι απίστευτη η ηλιθιότητα και η συγκάλυψη εκείνης της περιόδου. Είναι επίσης απίστευτο το ότι οι αριθμοί εκείνοι που χάθηκαν τότε είναι οι αριθμοί που μας λείπουν σήμερα. Σε μια υγιή κοινωνία, οι τότε αριθμοί θα οδηγούσαν σε μια σημερινή ευημερία. Σε μια σαθρή κοινωνία εκείνοι οι αριθμοί οδηγήθηκαν στο πιθάρι των Δαναϊδων.

Ο καθηγητής Jonathan Tomkin περιέγραφε πριν απο καιρό το πώς οι Βίκιγκς διέλυσαν τον πολιτισμό τους απο την υπερεξάνληση των φυσικών τους  πόρων. Κι εμείς με τη σειρά μας, αρκετούς αιώνες μετά, αντιγράψαμε τη μέθοδο τους υπερεξαντλώντας τις δικές μας οικονομίες και στηριζόμενοι στους ξένους παράγοντες, κεφαλαιοκράτες και επενδυτές σαν να ήταν κάποιο φιλανθρωπικό ίδρυμα.  Η φούσκα στην οικονομία τείνει να χαρακτηρίζεται απο μεγάλο αριθμό ατόμων που τοποθετούν τα χρήματα τους σε ένα συγκεκριμένο τομέα, χωρίς επαρκή διασπορά προς αποφυγή των κινδύνων. Η ανισορροπία που προκαλείται στο σύστημα σε μια τέτοια περίπτωση είναι τέτοια που εγγυάται την πληρη διάλυση του, αργά ή γρήγορα. Επίσης, το φαινόμενο της φούσκας, άν το τοποθετήσουμε στην εκπαίδευση και την παιδεία χαρακτηρίζεται απο μεγάλο αριθμό ατόμων που πάνε να αγοράσουν ένα χαρτί και ένα επίσης μεγάλο αριθμό καθηγητών που είναι διατεθειμένοι να τους το πουλήσουν για να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τους μισθούς και τις αυξήσεις τους. Η επιδερμική και μονόπλευρη παροχή ελλειμματικής γνώσης προκαλεί μια πιο μακρόχρονη και πιο επώδυνη κατάρρευση της κοινωνίας.

To 2004 ένας κοιμισμένος λαός ξύπνησε στιγμιαία απο το λήθαργο του, πρόλαβε το κακό και έπειτα ξανακοιμήθηκε στη μακαριότητα του. To 2014, ο ίδιος κόσμος, ξύπνησε απο το λήθαργο του, χωρίς χρήματα και μέλλον, εξαιτίας της εμπιστοσύνης που έδειξε σε μια μερίδα ανίκανων απατεώνων στους οποίους είχε υποθηκεύσει το παρελθόν και το μέλλον του, στα τυφλά και χωρίς κανένα έλεγχο.

Μέχρι σήμερα, αυτός ο λαός ψήφιζε στα τυφλά και κατ επανάληψη τα ίδια άτομα, στηριζόμενο στο ωραίο τους χαμόγελο, ή την κομματική τους ταυτότητα, ή, ακόμα χειρότερα, έμενε σπίτι του και άφηνε τους άλλους να αποφασίσουν ανενόχλητοι.

Θα αποτελεί εξαιρετικό κοινωνιολογικό ενδιαφέρον  άν στις επερχόμενες Ευρωεκλογές θα το επαναλάβει, αφήνοντας τους επιτήδειους και τους καιροσκόπους να αποφασίσουν μόνοι τους.

Αρκεί να συνειδητοποιήσει ότι οι επιτήδειοι επιβιώνουν απο την κρατική και κοινοτική χρηματοδότηση μόνο όσο εμείς τους την δίνουμε με τη ψήφο μας..

Ιδού η Ρόδος !

Ανατομία ενός εγκλήματος : Προσβασιμότητα

Μία εξαιρετικά χρήσιμη έννοια, που ανακάλυψα τα τελευταία χρόνια, είναι το Whistleblowing. Η πρώτη φορά που γνώρισα την έννοια ήταν σε μια ανάρτηση του τότε επιτρόπου Περιβάλλοντος, Χαράλαμπου Θεοπέμπτου [ διάβασε το σχετικό δημοσίευμα του ]. Ο Επίτροπος ασχολήθηκε τότε με το φαινόμενο των σκανδάλων, τη συγκάλυψη τους απο το κάθε κέντρο συμφερόντων και την τελική αποκάλυψη τους απο ένα άτομο ή ομάδα, ενέργεια που βασίζεται στο έννομο συμφέρον της κάθε εύρυθμης κοινωνίας. Το Ηνωμένο Βασίλειο ψήφισε σχετική νομοθετική πράξη το 1998 [ διάβασε εδώ.. ]. Σκεφτείτε λοιπόν ότι άν είχαμε την αντίστοιχη νομοθετική πράξη απο τότε θα είχαμε επίσης τη δυνατότητα να ελέγχουμε και να αποκαλύπτουμε έγκαιρα τα όσα προβλήματα και σκάνδαλα επακολούθησαν, στηριζόμενοι στο έννομο μας συμφέρον, δικαίωμα τόσο προσωπικό όσο και εθνικό. Βάσει μιας πρόχειρης λίστας (στηρίζομαι εν μέρει στο εξαιρετικό βιβλίο της Ειρήνης Χαραλαμπίδου, "Όσα Συζητήσαμε") θα μπορούσαμε να αποτρέψουμε περιληπτικά - τη λεηλασία του Χρηματιστηρίου, - την προβληματική πορεία της ΗΛΙΟΣ, - τις δύο προηγούμενες (ανεπίσημες..) χρεοκοπίες μας, - τη θυματοποίηση 13 αδικοχαμένων ψυχών στο Μαρί, - την καλοσχεδιασμένη λεηλασία του τραπεζικού μας τομέα, - την περσινή μας (επίσημη) χρεοκοπία..

Δυστυχώς όμως, η κάθε συγκάλυψη ή η κάθε αποκάλυψη των όποιων προβλημάτων ή/και σκανδάλων στηρίζεται πρώτιστα στην πολιτική ωριμότητα και τη θέληση του κάθε λαού. Είναι αυτονόητη η εφαρμογή κάθε θεσμού ή/και νόμου διαφάνειας σε χώρες με προηγμένη ωριμότητα και θέληση για πραγματική δημοκρατία και ισονομία, όπως και η απουσία ή / και το κουκούλωμα σε χώρες με αυξημένα επίπεδα διαφθοράς. Είναι πολύτιμο στοιχείο το ότι και με ευρωπαϊκή επιβεβαίωση πλέον εμείς ανήκουμε στους διεφθαρμένους και τους λάτρεις του κουκουλώματος.

Ένα σκάνδαλο (μικρού μεγέθους για τα δικά μας πρότυπα..) το οποίο μέλετησα απο τη δημιουργία του ήταν ο κόμβος του ΓΣΠ. Κακοσχεδιασμένος και εκτός των προτύπων κινητικότητας. Κάθε φορά που περνώ και διαπιστώνω το τελικό αποτέλεσμα αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι για μια χώρα να παράξει ποιότητα για το μέλλον της. Το αποτέλεσμα, άν το αξιολογήσεις στα κυπριακά μέτρα, δεν είναι κακό. Άν όμως το συγκρίνεις με ένα αντίστοιχο έργο στη Βουδαπέστη  είναι τραγικό εως και εγκληματικό. Η ανακατασκευή της Θεμιστοκλή Δέρβη είναι το δεύτερο σκάνδαλο. Κάναμε ένα εξαιρετικά φαρδύ δρόμο, χωρίς στοιχειώδες πεζοδρόμιο ! Και η κοινωνία μας το αποδέχτηκε σαν κάτι το φυσιολογικό και χωρίς διαμαρτυρία ! Ευχάριστη νότα, μετα απο τόσες δεκαετίες, η τοποθέτηση διάβασης πεζών μέσα στη λεωφόρο Μακαρίου. Κάποιος ανακάλυψε (στες εννιά του μακαρίτη, ώς συνήθως..) ότι έπρεπε να γίνει κάτι που να μειώνει την ταχύτητα και να αυξάνει την ασφάλεια των πεζών. Έστω και τώρα που ο κόσμος σταμάτησε να κυκλοφορεί εκεί. Άς ελπίσουμε να καταφέρουν να δημιουργήσουν και ένα στοιχειώδες πεζοδρόμιο αφού αυτή η κεντρική λεωφόρος δεν έχει μέχρι και σήμερα επαρκες πεζοδρόμιο !

Η μελέτη των σκανδάλων με οδήγησε σιγά-σιγά απο τα προαναφερθέντα "μικρά και ασήμαντα" στα μεγαλύτερα και απείρως πιο εγκληματικά. Παρακολούθησα την πορεία των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων που το 2011 θα μπορούσαν να αιμοδοτήσουν την υπο κατάρρευση μικρομεσαία τάξη (αλλά τελικά παρέμειναν μέσα στα ταμεία των τραπεζών) και μόλις πέρσι επιβεβαίωσα την εξαφάνιση των επιδοτήσεων του προγράμματος Erasmus που με ένα "ταχυδακτιλουργικό" τρόπο δεν φτάνουν στους δικαιούχους φοιτητές αλλά μένουν στη διάθεση των πανεπιστημιακών αρχών. Δύο εγκλήματα που όσο και άν είναι "νομιμοποιημένα" σε μια διεφθαρμένη χώρα, σε πιο προηγμένες κοινωνίες θα χαρακτηρίζονταν κακουργήματα. Είναι εδώ που ξεχωρίζει η πραγματική κάθαρση, όπως επιβλήθηκε στην Ισλανδία και την Ιρλανδία σε σχέση με την "κάθαρση" που εμείς απλά διατυμπανίζουμε, μέχρις ότου ξεχαστεί.. Επομένως είναι ξεκάθαρο ότι η προβληματική προσβασιμότητα σε ένα κακοσχεδιασμένο δρόμο θα σε οδηγήσει σε ατύχημα ή δυστύχημα, η προβληματική (ή σχεδιασμένη για να μην δουλέψει.. ) προσβασιμότητα στα κοινοτικά κονδύλια θα σε φέρει στη χρεοκοπία και η προβληματική προσβασιμότητα (ή και πάλι σχεδιασμένη για να μην δουλέψει.. ) στην ουσιαστική εκπαίδευση θα καταστήσει τους φοιτητές των υπόλοιπων χωρών πιο ικανούς και πιο αποδοτικούς εις βάρος σου στα προσεχή χρόνια.

H προσβασιμότητα όμως έχει και ακόμα πιο σύνθετες παραμέτρους όπως για παράδειγμα οι επερχόμενες Ευρωεκλογές. Έχει να κάνει με την δυνατότητα πρόσβασης σε ένα ευνομούμενο σύστημα ίσων ευκαιριών, διάφανούς και λειτουργικής νομοθεσίας, ποιοτικής διαβίωσης, στην έγκαιρη απονομή δικαιοσύνης και την άμεση τιμωρία των επαγγελματιών παρανομούντων, στη σοφή αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων για ανόρθωση της ευρωπαϊκής ποιότητας ζωής, ως συνόλου.

Αναλύοντας τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια το κυπριακό πολιτικό σύστημα ανακάλυψα όλες σχεδόν τις έκνομες, παράτυπες και παράνομες μεθοδεύσεις που καθιστούν μια μικρή ομάδα προνομιούχων ικανή να λεηλατήσει, με εξαιρετική απλότητα, όλο το σύστημα. Βραχυκυκλώνοντας το, αβίαστα. Με αυτό τον εξαιρετικά έξυπνο τρόπο, κάποιοι επιτήδιοι, έκτισαν σιγά σιγά τους μηχανισμούς που νομιμοποιούσαν τις παράνομες τους ενέργειες, καθυστερούσαν τη δικαιοσύνη και επανεξέλεγαν τα δικά τους άτομα, ώστε να διαιωνίζεται η δική τους επιβίωση και εξουσία. Ο μοναδικός παράγοντας που δεν υπολόγισαν (ή παρέλειψαν) ήταν η ολοκληρωτική εξαφάνιση του χρήματος, με την απουσία του οποίου όλοι άρχισαν να αντιλαμβάνονται τί πραγματικά συνέβαινε. Πολύ αργά, όπως φαίνεται, καθώς ο συνδυασμός της οικονομικής ανάπτυξης στον ευνομούμενο βορρά σε συνδυασμό με τη λεηλασία στον διεφθαρμένο νότο έφερε το ευρωπαϊκό όνειρο στο σημείο του σημερινού εφιάλτη..

Είθισται, ιδιαίτερα στις διεφθαρμένες και άβουλες κοινωνίες, τα κομματικά στελέχη να χτίζουν πιστούς προσωπικούς και κομματικούς στρατούς την ίδια ώρα που μεταδίδουν στην υπόλοιπη κοινωνία μηνύματα υπέρ της αποχής. Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζουν την επανεκλογή των δικών τους στελεχών αφού η περιορισμένη λογική της αμόρφωτης συνήθως μάζας περιέργως εξισώνει αυτούς που εκλέγονται κατ'εξακολούθηση με αυτούς που εισέρχονται για πρώτη φορά στον κομματικό στίβο. Ωστόσο, λόγω του φαινομένου των κατ'εξακολούθηση εκλελεγμένων ( για τρείς, τέσσερις και πέντε θητείες ! ) καταφέρνουμε να δημιουργήσουμε ευκολότερα και το φαινόμενο της συγκάλυψης και να διασφαλίζεται το αποτέλεσμα της επερχόμενης χρεοκοπίας. Οι απέχοντες, περιέργως, αδυνατούν να συλλάβουν ότι το δικό τους ποσοστό είναι δυνατό να εκλέγει κάθε φορά κάποιο νέο σχήμα, ανανεώνοντας τη σύνθεση της Βουλής και αποτρέποντας τη μονιμοποίηση και νομιμοποίηση των προνομιούχων, προς όφελος της γενικότερης ισονομίας και της διαφάνειας.

Αυτή την περίοδο, λόγω των προεκλογικών ζυμώσεων, είχα μια σειρά εξαιρετικών συνομιλιών με κατ'εξακολούθηση απέχοντες. Αυτοί οι άνθρωποι, αδυνατούσαν επι χρόνια να κατανοήσουν ότι η δική τους αποχή συνέτεινε στην ασυδοσία των ολιγαρχών (και πολλοί εξακολουθούν..). Είχαν παραδόσει τη δική τους κρίση στα χέρια μιας μικρής ομάδας που επέβαλλε τους δικούς της ανθρώπους, τους δικούς τις κανόνες, τις δικές της πολιτικές και τελικά τη δική μας χρεοκοπία. Στα πλαίσια των προεκλογικών ομιλιών άκουσα και επιδερμικές τοποθετήσεις για το κακό κεφάλαιο, τα κακά ξένα κέντρα επιρροής, τίποτα όμως για τα δικά μας κακά κοράκια που ρουφούσαν το όποιο πλεόνασμα για όσο υπήρχε και έπειτα το υστέρημα αυτού του λαού, οδηγώντας τον στην περσινή - επίσημη χρεοκοπία. Αυτο το φαινόμενο, που διεθνώς αποκαλείται Robber Barons δεν έχει γίνει ακόμα (επισήμως τουλάχιστον..) γνωστό σε εμάς, δύο αιώνες μετά την εμφάνιση του !  Ανεπίσημα πάλι, σαν λαός έχουμε και πολυπληθές κόμμα (ποικίλων αποχρώσεων) για τους Βαρώνους-Ληστές αυτού του τόπου..

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το τελικό αποτέλεσμα της κάθε εκλογικής αναμέτρησης επαφίεται αποκλειστικά σε όσους συμμετέχουν στην ψηφοφορία. Άν οι παραδοσιακά πιστοί των παραδοσιακών κομμάτων είναι η πλειοψηφία, το αποτέλεσμα των δύο προηγούμενων αναμετρήσεων δεν θα αλλάξει ουσιαστικά. Άν οι παραδοσιακά απέχοντες παρουσιαστούν στην κάλπη και ανανεώσουν το κομματικό σκηνικό, τότε αναμένεται ένα πολύ διαφορετικό πολιτικό σκηνικό και πιθανότατα ένα πολύ διαφορετικό αύριο. Σε χθεσινή μου ερώτηση, στα πλαίσια της Ίδρυσης του Κόμματος για τα Ζώα στην Κύπρο, στην βουλευτή του Κόμματος για τα Ζώα, στην Ολλανδία, Marianne Thieme για το αξιοπερίεργο φαινόμενο του αντί να εισάγουμε την τεχνογνωσία της προηγμένης Ευρώπης να εξάγουμε τη δική μας διαφθορά στα κοινοτικά όργανα η κ. Thieme μου απάντησε :

" Σήμερα, η Ευρώπη είναι όμηρος των όποιων εύρωστων ομάδων πίεσης που πολύ απλά χρηματοδοτούν ή δωροδοκούν τους Ευρωπαίους γραφειοκράτες, για να επιβάλουν την κάθε θέση τους. Η όποια αυριανή - πιο δημοκρατική Ευρώπη είναι αυτή όπου όλοι εμείς θα δουλέψουμε μαζί για να στερήσουμε απο αυτούς τους επιτήδειους την εξουσία και να στερήσουμε τη χρηματοδότηση τους και την επιβίωση τους, βοηθώντας έτσι στη δημιουργία μιας πραγματικά ανθρώπινης Ευρώπης. "

Για κάποιο λόγο, πιστεύω ότι η "συνταγή" της κ. Thieme πρέπει να εφαρμοστεί πρώτιστα στη δική μας περίπτωση..

Ο Νίκος Ραφίδιας [ προσωπική ιστοσελίδα ] είναι Πολιτικός Επιστήμονας και ενεργός πολίτης στα πλαίσια της δημιουργίας ενός υγιούς Ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Το κείμενο αυτό γράφτηκε επειδή κατα την άποψη του η ενίσχυση του ελέγχου της ασυδοσίας είναι η μόνη διέξοδος για την εξυγίανση της κρατικής μας μηχανής.

Ζητείται διαφάνεια..

Κάθε χώρα έχει τους πολιτικούς που της αξίζουν. Και η δική μας φυσικά δεν αποτελεί εξαίρεση. Οι μέρες της απόλυτης παρακμής που βιώνουμε δεν θα έπρεπε να εκπλήσσουν κανένα μας. Η συνέχιση της σημερινής κατάστασης θεωρείται δεδομένη μέχρις ότου κάποιο αρμόδιο σώμα ( είτε η Προεδρία, είτε η Βουλή των Αντιπροσώπων ) θα αποφασίσει να αναστρέψει την κατάσταση, με τις απαραίτητες νομοθετικές ενέργειες.. 

Επι δεκαετίες, τα κόμματα εξουσίας είχαν ρυθμίσει το εκλογικό πλαίσιο στα όρια τους, ωστε να μπορούν να επιβάλλουν τους δικούς τους υποψήφιους. Μέχρι και σήμερα, με τις μεθοδεύσεις τους, εκλέγουν και επανεκλέγουν τα ίδια άτομα, αναπαράγουν και διαιωνίζουν τη σκέψη της ηγεσίας τους, διαμορφώνουν την αδιαφάνεια, την παρανομία και την ανομία.

Σε ένα σχετικά παλιό αλλά μνημειώδες δημοσίευμα της εφημερίδας "ΣΗΜΕΡΙΝΗ" ο διευθυντή του CIIM, καθηγητής Θεόδωρος Παναγιώτου ανέλυσε το φαινόμενο της ατιμωρησίας τόσο στοχευμένα όσο κανένας άλλος προηγουμένως ! [διαβάστε το άρθρο εδώ ] Ενώ ανέμενα ότι η δημοσιέυση του άρθρου θα ήταν καταλύτης μεταρρυθμίσεων, δεν σχολιάστηκε ποτέ και απο κανέναν. Είτε δεν διαβάστηκε απο κανέναν, είτε δεν έγινε κατανοητό. Με αποτέλεσμα να φτάσουμε στο σήμερα, μέσα στο βούρκο της συνεχιζόμενης ασυδοσίας, της συνεχιζόμενης συγκάλυψης και της συνεχιζόμενης ανομίας. Μέχρι και σήμερα, όλα τα αντίστοιχα, νεότερα δημοσιεύματα που έχω κατα καιρούς εντοπίσει γράφονται απλά και μόνο για να γεμίζουν τις σελίδες των εφημερίδων. Πιθανότατα να μην διαβάζονται απο κανέναν αφού η ατιμωρησία και η συγκάλυψη συνεχίζονται..

Τα στοιχεία ποιότητας, στην όποια ευνονούμενη και δίκαιη κοινωνία συνοψίζονται περιληπτικά παρακάτω :

- Απλή αναλογική

Όταν η απλή αναλογική είναι σε ισχύ δίνεται η δυνατότητα στον κάθε πολίτη να είναι υποψήφιος, ίσοις όροις, με τους υπόλοιπους. Το παράβολο, πάλι, όσο ψηλώνει, είναι ένα σημάδι περι του αντιθέτου..

- Όριο επανεκλογής 

Όταν υπάρχει όριο επανεκλογής, το σύστημα αποτρέπει τους επιτήδειους απο του να γίνουν καθεστώς και να επιβάλλουν εσαεί τις απόψεις και τις ανίερες προσωπικές ή/και κομματικές επιδιώξεις τους.

- Κομματική χρηματοδότηση

Η ξεκαθαρη διαδρομή της χρηματοδότησης των κομμάτων δίνει στον πολίτη την πληροφόρηση για την ποιότητα της πολιτικής ζωής στη χώρα του [ νέα - ανησυχητικά στοιχεία για τη δική μας "ποιότητα" εδώ ]

- Διαφάνεια

Ζούμε σε μια χώρα που δεν υπάρχει διαφάνεια, με τη σφραγίδα μάλιστα της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ανοχής των πολιτικών μας ΚΟΜΜΑΤΩΝ [ άρθρο απο Φιλελεύθερο ]. Με απλά μαθηματικά, η έλλειψη διαφάνειας και ισονομίας θα μας φέρει σύντομα εκτός της Ευρωπαϊκής οικογένειας (και όχι μόνο εμάς..)

- Απονομή δικαιοσύνης

Ιστορικά, η δικαιοσύνη είναι συνώνυμο της προόδου για κάθε ευνομούμενη πολιτεία και σημάδι οπισθοδρόμησης για τις υπόλοιπες. Εμείς, παραμένουμε στις... υπόλοιπες..

Το 2008 ψήφισα τον κ. Χριστόφια επειδή υποσχόταν μια δίκαιη κοινωνία. Η δίκαιη κοινωνία που μας υποσχέθηκε ήταν ένα προεκλογικό πυροτέχνημα. Μετα τα γεγονότα στο Μαρί ήμουν ένας απο αυτούς που ζητούσε έξω απο το Προεδρικό την παραίτηση του. Ναί, μου ήταν ξεκάθαρο ότι η "μαζική" παρουσία του λαού ήταν στημένη απο τα κόμματα, προς εκμετάλλευση των δικών τους, ευτελών  επιδιώξεων. Η δική μου παρουσία όχι. Ήμουν εκεί, αποκαλώντας τον άχρηστο γιατί ήταν ότι και οι προκάτοχοί του. Άλλος ένας άχρηστος. Και σε περίπτωση που σας σοκάρει ο όρος φροντίστε να μελετήσετε λίγο παραπάνω γιατί έχω πλέον όλα τα δεδομένα που χρειάζομαι ώστε να τον τεκμηριώσω, στις επόμενες αναρτήσεις μου.. Το 2013 τον "ευχαρίστησα" με ανακούφιση, που έφυγε. [ διαβάστε το άρθρο εδώ ]

Το 2013 ψήφισα τον κ. Αναστασιάδη σαν την έσχατη λύση. Αναμένω με ανυπομονησία τις δικές του επιδόσεις, που μέχρι σήμερα είναι αξιοθρήνητα ισάξιες των προκατόχων του. Δεν έχει να κάνει με τα προσωπικά μου οφέλη. Έχει να κάνει με το κατα πόσο θα είναι άλλος ένας άχρηστος "ηγέτης" όπως και οι προκάτοχοί του. Έχει να κάνει με το κατα πόσο θα είναι ο πρώτος που θα τολμήσει να διαφοροποιηθεί. Τιμωρώντας ακόμη και τα λαμόγια που βρίσκονται δίπλα του. Γιατί είναι πολλά και κλέβουν όσο και τα λαμόγια των προκατόχων του. Και γιατί άν δεν το κάνει, ξέρει απο τώρα ότι δεν έχει δυνατότητες επανεκλογής. Είναι πολύ ενδιαφέρον το ότι μετά τη λεηλασία του χρηματιστηρίου και τα επόμενα "παρατράγουδα" της κοινωνίας μας κανένας πρόεδρος δεν εξασφάλισε επανεκλογή. Ίσως να είναι ένα πρώτο και χρήσιμο δεδομένο που να καταδεικνύει ότι η κοινωνία μας κουράστηκε να ανέχεται τους ψεύτικους και λαοπλάνους "ηγέτες"..

Το πιο ενδιαφέρον της υπόθεσης έχει να κάνει με το ότι ο κ. Παναγιώτου, σαν φέρελπις στοχαστής και αναμορφωτής της σαθρής κοινωνίας μας είναι σήμερα ένας εκ των συμβούλων του προέδρου Αναστασιάδη.Απομένει να δούμε κατα πόσον ο πρόεδρος Αναστασιάδης θα αξιοποιήσει τη σοφία την τεχνογνωσία και της εμπειρία των συμβούλων του ή κατα πόσο θα τους επιδεικνύει ως διακοσμητικούς..

Προσωπικά, δεν έχω πλέον τη διάθεση να ανέχομαι αυτή την κατάσταση. Είτε οι "επιτροπές" διαθέσουν τα πορίσματα τους, είτε όχι, εγώ, αυτά που έχω τεκμηριώσει, αποφάσισα να αρχίσω να τα δίνω..

Ο Νίκος Ραφίδιας (ιστοσελίδα) είναι Πολιτικός Επιστήμονας, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα επι μέρους φαινόμενα της διαφθοράς και των ανισοτήτων που επιφέρουν.

Αποτυχία, καθυστέρηση, διάλυση

Λόγω της έλευσης του νέου χρόνου αποφάσισα να φανώ γενναιόδωρος. Έχω ένα επτασφράγιστο μυστικό και σκοπεύω να σας αποκαλύψω ! Πιστεύω στους φύλακες-αγγέλους! Δεν νομίζω να είμαι ο μόνος και δεν νομίζω (πλέον) ότι είναι μόνο στη φαντασία μου.

Ο πρώτος μου φύλακας-άγγελος λέγεται Ντέλια Βελκουλέσκου. Κυκλοφορεί ανάμεσα μας και έχει μέχρι στιγμής κάνει για μένα όσα δεν έχουν κάνει όλοι αυτοί που ψήφιζα κατα καιρούς. Απλώνει το χέρι της και δίνει διαταγές στο τρισάθλιο κράτος μου. Διατάζει αυτό το κράτος - απατεώνα να κάνει ότι πρέπει να κάνει για να πάρω σύνταξη όταν θα έρθει εκείνη η ώρα, να κάνει δηλαδή οικονομία και ορθολογιστική διαχείριση των χρημάτων που μου αρπάζει. Τους λέει ότι πρέπει να κάνουν δίαιτα και περισυλλογή. Διότι, για ένα περίεργο λόγο, παρότι κατα πλειοψηφία ήταν άχρηστοι με πιστοποιητικό, αυτο-βαφτίζονταν εξαίρετοι, διορίζονταν αναμεταξύ τους και έπαιρναν αβέρτα αυξήσεις απο λεφτά που ΔΕΝ υπήρχαν. Νομίζοντας, κατα πρώτον ότι είμαστε ηλίθιοι και, κατα δεύτερον, ότι δεν τους πήραμε είδηση..

Βέβαια, άν δούλευε λίγο περισσότερο για το δικό μου συμφέρον, θα φρόντιζε να μυριστεί την απάτη έγκαιρα και να προλάβει τα χειρότερα. Είτε πάλι, μετά την πλήρη χρεοκοπία μας, να κόψει περισσότερα απο τους έχοντες και στοιβάζοντες και όχι απο τον απλό κόσμο που υποφέρει και στερείται απο χρόνια. Ας ελπίσουμε να το πάρει έγκαιρα είδηση, ότι για να πετύχει τους αριθμούς της πρέπει να αναζητήσει, να διεκδικήσει και πάρει απο το λίπος και όχι απο το κόκκαλο, όπως άλλωστε μας διδάσκει και η διεθνής ιστορία. Η Ντέλια θα μπορούσε να είναι μια πολύ καλή πρόεδρος. Στο κάτω-κάτω δουλεύει για το καλό μου, το μέλλον μου και τη σύνταξή μου, αυτά που θα'πρεπε να έκαναν διαχρονικά οι δήθεν "ηγέτες" μας.

Ο δεύτερος φύλακας-άγγελος λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι ιδιαίτερα δραστήρια όσο η Ντέλια αλλά το παλεύει (και κατα κάποιο έτερο τρόπο, την αναγκάζω να το παλέψει). Θα μπορούσε να δουλεύει καλύτερα απο τη Ντέλια και να μην φτάναμε στη Ντέλια. Έλα όμως που δεν το έκανε. Ίσως πάλι, να φταίει το ότι τόσα χρόνια δεν απαιτούσα να το κάνει. Άν το έκανε πάντως, τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά. Σκεφτείτε πόσο διαφορετικό θα ήταν το τελικό αποτέλεσμα άν τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης δίνονταν στους πραγματικούς δικαιούχους και όχι στις εθνικές ελίτ. Δεν θα είχαμε τις ανισότητες που έχουμε άν υπήρχε στοιχειώδης έλεγχος. Θα είχαμε πραγματική ανάπτυξη, καλύτερη δικαιοσύνη, λιγότερες πιθανότητες αποτυχίας. Η σημερινή αποτυχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν το αποτέλσμα της τυφλής εμπιστοσύνης που έδειχνε στη διαχείριση των κοινοτικών πόρων απο τις εθνικές ελίτ, κυρίως όταν αυτές λειτουργούσαν με ξεκάθαρα ολιγαρχικά κριτήρια και παντελή περιφρόνηση των κανόνων. Στην Ελλάδα, με τόσα χρόνια παραμονής στην Ένωση, μόλις τώρα άρχισαν να αποκαλύπτονται οι ασυδοσίες [διάβασε άρθρο Sigmalive/Protothema]. Σκεφτείτε πόσα χρόνια θα πάρει να φανεί η αντίστοιχη ασυδοσία στην Κύπρο άν δεν το ψάξουμε ή άν δεν το επιδιώξουμε..  

Λόγω της έλευσης των επόμενων ευρω-εκλογών έκανα μια ανασκόπηση στην τελευταία πενταετία. Σκεφτείτε την εναρμόνιση που θα πετύχαιναν οι επι μέρους αγορές άν πετύχαιναν το κοινό μισθολόγιο, την ενιαία εκπαίδευση, την βιώσιμη ανάπτυξη, την πάταξη της ασυδοσίας. Η αποτυχία της  Ευρωπαϊκής Ένωσης την οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο και τις διαδοχικές εθνικές χρεοκοπίες. Έφτασε πλέον σε ένα κομβικό σημείο όπου είτε θα κάνει τη δουλειά της όπως έπρεπε να την κάνει απο την αρχή είτε θα το διαλύσουμε. Στο κάτω κάτω ο κόσμος κουράστηκε. Στις επόμενες ευρω-εκλογές έχουμε τη δυνατότητα να εκλέξουμε τους ηγέτες για την ευρύτερη μας ανασυγκρότηση ή τους ολιγάρχες των επι-μέρους ελίτ που θα συνεχίσουν τη σημερινή κατάσταση. Είναι η πιο καλή ώρα είτε να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις, είτε για να δώσουμε τόπο σε ένα βελούδινο διαζύγιο. Προσωπικά, θεωρώ ότι το διαζύγιο με την Ευρώπη και η επιστροφή στα εσωστρεφή έθνη-κράτη θα εξαφανίσει πλήρως τη διαφάνεια και τις όποιες πιθανότητες ισότιμης δικαιοσύνης και ευημερίας. Οι εθνικές ελίτ ποτέ τους δεν ενδιαφέρονταν για κάτι τέτοιο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδιάστηκε πριν τόσες δεκαετίες στοχεύοντας σε μιά καλύτερη και πιο δίκαιη ευρωπαϊκή κοινωνία. Όσο όμως αφήνει ανεξέλεγκτη τη δύναμη και τη ρευστότητα στις εθνικές ολιγαρχικές ελίτ, και, όσο αρνείται να το συνειδητοποιήσει και να το διορθώσει, ο θάνατός της είναι αναπόφευκτος.

Καλή χρονιά και καλή ψήφο..

( Στόχος - νούμερο ένα - της νέας χρονιάς: ΠΑΨΕ ΝΑ ΣΥΝΤΗΡΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΛΗΤΕΣ.. )

Όταν η γυναίκα του Καίσαρα χαράσσει το δρόμο της συγκάλυψης..

Στα χρόνια του Λυκείου, λίγο-πολύ μαθαίνουμε και λίγα κουτσομπολιά για τη γυναίκα του Καίσαρα (γίνεται και το μάθημα λίγο πιο ενδιαφέρον και πιπεράτο..). Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να το δείχνει (αλλά ισχύει και το αντίστροφο).Στην Κύπρο πάλι, μέσα απο τα 37 μου χρόνια, έχω συνηθίσει ότι η γυναίκα του Καίσαρα ούτε είναι τίμια, ούτε θέλει να το δείχνει.

Αφορμή για να θυμηθώ τη γυναίκα του Καίσαρα μου έδωσε η Βουλή των Αντιπροσώπων όταν αποφάσισε να μην καλέσει τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να εξηγήσει τί ήταν αυτό το περιβόητο Ταμείο Αλληλεγγύης που ίδρυσε και διαχειριζόταν κατα τη θητεία του. Προσωπικά, έχοντας ψηφίσει τον Γιώργο Περδίκη σαν κοινοβουλευτικό μου αντιπρόσωπο, δεν ανέμενα τίποτα άλλο απο το να απαιτήσει για να χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση. Ο λόγος που ψηφίζω τον Περδίκη είναι ένας και μοναδικός. Απαιτεί και διεκδικεί όλα όσα θα έπρεπε να απαιτούν και οι άλλοι 55. Θεωρώ στοιχειώδες μου δικαίωμα, όταν μισθοδοτώ έναν αντιπρόσωπο μου, αυτός να προασπίζεται τα στοιχειώδη μου δικαιώματα, μέρος των οποίων θεωρώ και τη διαφάνεια. Κατέληξα στον Περδίκη επειδή όλοι οι υπόλοιποι διέψευσαν εργολαβικά και σταδιακά την εμπιστοσύνη μου. Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί που ψηφίζουν τους υπόλοιπους 55 προφανώς δεν ενδιαφέρονται ούτε για την τιμιότητα ούτε για τη διαφάνεια, ούτε για την κάθαρση όσο και άν, δημοσίως τουλάχιστον, κόπτονται περι όλων αυτών των ιδιανικών. 

Μελετώντας το πολιτικό μας σύστημα επι είκοσι και πλέον χρόνια κατέληξα σε ένα συμπέρασμα. Δομικά, είναι ίσως το τελειότερο σύστημα του κόσμου. Είναι σχεδιασμένο ώστε να διαχωρίζει την εκτελεστική εξουσία απο τη νομοθετική και έχει μια ανεξάρτητη δικαστική εξουσία να επιβλέπει αυτή τη φαινομενική ομαλότητα. Ωστόσο, απο τον καιρό του σκανδάλου του Χρηματιστηρίου μέχρι και σήμερα έχουν έρθει στο φως διαπλοκές, διευκολύνσεις, κουκουλώματα, βολέματα και πολλά άλλα, κάτι που καταδεικνύει ότι ακόμα και τα τέλεια πολιτικά συστήματα δύνανται να αλώνονται εύκολα απο τους συμμετέχοντες. Δεν αρκεί να έχεις Γενικό Ελεγκτή, Επίτροπο Διοικήσεως, Επίτροπο Περιβάλλοντος, Επίτροπο παντώς καιρού και σκέψης και την ίδια ώρα μέσω των νομοθετημάτων σου να τον καθιστάς ανήμπορο και εγκλωβισμένο σε ένα ρόλο παθητικού αποδέκτη. Προδίδεσαι εξόφθαλμα, δεν φαίνεσαι αλλά ούτε και είσαι έντιμος..

Το ότι ο Περδίκης έμεινε μόνος έναντι των υπολοίπων στο ζήτημα του Ταμείου Αλληλεγγύης δεν έχει να μου πεί κάτι ειδικά για τον Περδίκη. Βροντοφωνάζει ότι οι γυναίκες του Καίσαρα στην Κύπρο στην μεγάλη τους πλειοψηφία, ούτε θέλουν να είναι τίμιες αλλά ούτε καν ενδιαφέρονται να φαίνονται ως τέτοιες.. Είτε αυτές είναι εκλελεγμένες, είτε πάλι άν απλά εκλέγουν.. Και για όσο καιρό θα παίζουν το ίδιο βιολί, εγώ και ο υπόλοιπος ελεύθερα σκεπτώμενος πλανήτης θα τους αντιμετωπίζει όπως ακριβώς τους αξίζει, σαν κοινούς απατεώνες.. Να υπενθυμίσω εδώ και την ... ραφοποίηση στη νομοθεσία περι διαφανούς χρηματοδότησης των κομμάτων για να μετρήσετε επακριβώς το επίπεδο του πολιτικού μας βούρκου.

Η οικονομική χρεοκοπία είθισται να είναι συγκοινωνούν δοχείο της ηθικής χρεοκοπίας.. Και το κάθε επόμενο κουκούλωμα που γίνεται, προδίδει τα του ήθους μας, Καίσαρες και Καισαρίνες.

Δίκαιη κοινωνία !

Το ομολογώ. Ναί, το 2008 εψήφισα το Δημήτρη Χριστόφια γιατί υποσχόταν μια δίκαιη κοινωνία! Με τα δεδομένα που είχα τότε, ναί, πάλι θα τον ξαναψήφιζα! Σας υπενθυμίζω ότι ο ανθυποψήφιος του υποσχόταν μείωση της στρατιωτικής θητείας σε ένα τόπο που ανα πάσα στιγμή μπορεί να ξαναζήσει το 1974 σε επανάληψη. Ναί, έκρινα την προεκλογική του Κασουλίδη θλιβερή (δεν ήμουν όμως ο μόνος..). Ναί, πιάστηκα κορόϊδο που ένα ωραίο (και εύηχο..) σύνθημα ! Παίζεται..

Προχτές, σε μιά πολύ εποικοδομητική συζήτηση ανακάλυψα ότι αυτός ο άνθρωπος (εννοώ το Χριστόφια..) δεν μου είπε ψέματα και δεν με εξαπάτησε. Υποσχέθηκε μια δίκαιη κοινωνία ! Αυτό ακριβώς παρέδωσε ! Το 2008, η διαφορά μου απο τον μέσο πλούσιο ήταν κάποια εκατομύρια. Το 2013 η διαφορά μου απο τον μέσο πλούσιο είναι 100.000 ευρώ. Τόσα τους άφησε.. Πάλι δεν είναι εντελώς δίκαιη η κοινωνία αλλά είναι δικαιότερη απο τότε..

Προχτές είδα στη δημοσιότητα τα οικονομικά δεδομένα της πρώτης τη τάξει κομμουνιστικής οικογένειας για την πρόσφατη πενταετία. Εφκάλαν πάνω-κάτω μισό εκατομύριο για το κάθε παιδί τους.. Φανερά ή αφανέρωτα.. Δίκαια πράματα..  Η Πρώτη Κυρία είθισται να εν άμισθι.. Επιέρωννε την το ΑΚΕΛ.. Χαλάλι.. Δεν είσιεν έναν μπάτζετ το Προεδρικό για τα φουστάνια της ; Κύριε Ελέησον !!! Να της τα πιερώννει το ΑΚΕΛ !!! Που την άλλην, ποιός ξέρει πόσα εκατομύρια εφκάλαν οι προηγούμενοι αφού δεν τα δημοσιεύκαν.. Ποιός εν να ψηφίσει τα περι μαύρου χρήματος άμα ούλλοι τους κινούνται στο ίδιο μοτίβο.. Θέλει ΤΖΑΙ αυτοκίνητο.. Χαλάλιν του.. Γιατί να βαστούν οι άλλοι τζαι τούτος όι.. Στο κάτω κάτω, με τα χρηματοοοικονομικά δεδομένα που μελετώ φταίουν ούλλοι τους (έχω ούλλα τα δεδομένα αλλά παραπάνω λεπτομέρεις θα γράψω μόνο στην Αγγλικήν τζαι την Γαλλικήν για να μεν με πυροβολήσουν..).. Επήραν μας ως τον γκρεμμόν, ήμασταν τζιαμαί τζαι τούτος απλά εφύσησεν στα τελευταία ευρώπουλλα που ήβρεν εις τα ταμεία τζαι εφύασιν..

Η δίκαιη κοινωνία στην πράξην της.. Άν εσύ δεν έχεις να φάεις, κανένα πρόβλημα.. Έτσι κι αλλιώς ήσουν τζαι ακόμα είσαι μαθημένος στην πείνα. Δεν άλλαξεν τίποτε.. Άν δεν έχεις παράθυρα κι άν το σπίτι σου είναι γεματο μούχλα και η στέγη φούσκωσε πάλε κανένα πρόβλημα. Ήταν ας πούμεν 100 οι περιπτώσεις το 2009, υπολογίζω ώς σήμερα ότι εγινήκαν 10.000. Επικράτησεν ατιμωρησία στο Χρηματιστήριο, η νομοθετική τζαι η εκτελεστική εξουσία ετζοιμούνταν (σκόπιμα ίσως..), ο κόσμος εψήφιζεν τους τζαι εξαναψήφιζεν τους, το σύστημαν μας επήρεν τα κάτω του.. Επικράτησεν το άπου κλέψει.. Η κοινωνία μας έγινε πιο δίκαιη. Όλοι είχαν δικαίωμα στο κλεψιόν.. Βάλλουμεν διερευνητικές επιτροπές όμως.. Εν αθθυμούμαι ποιός είπεν ότι άμα θέλεις να θάψεις κάτι, κάμε μιαν επιτροπήν.. Εν να τον θυμηθώ, που θα πάει..

Για να δείτε πόσο το έψαξα, στα σοβαρά πανεπιστήμια διδάσκουν ότι οι κοινωνίες κινούνται σε μοτίβα. Ανεβαίνει το επίπεδο σιγά-σιγά για όλους και ανεβαίνει η ατομική και η συνολική ευμάρεια ή αντιστρόφως, κατεβαίνει το επίπεδο με τη μορφή του ντόμινο για το σύνολο του πληθυσμού σε ένα αντίστοιχα εύλογο χρονικό διάστημα. Ε, τί να κάμουμε, σε τούτον τον τόπο έππεσεν. Εθέλαμεν κλειδωμένες αυξήσεις για τους κυβερνητικούς την ώρα που η διεθνής πρακτική ελάλεν μας να παγώσουν οι μισθοί τους. Εθέλαμεν να συντηρούμεν ένα καταραμένο ημικρατικούς οργανισμούς μόνο τζαι μόνο για να πιάννουμεν τη ψήφο τους. Εθέλαμεν να φέρνουμεν Βούλγαρους, Ρουμάνους τζαι Πακιστανούς για να μεν πιερώνουμεν ακριβούς μισθούς στους Κυπραίους.. 

Ε, τζιαμαί που έθελα να κάψω το πτυχίο μου της Πολιτικής Επιστήμης διότι όσα έμαθα εν ισχύαν, ήρτεν η ώρα να μου πεί ότι δεν εσπούδαζα δέκα χρόνια για το τίποτε.. [ΣΗΜ. Μεν νομίζετε ότι έδωκα 10 φορές το κάθε μάθημα όσπου να το περάσω.. Ήμουν ένας εργαζόμενος φοιτητής]. Χαλάλι τα λεφτά που έφα πας τον Οικονομικό Ταχυδρόμον τζαι πας τον Economist ! Χαλάλιν τα δολλάρια του Business Week τζαι του Fortune ! Χαλάλιν οι Ισοτιμίες, Ημερησίες, Επενδυτές και τόσα άλλα χιλιάρικα που εξόδευκα ! Χαλάλιν τα MoneyShow στα InterContinental, Grande Bretagne, Macedonia Palace τζαι Hilton.. Άν η Ελλάδα εσέβετουν λλίον τις στοιχειώδεις οικονομικές θεωρίες ήταν να συνεχίζουμεν τα επιμορφωτικά σεμινάρια ως σήμερα. Δυστυχώς, εχάσαμεν όμως πρώτα που τζιαμαί εκλείσαν τζαι τα παραπάνω που τα περιοδικά τζαι που τες εφημερίδες..

Η κοινωνία μας σήμερα είναι όμως πιο δίκαιη απο ποτέ ! Δεν έθελε να ψηλώσει το βιοτικό επίπεδο του συνόλου της, έφερνε φτηνούς κοινοτικούς, επιέρωνεν για τα καζίνο στα κατεχόμενα τζαι τα ψαρούθκια στο Βόσπορο.. Ε, το δικόν μας το βιοτικό επίπεδο έππεσεν. Ας εγλέπαμεν..

Σαν είμαστεν η ώρα 2:00 το πρωί της Κυριακής στο πάρτυ στην Blinkers τζιε εδιασκεδάζαμεν μεθυσμένοι, καπνίζοντας τα COHIBA μας, φορώντας τα Rolex τζιε τα Burberry μας, χορεύκοντας πάνω στα τραπέζια με «την Svetlana τζιε την Αννιούσκα τα μωρά respect», σύρνοντας μαντιλούθκια ίσια πάνω, πίνοντας την μιαν πότσσαν ABSOLUΤ τζιε CHIVAS BLACK LEIPE μετά την άλλην, επίεν ο SOIPLE με το καροτσούιν τζιε εκατέβασεν τον διακόπτη τζιε εμείναμεν χάσκοντας. The party is over… - See more at: http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-paraskinio/40/139930/the-party-is-over-to-keimeno-pou-kanei-thraysi-sto-diadiktyo#sthash.qakPBsX8.dpuf

Ευχαριστώ τον δημιουργό του ακόλουθου κειμένου διότι σε κάθε τόπο κάποιοι πρέπει (ή έστω, τουλάχιστον ένας..) να αναλαμβάνουν τη στοιχειώδη ευθύνη να ομολογούν τις ευθύνες τους..

[http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-paraskinio/40/139930/the-party-is-over-to-keimeno-pou-kanei-thraysi-sto-diadiktyo ]

Σαν είμαστεν η ώρα 2:00 το πρωί της Κυριακής στο πάρτυ στην Blinkers τζιε εδιασκεδάζαμεν μεθυσμένοι, καπνίζοντας τα COHIBA μας, φορώντας τα Rolex τζιε τα Burberry μας, χορεύκοντας πάνω στα τραπέζια με «την Svetlana τζιε την Αννιούσκα τα μωρά respect», σύρνοντας μαντιλούθκια ίσια πάνω, πίνοντας την μιαν πότσσαν ABSOLUΤ τζιε CHIVAS BLACK LEIPE μετά την άλλην, επίεν ο SOIPLE με το καροτσούιν τζιε εκατέβασεν τον διακόπτη τζιε εμείναμεν χάσκοντας. The party is over… - See more at: http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-paraskinio/40/139930/the-party-is-over-to-keimeno-pou-kanei-thraysi-sto-diadiktyo#sthash.D6EgWoCb.dpuf

Σαν είμαστεν η ώρα 2:00 το πρωί της Κυριακής στο πάρτυ στην Blinkers τζιε εδιασκεδάζαμεν μεθυσμένοι, καπνίζοντας τα COHIBA μας, φορώντας τα Rolex τζιε τα Burberry μας, χορεύκοντας πάνω στα τραπέζια με «την Svetlana τζιε την Αννιούσκα τα μωρά respect», σύρνοντας μαντιλούθκια ίσια πάνω, πίνοντας την μιαν πότσσαν ABSOLUΤ τζιε CHIVAS BLACK LEIPE μετά την άλλην, επίεν ο SOIPLE με το καροτσούιν τζιε εκατέβασεν τον διακόπτη τζιε εμείναμεν χάσκοντας. The party is over… - See more at: http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-paraskinio/40/139930/the-party-is-over-to-keimeno-pou-kanei-thraysi-sto-diadiktyo#sthash.D6EgWoCb.dpuf

Σαν είμαστεν η ώρα 2:00 το πρωί της Κυριακής στο πάρτυ στην Blinkers τζιε εδιασκεδάζαμεν μεθυσμένοι, καπνίζοντας τα COHIBA μας, φορώντας τα Rolex τζιε τα Burberry μας, χορεύκοντας πάνω στα τραπέζια με «την Svetlana τζιε την Αννιούσκα τα μωρά respect», σύρνοντας μαντιλούθκια ίσια πάνω, πίνοντας την μιαν πότσσαν ABSOLUΤ τζιε CHIVAS BLACK LEIPE μετά την άλλην, επίεν ο SOIPLE με το καροτσούιν τζιε εκατέβασεν τον διακόπτη τζιε εμείναμεν χάσκοντας. The party is over… - See more at: http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-paraskinio/40/139930/the-party-is-over-to-keimeno-pou-kanei-thraysi-sto-diadiktyo#sthash.D6EgWoCb.dpuf

Χωρίς ψευδαισθήσεις..

Και ξαφνικά μας προέκυψε άλλη μία κυβέρνηση, με όλους τους συνήθεις ύποπτους. Είθισται, μετά απο κάθε πόλεμο, οι νικητές να μοιράζονται τα λάφυρα. Είθισται και μετά απο κάθε εκλογική αναμέτρηση όλοι οι επίδοξοι συγκυβερνώντες να μοιράζουν τα λάφυρα της εξουσίας. Και αυτή τη φορά έγινε το ίδιο. Υποσχέθηκα σου τα υπουργεία τούτα, αποφάσισε ποιούς θέλεις να βάλεις.. Αυτή τη φορά μας ξένισε περισσότερο η απουσία γυναικών. Γιατί; Πόση σημασία έχει να βάλεις μια γυναίκα στο υπουργικό συμβούλιο; ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΙΑ ! Ένα πράγμα που έζησα κατα τις δύο τελευταίες διακυβερνήσεις, τις οποίες παρακολούθησα εκ των έσω, είναι το πολύ συνηθισμένο και αναμενόμενο εθιμικό γεγονός ότι άμα είσαι κοντά στην εκάστοτε εξουσία θα πάρεις μέρος απο τα λάφυρα, ένα υπουργείο, μια καρέκλα σε έναν ημικρατικό οργανισμό. Σημασία δεν έχουν τα προσόντα, σημασία έχει το πόσο κοντά στον τάδε ή στον δείνα πολιτικόν αρχηγό είσαι. Ανεξαρτήτως φύλου και ικανοτήτων, μιά καρέκλα θα είναι δική σου.

Τα τελευταία εφτά χρόνια έχω συνεργαστεί με αρκετούς απο τους προαναφερόμενους. Η ικανότητα των ανδρών ή των γυναικών υπουργών, βουλευτών, δημοτικών συμβούλων μετριέται μόνο άν έχουν να επιδείξουν ουσιαστικό έργο. Πόσοι έχετε αναρωτηθεί γιατί ένα έργο μένει πίσω; Πόσοι έχετε αναρωτηθεί γιατί σαν κοινωνία είμαστε τόσο καθυστερημένοι, οπισθοδρομικοί, αντιπαραγωγικοί και υστερόβουλοι; Πόσοι πολιτικοί έκαναν τομές στα υπουργεία, τα έδρανα, τα συμβούλια που ανέλαβαν, πόσοι βολευτές τίμησαν τη ψήφο που τους εμπιστεύτηκε ο λαός στα πρόσφατα χρόνια; Λέγεται ότι δεν φτιάχνεις ομελέτα, άν δεν σπάσεις αυγά. Μακάρι να ξέρατε πόσοι μπήκαν και βγήκαν με τα αυγά φυλαγμένα στην αυγοθήκη..

Ένα σημαντικό σημείο το οποίο προδίδει την ανικανότητα των πλείστων πολιτευτών μας είναι και η συνήθης αναφορά τους στην κυβερνώσα βουλή. Ζούμε σε μιά χώρα με ένα απο τα τελειότερα πολιτικά συστήματα. Ωστόσο, για να δουλέψει πρέπει να υπάρχει η σαφής διάκριση των θεσμών. Η βουλή υπάρχει για να νομοθετεί, η κυβέρνηση για να διακυβερνά στηριζόμενη στα νομοσχέδια που καταθέτει και στις προτάσεις νόμου που η βουλή οφείλει να ψηφίζει, η δικαστική εξουσία να επιτηρεί την ορθή εφαρμογή των νόμων. Όταν το ένα σώμα παύει να ασκεί τα καθήκοντα που οφείλει, ως οφείλει, το σύστημα μπαίνει στις διαδικασίες του αργού θανάτου, γίνεται σαθρό και καταρρέει.. Άν θέλετε πρόσφατα παραδείγματα, θυμηθείτε το φούσκωμα και το ξεφούσκωμα του χρηματιστηρίου, των ακινήτων, των τραπεζών.

Η κοινωνία έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό, διαχέει την εικόνα της σε όλα τα επιμέρους τμήματά της. Άν η κοινωνία είναι σαθρή έχει σαθρά υπουργεία, σαθρά δημαρχεία, σαθρά σχολεία, σαθρά πανεπιστήμια. Είναι μια κοινωνία που αρέσκεται να αυτοαποκαλείται επιτυχημένη αλλά όλοι γνωρίζουν το αυτονόητο, ηθικά και υλικά είναι χρεοκοπημένη. Όταν στήνεις μία εταιρεία πρέπει αναγκαστικά να τοποθετήσεις τα σωστά άτομα στις σωστές θέσεις, να κινηθείς όσο πιο σωστά και γρήγορα για να αποκτήσεις μερίδιο αγοράς και κερδοφορία. Άν δεν το κάνεις, σε εύλογο χρονικό διάστημα η εταιρεία θα χρεοκοπήσει και το αόρατο χέρι της οικονομίας θα έχει επιτελέσει το ρόλο του ως είθισται. Το κράτος έχει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, δεν κλείνει, συνεχίζει να υπάρχει μέχρι που να φτάσει στη χρεοκοπία. Και πάλι, απλά φορτώνει το λαό με επιπλέον χρέη και ξανα προς την ασυδοσία τραβά. Μέχρι την επόμενη χρεοκοπία. Η Ελλάδα (ξανα)χρεοκόπησε στις μέρες μας επειδή απέτυχε σαν εταιρεία, σαν κράτος, σαν κοινωνία. Όπως μας συνήθισε κατα τη διάρκεια των προηγούμενων αιώνων. Η Κύπρος ακολουθεί πιστά το ίδιο δρομολόγιο.

Επομένως, άν σας προβληματίζει η απουσία γυναικών απο το νέο υπουργικό συμβούλιο σημαίνει ότι δεν έχετε αντιληφθεί κάτι πολύ απλό, ότι είναι άλλο ένα σημάδι αποτυχίας αλλά και μια ευκαιρία να καταλάβετε ότι δεν πάμε καλά για πάρα πολλούς λόγους και αυτός είναι άλλος ένας.. Στο κάτω-κάτω οι γυναίκες θα έχουν την τύχη να επικαλεστούν το άλλοθι της απουσίας τους στην επόμενη μας μεγάλη αποτυχία.. Το σημερινό άρθρο, είναι αφιερωμένο στην Αλεξία και τον Αναστάσιο που ως υπεύθυνοι πολίτες επιζητούν την βελτίωση των θεσμών αυτής της κοινωνίας, όσο κι άν αυτό, στις μέρες μας, είναι μια ακόμη ψευδαίσθηση.

Ο Νίκος Ραφίδιας είναι πολιτικός επιστήμονας, μέλος της επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων, της επιτροπής Οικονομικών και της επιτροπής Εμπορίου Βιομηχανίας και Τουρισμού στο Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών. Οι απόψεις που εκφράζονται αποτελούν κατα καιρούς προτάσεις και εισηγήσεις του σε αυτές τις επιτροπές ή στα αντίστοιχα υπουργεία.

Μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης..

Μετά απο τη διάψευση των υπολογισμών της μιάς και μόνο εκλογικής Κυριακής, επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά άλλο ένα ελλαδικό φαινόμενο στο οποίο και ο Κύπριος πολίτης αρέσκεται πλέον, διασκεδάζει με το να εμπαίζει τους δημοσκόπους. Το φαινόμενο αυτό είχε ανακυρήξει τη Νέα Δημοκρατία κυβέρνηση για τρείς ώρες, το 2004 άν θυμάμαι καλά, και το Νίκο Αναστασιάση πρόεδρο της Κύπρου την περασμένη Κυριακή. Με το φαινόμενο αυτό, ο πολίτης έλκεται να διασκεδάζει εις βάρος των έμμισθων δημοσκόπων και της κάθε κομματικής προσδοκίας, παίρνοντας τη δική του εκδίκηση εκεί απο όπου μπορεί, με τη δημιουργία αβεβαιότητας και την παράταση της κομματικής προσδοκίας..

Για άλλη μία βδομάδα, οι δύο ακραίες παρατάξεις επεδίωξαν να με πείσουν για το δικό τους δίκαιο. Και εγώ με τη σειρά μου, προσπαθούσα να τους συνεφέρω απο τις δικές τους ψευδαισθήσεις. Είχα όμως παράλληλα την ύψιστη αποστολή να επιλέξω το μή χείρον, σε μια μονόδρομη και μοναχική πορεία, επιλέγοντας στην ουσία μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης. 

• Μιας Σκύλλας που ψήφισα την περασμένη πενταετία και που αφοσιώθηκε στη άμεση λεηλασία του κράτους μας προς όφελος των δικών της παιδιών (κάποια απο τα οποία δολοφόνησε η ίδια στο Μαρί..), της πάμπτωχης πλην τίμιας και τελικώς πτωχεύσασας EUROCYPRIA και των κατα τα άλλα συμπαθέστατων αλλοδαπών με τα παχυλά επιδόματα. 

• Μιάς Χάρυβδης που ψήφισα είκοσι χρόνια πρίν για να λεηλατήσει αργά πλην όμως ευλαβικά το κράτος μας αλώνοντας το χρηματιστήριο, δημιουργώντας και κλείνοντας με συνοπτικές διαδικασίες την HellasJet, γελοιοποιώντας μας εθνικά με την υπόθεση των S-300 και γελοιοποιούμενη ολοκληρωτικά το 2004 με την υποστήριξη του σχεδίου ΑΝΑΝ. 

 

Σε ένα τόπο όπου η μνήμη διαρκεί εξαιρετικά στιγμιαία, εγώ διέκρινα μιά πλήρη ισοπαλία στους άθλους (ή τις αθλιότητες..) των δύο κολοσσιαίων τεράτων..

Σήμερα έκανα άλλη μία υπέρβαση. Ψήφισα Αναστασιάδη, παρότι δεν τον εμπιστεύομαι, με μόνο κριτήριο το ότι δεν θα αντέξω άλλη μία ψευδο-κομμουνιστική πενταετία. Ξανάδωσα την εξουσία ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΜΕ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕ πιο παλιά έναντι ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΜΕ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕ μόλις χτές, με την ελπίδα να έχει ο ΔΗΣΥ σε αυτά τα τελευταία χρόνια συνειδητοποιήσει τις αθλιότητες που προκάλεσε την προηγούμενη του θητεία και να μην τις επαναλάβει, έναντι της εναλλακτικής προοπτικής του να συνεχίσει το ΑΚΕΛ τις αθλιότητες που προκάλεσε, αισθανόμενο δικαιωμένο με την επαναψήφισή του. 

Κάνω εν γνώσει μου χαρούμενο το Γιώργο και το Θέμη και απογοητεύω τον Αύγουστο και το Μάριο. Όχι όμως γιατί στηρίχθηκα στα δικά τους, πλασματικά κριτήρια.. H μόνη ειλικρινής αυτή τη βδομάδα ήταν η φίλη μου η Γιώτα. " -Φίλε μου, εγώ αυτή τη φορά είπα να δώ το συμφέρον μου.. Ξέρω ότι με τον Αναστασιάδη έχω κάποια προσωπική προοπτική.. ".

Με δεδομένο το ότι η ιστορία αρέσκεται να διακωμοδεί την ανικανότητα μας να συνειδητοποιούμε τα αυτονόητα, επισυνάπτω το άλλοθι μου, έχω απο ώρα απομακρυνθεί απο την κάλπη και ξέρω ότι το FACEBOOK με έχει ήδη προειδοποιήσει για τα μελλούμενα..  

Σε ευχαριστούμε που φεύγεις..

Ο πιο πάνω τίτλος είναι δανεισμένος απο το facebook. Σχετίζεται, προφανώς, με τις Προεδρικές εκλογές του 2013 και την αποχώρηση του μέχρι σήμερα προέδρου, Δημήτρη Χριστόφια. Το άρθρο αυτό ανέβηκε αφού οι κάλπες έκλεισαν και επομένως δεν έχει να κάνει με καθοδήγηση ή παρότρυνση. Έχει να κάνει κυρίως με τις προσδοκίες μου απο την αυριανή μας εξουσία. Τις προσδοκίες ενός ιδιαίτερα απαιτητικού ψηφοφόρου. Πριν λίγο διάβασα δήλωση του Λυσσαρίδη. «Θέλω να ελπίζω ότι η σημερινή μέρα θα δώσει μια νέα διέξοδο, ότι θα υπάρξει ανατροπή, ότι θα διεκδικήσουμε μια νέα διεκδικητική εθνική στρατηγική με επανατοποθέτηση του Κυπριακού στη σωστή του αντικατοχική βάση». Προφανώς, αυτός ο άνθρωπος απευθύνεται σε ελάχιστους, ιδιαίτερα απαιτητικούς, όπως ανέκαθεν. Οι δύο απο τους τρείς επικρατέστερους επίδοξους ηγέτες υπήρξαν οπαδοί του σχεδίου Ανάν. Και ο λαός, σήμερα, στην πλειοψηφία του, θα τους ΞΑΝΑδώσει τη ψήφο του! Ανέκαθεν, στη μακραίωνη ιστορία μας, οι εσωτερικοί εχθροί ήταν πιο επικίνδυνοι απο τους εξωτερικούς.. Κι ο Λυσσαρίδης παρέμεινε στην ιστορία ώς η νύφη που όλοι ήθελαν να αρραβωνιαστούν αλλά κανένας τους δεν ήθελε να παντρευτεί. Οι γάμοι που επεδίωκαν οι επίδοξοι μνηστήρες με την εξουσία ήταν ανέκαθεν ευκαιριακοί..

Αγαπητέ απερχόμενε πρόεδρε,

πρίν πέντε χρόνια σε ψήφισα. Υποσχόσουν μια δίκαιη κοινωνία τη στιγμή που ο αντίπαλος σου υποσχόταν μείωση της στρατιωτικής θητείας. Θεώρησα απείρως σοβαρότερο το δικό σου μήνυμα. Ωστόσο διαψεύστηκα, για άλλη μια φορά. Ήμουν βέβαια συνηθισμένος στην εξαπάτηση απο τους προηγούμενους. Η δίκαιη σου κοινωνία αφορούσε τα δικά σου παιδιά που έφαγαν καλά αυτή την πενταετία, όπως και τα παιδιά όσων εξελέγησαν πριν απο σένα. Παρέλαβες κράτος και παρέδωσες χάος, υποκύπτοντας στην ιδιοτέλεια που όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις και κυβερνώντες υπέκυπταν. Συνέχισες να δίνεις παροχές στους έχοντες μέχρι που το παντεσπάνι τέλειωσε, αφήνοντας την ίδια ώρα τους αδύναμους να επαιτούν. Ειρωνεία, ακόμη και η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε επειδή η ελίτ έτρωγε πολύ καλά την ίδια ώρα που η μάζα αργοπέθαινε. Είχαν κι εκείνοι δίκαιη κοινωνία, για όσους όμως είχαν το χέρι στο βάζο με το μέλι.

Αγαπητέ νέε Πρόεδρε,

να ξέρεις ότι πιθανότητα δεν σε ψήφισα (εξαίρεση μόνο άν λέγεσαι Μακαρία..). Ψηφίζω πάντα, αλλά τα δικά μου κριτήρια θέτουν τον πήχυ πολύ ψηλά. Εσύ, πιθανότατα εξελέγης απο τα μαντρισμένα σου κομματόσκυλλα. Δεν ανήκω σε αυτούς ούτε σήμερα, όπως δεν άνηκα ούτε πριν πέντε χρόνια. Το συμφέρον μου είναι διαχρονικά το συμφέρον αυτού του τόπου, το οποίο οφείλεις να υπερασπίζεσαι στα επόμενα πέντε χρόνια. Να το θυμάσαι κάθε μέρα, αυτά τα πέντε χρόνια. Να το θυμάσαι, επειδή αυτός που φεύγει σήμερα το ξέχασε τη μέρα που εξελέγη.

Αγαπητέ νέε Πρόεδρε,

φρόντισε για τη δική σου υστεροφημία, χτίζοντας μια πιο δίκαιη κοινωνία στα επόμενα πέντε χρόνια. Όχι μόνο για τα δικά σου παιδιά αλλά για το σύνολο των παιδιών αυτής της κοινωνίας. Χτίσε πεζοδρόμια για να περπατούν, πράσινο για να αναπνέουν, επεδίωξε να δημιουργήσεις υπεύθυνους πολίτες, παιδεία βασισμένη στη σκέψη και όχι την παπαγαλία. Κάνε το λαό να σε ξαναψηφίσει επειδή απέδειξες ότι αξίζεις. 

Εναλλακτικά, θα μπορείς κι εσύ με τη σειρά σου να φύγεις με το κεφάλι ψηλά ώστε να μην βλέπεις τα συντρίμια που συνέχισες στη δική σου προεδρία..

Αγαπητέ νέε Πρόεδρε,

μην με αναγκάσεις να σε ευχαριστήσω όταν θα φεύγεις, επειδή θα φεύγεις.

Φρόντισε να σε ευχαριστήσω, επειδή ήρθες..

Μιά πολύ διδαχτική εμπειρία

Στις 22 του Μάη του 2012 συμπληρώθηκε ένας χρόνος απο τις βουλευτικές εκλογές που ανέδειξαν τους αντιπροσώπους της κυπριακής πολιτείας για το διάστημα 2011-2016. Η ημέρα αυτή ήταν ο επίλογος μιας πολύ διδαχτικής εμπειρίας που είχα σαν υποψήφιος βουλευτής. Σαν πολιτικός επιστήμονας, επέστρεψα μετά τις σπουδές μου σε ένα τόπο που η πολιτική είναι καριέρα για πολύ λίγους. Το σημαντικότερο κριτήριο δεν είναι οι σπουδές, είναι να έχεις χρήματα και γνωριμίες. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το ότι τα κριτήρια είναι δύο. Στις ΗΠΑ, το χρήμα είναι το μόνο προαπαιτούμενο!

Εντάχθηκα συνειδητά στο Κίνημα Οικολόγων θεωρώντας ότι είναι το μόνο που βρίσκεται κοντά στον άνθρωπο και την ποιότητα. Στις πολλές συζητήσεις που συμμετείχα, τόνιζα ότι πρέπει να δεχτούμε τα σημάδια των καιρών. Θεωρούσα ότι κάτι πάει λάθος και είναι ώρα να το διορθώσουμε. Τα δεδομένα που λάμβανα ήταν ότι είχα δίκιο. Όλοι παραδέχονταν ότι κάτι δεν πάει καλά. Έχοντας περάσει απο τη θέση του Συντονιστή του Κινήματος Οικολόγων για το Εμπόριο και τη Βιομηχανία εντόπισα τις αδυναμίες στο λιανεπόριο, τη βιομηχανία, στην τουριστική μας προβολή και έγινα Ambassador in Tourism για να ενισχύσω την όλη δράση. Πάλεψα για τα δικαιώματα των καταναλωτών σε ένα σύστημα που ευνοεί την ασυδοσία και την ανομία.  Σαν συντονιστής του Κινήματος Οικολόγων για τις Συγκοινωνίες συμμετείχα σε άπειρες συνεδριάσεις για ασφαλείς πόλεις, επαρκή πεζοδρόμια και ποδηλατόδρομους προκειμένου να ενισχυθεί η ποιότητα της καθημερινότητας μας. Δίδαγμα της όλης αυτής δράσης ήταν: Μην χάνεις τον χρόνο σου αμισθί για κάτι που οι έμμισθοι συνομιλιτές σου δεν ασπάζονται!

Όλο αυτό το διάστημα, οι πλείστοι συνομιλητές μου έλεγαν ότι είχα δίκιο! Και όλοι τους δήλωναν ότι είναι δίπλα μου, έτοιμοι να ενισχύσουν την προσπάθεια. Όσο οι μέρες πλησίαζαν, οι εθελοντές περιέργως όμως λιγόστευαν. Ο κόσμος έπαψε να μου λέει ότι έχω δίκιο ή δεν έβρισκε το χρόνο να μου το πεί. Οι καταναλωτές δεν είχαν πλέον παράπονα, το εμπόριο και η βιομηχανία δεν είχαν άλλα προβλήματα, ο τουρισμός δεν χρειαζόταν πρέσβεις, οι συγκοινωνίες ήταν ολοκληρωμένες και επαρκείς. Στις 22 του Μάη, όλοι αυτοί που μου έδιναν δίκιο δεν μου έδωσαν την ψήφο τους. Βρήκαν μάλλον πιο ικανούς, πιο δραστήριους και πιο αποδοτικούς για αντιπροσώπους τους στη Βουλή. Η εμπειρία μου αυτή ήταν απο τις πιο διδαχτικές. Μάλλον δεν είμαι ούτε ικανός, ούτε δραστήριος, ούτε αποδοτικός. Πιθανότατα είμαι και πιο κάτω απο τον μέσο όρο.. Οι πολίτες εκλέγουν και επιβραβεύουν με τη ψήφο τους μόνο όσους αξίζουν. Επομένως, έστω και μετά απο ένα χρόνο αισθάνομαι την ανάγκη να απολογηθώ για την ταλαιπωρία στην οποία έβαλα τους ψηφοφόρους με την υποψηφιότητά μου. Και αναλαμβάνω τη δέσμευση να μην τους ξανα-ταλαιπωρήσω παρα μόνο εάν έχω κι εγώ καταφέρει να γίνω πιο ικανός, πιο δραστήριος και πιο αποδοτικός, όπως ακριβώς οι 56 εκπρόσωποι που έχει εκλέξει. Σε γενικές γραμμές, εγώ δεν θα είχα εγκρίνει ποτέ χρήματα ούτε για τη Eurocypria, ούτε για τις Κυπριακές Αερογραμμές, ούτε για τη διάσωση της Λαϊκής Τράπεζας. Καταληκτικό δίδαγμα: Έχω ακόμα να μάθω..

Η πολιτική στα χρόνια της ολοκληρωτικής αλητείας

Σπούδασα πολιτικός επιστήμονας πιστεύοντας (τότε..) ότι ήταν η δουλεία του μέλλοντος. Πίστευα ότι σε ένα σύστημα που θέλει να σε κάνει πυρηνικό επιστήμονα απο την πρώτη τάξη του δημοτικού, η πολιτική παιδεία είναι η βάση για να χτίσεις αρχές και υγιή άποψη. Η επίσημη πολιτεία είχε δυστυχώς άλλη γνώμη επομένως η μεταφορά της πολιτικής μου γνώσης μεταφέρεται μόνο περιστασιακά σε κάποια τυχαία κουβέντα που θα προκύψει.

Εντάχθηκα στο Κίνημα Οικολόγων το 2007 θέλοντας να βοηθήσω στην αναβάθμιση της πολιτικής ζωής που κατέρρεε. Αναμείχθηκα με τα δικαιώματα του καταναλωτή, την ποιότητα ζωής στην καθημερινότητα και την προάσπιση της αειφορίας και της κινητικότητας όλων των ανθρώπων, αρτιμελών και εμποδιζομένων. Η επίσημη πολιτεία μέχρι σήμερα δεν συμφωνεί οπότε μήν αναρωτιέστε γιατί δεν υπάρχουν πεζοδρόμια και ποδηλατόδρομοι. Οι κάθε λογής αρμόδιοι είχαν και έχουν σαν κύρια τους έγνοια το ποιός θα φάει τα παραπάνω απο τα άδεια μας ταμεία.

Υπήρξα υποψήφιος βουλευτής προσπαθώντας να περάσω στο ευρύ κοινό ζητήματα ισονομίας και χρηστής διοίκησης. Το ευρύ κοινό είχε διαφορετική άποψη και κατέληξα να λάβω μόλις 33 ψήφους. Είχα την τιμή να "αναγραφώ" σε μια κιτρινιστική "εφημερίδα" ώς υποψήφιος που δεν τον ψήφισε ούτε η μάνα του. Η αλήθεια είναι ότι κανένα μέλος της οικογένειας μου δεν με ψήφισε γιατί επέλεξα να κατέβω υποψήφιος σε μια άλλη επαρχία που πίστευα ότι με είχε περισσότερη ανάγκη. Το ευρύ κοινό δεν άλλαξε τίποτα γιατί πολύ απλά ήταν ικανοποιημένο με αυτούς που είχε.

Σήμερα που ο κιτρινισμός κτυπά κόκκινο λόγω των δημοτικών εκλογών, η παραπληροφόρηση και η διαστρέβλωση βασιλεύουν και βάζουν παρωπίδες στα κομματικά αρνιά για να συγκρατήσουν τις δυνάμεις τους. Δεν θα είμαι υποψήφιος στις προσεχείς δημοτικές εκλογές για να μην χάσω ξανά το χρόνο μου. Σε μια κοινωνία που αρνείται να δεί την κατάρρευση της δεν αισθάνομαι ότι έχω θέση. Όταν ο κόσμος αρνείται να δεχτεί τα μηνύματα των καιρών και να διορθώσει τα λάθη του η μόνη του θέση είναι ο βούρκος και ο πάτος. Απόδειξη για τη δική μας  κοινωνία ήταν το ΧΑΚ, ο ΗΛΙΟΣ και πιο πρόσφατα το ΜΑΡΙ.

Στις 18 του Δεκέμβρη δεν θα είμαι εδώ. Μπορείτε να συνεχίσετε να κοιμάστε όπως ακριβώς στρώσατε. Εγώ θα αφιερώσω εκείνη τη μέρα στον εαυτό μου. Με την ευχή να μήν είμαι εδώ όταν θα μας έρθει το επόμενο χαστούκι..

η αρρωστημένη πολιτική και οι άρρωστοι πολίτες..

Δεν έχει περάσει ούτε ένας μήνας απο τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές όποτε η αριστερά και η δεξιά εξασφάλισαν πολύ πιο ενισχυμένα ποσοστά σε σχέση με αυτά που κατείχαν..

Πριν τις εκλογές άκουγα ότι κάτι πρέπει να αλλάξει για να διορθωθεί αυτό το χάλι που ζούμε καθημερινά. Είχα κι εγώ, σαν άλλος ένας ρομαντικός βλάκας,  τη ψευδαίσθηση ότι κάτι επιτέλους θα αλλάξει.
Στις 22 του Μάη, η ψευδαίσθηση επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά.

Στις 23 του μήνα η αρρωστημένη πολιτική της αρρωστημένης ανάπτυξης επιβραβεύθηκε με ενισχυμένα ποσοστά. Πρώτο της (μετεκλογικά) θύμα ήταν τα δέντρα της Πλατείας Ελευθερίας.
Ακολούθησε το Δασούδι της Λεμεσού και έπονται η Λίμνη του Μαγγλή όπου χαράσσονται οικόπεδα, το δάσος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας και το Εθνικό Δασικό Πάρκο της Αθαλάσσας όπου προβλέπονται επεκτάσεις του αυτοκινητόδρομου.

Αυτή η αρρωστημένη πολιτική έχει πάντα συνένοχους. Λέγονται άρρωστοι πολίτες. Πολίτες με ευαίσθητη ή καθόλου μνήμη ή/και κάποιους ενεργούς πολίτες κάποιου πολυτελούς καναπέως..

Το αποτέλεσμα το βλέπουμε. Είτε με τη ψήφο μας, είτε με την αποχή μας, εμείς οι άρρωστοι πολίτες, οι γονείς μας, οι φίλοι μας, οι γνωστοί και οι γείτονες μας δυναμώσαμε την αρρωστημένη πολιτική.
Και με το ( αρρωστημένο ; μου ) μυαλό έχω μια πολύ απλή και χαζή απορία. Ποιοί είμαστε όλοι εμείς που σήμερα αντιδρούμε και (ακόμη χειρότερα) τί κάναμε στις 22 του Μάη;

Αίσχος και ντροπή για την κατάντια μας

Αίσχος και ντροπή για την κατάντια μας

Τα πρόσφατα θλιβερά επεισόδια μετά τον αγώνα Ομόνοιας – Απόλλωνα ανέδειξαν για άλλη μία φορά τη μαζική έκταση του προβλήματος και τις υπόγειες διασυνδέσεις του ποδοσφαίρου με την πολιτική. Οι χούλιγκανς της Λευκωσιάτικης ομάδας λεηλάτησαν δημόσια και ιδιωτική περιουσία. Τα μόνα αισθήματα που πρέπει να μας διακατέχουν είναι η ντροπή και η απόγνωση για την κατάντια μας.

Κάποιοι ευθύνονται για το ότι διεξήχθη ένας τέτοιος αγώνας λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές. Κάποιοι ευθύνονται γιατί επέλεξαν να πολώσουν ακόμη περισσότερο το τοπίο με αποτέλεσμα να την πληρώσει για άλλη μία φορά ο απλός κόσμακης. Κάποιοι ευθύνονται για το ότι οι ποδοσφαιρικές ομάδες απολαμβάνουν προκλητικών προνομίων και ασυλίας με αποτέλεσμα αυτό το τραγικό δείγμα ασυδοσίας.

Την επόμενη Κυριακή, με την ψήφο μας στο Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών, μπορούμε να βάλουμε όρια σε αυτή την ασυδοσία, την ανομία και την πρόκληση. Καλούμαστε να τιμωρήσουμε όσους καλύπτουν, ανέχονται και επιχορηγούν αυτά τα φαινόμενα. Εναλλακτικά, συνεχίζουμε κι εμείς να συγκαλύπτουμε αυτά τα φαινόμενα, κι όπως συνηθίζουμε να λέμε, αυτούς ψηφίζουμε, αυτούς αξίζουμε.

Όταν σπέρνεις ανέμους, θερίζεις θύελλες. Κι όπως στρώνεις, κοιμάσαι..


Νίκος Ραφίδιας
Υποψήφιος Βουλευτής Λάρνακας
Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών

Όταν σπέρνεις ανέμους, θερίζεις θύελλες. Κι όπως στρώνεις, κοιμάσαι..

Με ρωτούν πολύ τακτικά αυτές τις μέρες γιατί εντάχτηκα στους Οικολόγους. Απαντώ, πολύ απλά, ότι ήθελα να είμαι κάπου που να αισθάνομαι περήφανος και να μην ντρέπομαι. Οι Οικολόγοι ήταν πολύ μικροί, όταν οι μεγάλοι κατάκλεψαν τον κόσμο με τη χρηματιστηριακή φούσκα. Οι Οικολόγοι ήταν πάλι πολύ μικροί όταν τα κλεμμένα χρήματα του ΧΑΚ έγιναν ακίνητα απο κάποιους γνωστούς-άγνωστους και τώρα μας τα πουλούν σε τιμές πολλαπλάσιες απο τις φυσιολογικές. Δεν μπορείς να διορθώσεις τις αδικίες που προκάλεσαν τα μεγάλα κόμματα δίνοντας σε αυτά ξανά την ψήφο σου. Κάθε διόρθωση θα έρθει απο όλους εμάς τους μικρούς όταν ο κόσμος συνειδητοποιήσει το μοακροπρόθεσμο του όφελος.

Με ρωτούν επίσης γιατί είμαι υποψήφιος. Απαντώ ότι ένα άτομο που θέλει να κάνει το καλό για τον τόπο του είναι υποχρεωμένο να διεκδικήσει τη βουλευτική έδρα. Διαφορετικά την αφήνει στις αγέλες των μεγάλων κομμάτων που θέλουν να συντηρήσουν τα μικροκομματικά τους συμφέροντα διορίζοντας τους ανίκανους και τους αμαθείς. Επειδή διορίζοντας τους ανίκανους και τους αμαθείς καταφέρνουν να επιβιώσουν και να συντηρήσουν τη δύναμη τους κατάστρέφοντας έτσι τον τόπο μας. Κι αν δεν με πιστεύετε, δείτε στη σημερινή κατάντια της Ελλάδας το αποτέλεσμα αυτής τους της επιλογής.

Με ρωτούν και γιατί είμαι υποψήφιος στη Λάρνακα. Και απαντώ ότι ως γνήσιος υποστηρικτής των αδικημένων υποσχέθηκα στη γενική μας γραμματέα, την Ιωάννα Παναγιώτου ότι θα κάνω για τη Λάρνακα πολύ περισσότερα απο όσα πέτυχαν οι γνήσιοι Λαρνακείς. Μου έδωσε την ευκαιρία και συνάμα την πρόκληση και εγώ αποδέκτηκα ξέρωντας ότι ως γνήσιος οικολόγος μπορώ να εφαρμόσω στην πράξη όλα αυτά που τόσο καιρό μαθαίνουμε να κάνουμε, πράσινη ανάπτυξη και πράσινη πολιτική.

Με ρωτούν άν έχω βλέψεις για ανώτερα αξιώματα. Φυσικά και έχω.. Ποιός κατάφερε να μας αποδείξει τόσα χρόνια ότι ξεπέρασε το μέτριο; Ένας ή κανένας.. Άρα έχω κάθε δικαίωμα να δοκιμαστώ και να αγγίξω το μέτριο ή να το ξεπεράσω και να κάνω τη διαφορά. Κι αν ρωτάτε ποιός είμαι και που θα με βρείτε, η απάντηση είναι μία. Στο ψηφοδέλτιο του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών. Σε κάθε επαρχία. Είμαι εκεί ίσος προς ίσο, γιατί όλοι μας κάθε μέρα στο Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών μαθαίνουμε πώς να κάνουμε το αύριο σας καλύτερο. Δίνοντας ίσες ευκαιρίες στη δουλεία, την ευημερία, την ανάπτυξη και την ποιότητα ζωής.

Όταν σπέρνεις ανέμους, θερίζεις θύελλες. Κι όπως στρώνεις, κοιμάσαι. Φρόντισε να μην σπείρεις άλλους ανέμους. Φρόντισε για να έχουμε όλοι μας ένα κρεβάτι να κοιμόμαστε, να έχουμε μια δουλειά για να αμοιβόμαστε και έναν τόπο για τον οποίο να είμαστε περήφανοι..

Νίκος Ραφίδιας
Υποψήφιος βουλευτής Λάρνακας
Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών

Αρνούμαστε να δεχτούμε τα μηνύματα των καιρών;

Κάθε μέρα που κυκλοφορώ στους δρόμους βλέπω τα ίδια χαρακτηριστικά της φρενοβλάβειας της κοινωνίας μας. Βλέπω την τροχαία κίνηση που πήζει, την ώρα που εμείς ξοδεύουμε εκατομμύρια σε διαπλατύνσεις δρόμων για να πήζουν δίπλα μας άλλοι τόσοι. Βλέπω τα κομμένα δέντρα που μας εξασφάλιζαν τη σκιά για δεκαετίες να αντικαθίστανται από κλιματιστικά την ώρα που κλαίμε ότι ανεβαίνει η τιμή του ρεύματος και της βενζίνης. Βλέπω την Τουρκία να σχεδιάζει πυρηνικά εργοστάσια τη στιγμή που στην Ιαπωνία οι καμπάνες του θανάτου ήχησαν ήδη. Βλέπω τους Κύπριους να έχουν παράπονο από τους κυβερνώντες τους και την ίδια ώρα οι δημοσκοπήσεις να τους εξασφαλίζουν ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά. Βλέπω τους απολυμένους να διαμαρτύρονται για την παντοδυναμία των επιχειρηματικών κολοσσών την ίδια ώρα που μεταφέρουν το μονοπώλιο της εκλογικής δύναμης στα δύο μεγάλα κόμματα για να αφανίσουν τις μικρές δυνάμεις που επιτρέπει (ακόμα..) η απλή αναλογική. Μας ενοχλεί η δράση των Ευρωπαίων Πρασίνων αλλά αφήνουμε την Τουρκία να τους χειραγωγεί αρνούμενοι (στις πρόσφατες Ευρωεκλογές) να εκλέξουμε Οικολόγο στο Ευρωκοινοβούλιο.

Πού είναι ο Κύπριος την ώρα της κρίσης; Μπροστά στην τηλεόραση ή στην καφετέρια;  Ο σημερινός Κύπριος είναι πλασμένος ίδιος με αυτόν που τον κυβερνά. Να διαμαρτύρεται για την αναξιοκρατία αλλά να ξαναψηφίζει τους ανάξιους. Να διαμαρτύρεται για την καταπάτηση των δικαιωμάτων του από τους τρίτους αλλά να καταπατά ο ίδιος τα δικαιώματα των συμπολιτών του, των φίλων του, των υπαλλήλων του, των πεζών, των τυφλών, των αναπήρων.. Να κόπτεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα εννοώντας όμως μόνο τα δικά του ανθρώπινα δικαιώματα. Να πιστεύει ότι όλοι έχουν δικαίωμα στην επιτυχία, την ισονομία και την ισότητα αλλά να ψηφίζει για άλλη μια φορά τα μονοπώλια που του υπόσχονται να ικανοποιήσουν τα προσωπικά του μικροσυμφέροντα, ασχέτως αν έτσι παραβιάζονται αυτά του παραδίπλα. Να θυμάται περιστασιακά ότι πρέπει να γίνει κάτι αλλά όλο τον υπόλοιπο καιρό να ξεχνά να θυμάται. 

Ξέχασες φίλε μου το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ γιατί βολεύτηκες με τα λίγα ψίχουλα που σου έδωσαν για να το ξεχάσεις, ξέχασες ότι οι δικοί σου άνθρωποι πήραν το υστέρημα σου από το χρηματιστήριο βυθίζοντας μας σε κάτι που ονόμασαν κρίση, ξέχασες ότι ξέπλυναν αυτό το χρήμα αγοράζοντας ακίνητα και φουσκώνοντας την αγορά για να μην μπορείς εσύ σήμερα να αγοράσεις σπίτι για σένα και για τα παιδιά σου.  Ίσως να σε θαμπώνει η τηλεόραση, οι διαφημίσεις και οι υποσχέσεις αλλά όλα αυτά βγαίνουν από τη τσέπη σου γιατί αυτοί που διαφημίζονται σήμερα, από σένα τα έχουν πάρει. Σήμερα που 30000 άνθρωποι είναι άνεργοι, θυμήσου ότι είναι άνεργοι γιατί κάποιοι άλλοι (δικοί σου, κάποτε) είναι υπεύθυνοι γι αυτό. Γιατί μπορεί να σχεδιάζουν νέους δρόμους για να τρέχεις με το ξεσκέπαστο σου αυτοκίνητο αλλά την ίδια ώρα οι ηλικιωμένοι και οι πρόσφυγες του τόπου σου, που εσύ ξέχασες, κοιμούνταν σε σπίτια χωρίς παράθυρα και σε σπίτια χωρίς γερά θεμέλια. Γιατί εσύ δεν είχες λόγο να θυμάσαι.. Περιμένεις να σε σώσουν οι τουρίστες τη στιγμή που οι πόλεις μας δεν έχουν τη στοιχειώδη υποδομή για να περπατούν ή να ποδηλατούν αυτοί που περιμένεις να σε σώσουν. 

Στις 22 του Μάη έχεις μια (τελευταία;) ευκαιρία. Να δώσεις τη δύναμη σε ανθρώπους που θέλουν να δουλέψουν για σένα. Να δώσεις τη δύναμη  σε ανθρώπους που δεν έπαιρναν τόσα χρόνια τρείς μισθούς και δύο συντάξεις στερώντας από όλους τους υπόλοιπους συμπολίτες μας, τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, μια αξιοπρεπή σύνταξη . Να δώσεις τη δύναμη σε ανθρώπους που δούλευαν για σένα αφιλοκερδώς για να κάνουν την καθημερινότητα σου καλύτερη θυσιάζοντας χρόνο από τη δουλειά τους και το δικό τους ελάχιστο εισόδημα. 

Στις 22 του Μάη μπορείς να αλλάξεις τον ήχο της καμπάνας. Να δώσεις την ευκαιρία στο νέο κόσμο, στο μέλλον του τόπου σου να διορθώσει το παρόν σου. Διαφορετικά μείνε να κοιμάσαι, έτσι ακριβώς όπως έστρωσες.. 

Νίκος Ραφίδιας, 

Υποψήφιος Βουλευτής Λάρνακας 

Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών

H διαφορά του πολίτη απο τον ιδιώτη

Πολίτης είναι το κάθε άτομο που φροντίζει για το καλό της πόλης. Είναι όποιος εργάζεται για αυτό που καλούμε κοινό καλό, το συμφέρον όλης της κοινωνίας.

Ιδιώτης είναι όποιος φροντίζει για το ίδιον συμφέρον. Είναι αυτός που περιμένει να φτάσει η φωτιά στο δικό του σπίτι για να αποφασίσει να δράσει, αρνούμενος να συνειδητοποιήσει ότι όσο η φωτιά καίει το δάσος θα πρέπει να δράσει για να τη σταματήσει απο το να επεκτείνεται και να τον πλησιάζει.

Ο πολίτης αναλαμβάνει το κόστος της πολιτικής δράσης. Εισφέρει απο το περίσσευμα του και πολλές φορές απο το υστέρημα του για να διασφαλίσει τα ελάχιστα που απαιτούνται για τη συλλογική ευμάρεια. Δίνει το αίμα του για να υπάρχει τράπεζα αίματος για την ώρα της ανάγκης, δίνει το χρόνο του για τη στοιχείωδη κοινωνική δράση.

Ο ιδιώτης μέχρι και την τελευταία στιγμή κοιτάζει πώς να γεμίσει τη τζέπη του αδιαφορώντας άν ο πλησίων του πεινά ή κρυώνει. Φροντίζει να μαδά το κράτος και την κοινωνία και στερεί απο τον αδύνατο τις κοινωνικές παροχές, απλά γιατί έτσι γεμίζει πιο αποδοτικά το στομάχι και την τζέπη του.

Η ιστορία διδάσκει ότι στις περιόδους που επικρατούν οι πολίτες παρατηρείται ακμή. Στις περιόδους των ιδιώτων σημειώνονται συγκρούσεις, αναταραχές και επαναστάσεις. Η Μαρία Αντουανέτα δεν έμαθε ποτέ γιατί οι πολίτες της δεν έτρωγαν παντεσπάνι [Qu'ils mangent de la brioche]. Ίσως γιατί ήταν πολύ απασχολημένη στην ιδιωτεία της. Πάντως είτε το είπε, είτε όχι, το τίμημα το πλήρωσε με τη ίδια τη ζωή της..

Στις μέρες μας, η ιδιωτεία μετεξελίχθηκε σε επιστήμη. Πάμπολλοι μηχανισμοί βοήθησαν με τη δράση ή την απάθεια τους μια μικρή μερίδα ιδιωτών να περάσουν στα χέρια τους τον ιδιωτικό πλούτο. Το φαινόμενο ονομάστηκε φορολογικός παράδεισος και παγκοσμιοποίηση στην αρχή, φούσκα του χρηματιστηρίου και των ακινήτων στη συνέχεια. Με τον τρόπο αυτό το 5% του ιδιώτη πληθυσμού πέρασε στα χέρια του και στους τραπεζικούς του λογαριασμούς περίπου το 85% του παγκόσμιου πλούτου στερώντας απο τον κοινωνικό ιστό τις κρατικές υποδομές και τις κοινωνικές παροχές που δημιουργούσε η δίκαιη φορολόγηση των πλεονασμάτων τους. Πρωτο-παρατηρήθηκε τόσο έντονα (πιθανότατα) στην Αργεντινή, επεκτάθηκε σε όλη τη Λατινική Αμερική, την Ασία, τις ΗΠΑ, την Ευρώπη. Το ότι το ονόμασαν κρίση, εμένα προσωπικά δεν μου λέει κάτι.

Το φαινόμενο αυτό θα συνεχίσει να μας ταλαιπωρεί όσο καιρό οι ιδιώτες θα είναι η πλειοψηφία. Το φαινόμενο αυτό θα τερματιστεί μόνο όταν οι πολίτες συνειδητοποιήσουν ότι οφείλουν να απομονώσουν όλους αυτούς τους ιδιώτες..

Αφιερωμένο στην Έφη που ήδη το ζεί και σε όλους εμάς που κάνουμε ότι δεν το περιμένουμε..