Αρνούμαστε να δεχτούμε τα μηνύματα των καιρών;

Κάθε μέρα που κυκλοφορώ στους δρόμους βλέπω τα ίδια χαρακτηριστικά της φρενοβλάβειας της κοινωνίας μας. Βλέπω την τροχαία κίνηση που πήζει, την ώρα που εμείς ξοδεύουμε εκατομμύρια σε διαπλατύνσεις δρόμων για να πήζουν δίπλα μας άλλοι τόσοι. Βλέπω τα κομμένα δέντρα που μας εξασφάλιζαν τη σκιά για δεκαετίες να αντικαθίστανται από κλιματιστικά την ώρα που κλαίμε ότι ανεβαίνει η τιμή του ρεύματος και της βενζίνης. Βλέπω την Τουρκία να σχεδιάζει πυρηνικά εργοστάσια τη στιγμή που στην Ιαπωνία οι καμπάνες του θανάτου ήχησαν ήδη. Βλέπω τους Κύπριους να έχουν παράπονο από τους κυβερνώντες τους και την ίδια ώρα οι δημοσκοπήσεις να τους εξασφαλίζουν ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά. Βλέπω τους απολυμένους να διαμαρτύρονται για την παντοδυναμία των επιχειρηματικών κολοσσών την ίδια ώρα που μεταφέρουν το μονοπώλιο της εκλογικής δύναμης στα δύο μεγάλα κόμματα για να αφανίσουν τις μικρές δυνάμεις που επιτρέπει (ακόμα..) η απλή αναλογική. Μας ενοχλεί η δράση των Ευρωπαίων Πρασίνων αλλά αφήνουμε την Τουρκία να τους χειραγωγεί αρνούμενοι (στις πρόσφατες Ευρωεκλογές) να εκλέξουμε Οικολόγο στο Ευρωκοινοβούλιο.

Πού είναι ο Κύπριος την ώρα της κρίσης; Μπροστά στην τηλεόραση ή στην καφετέρια;  Ο σημερινός Κύπριος είναι πλασμένος ίδιος με αυτόν που τον κυβερνά. Να διαμαρτύρεται για την αναξιοκρατία αλλά να ξαναψηφίζει τους ανάξιους. Να διαμαρτύρεται για την καταπάτηση των δικαιωμάτων του από τους τρίτους αλλά να καταπατά ο ίδιος τα δικαιώματα των συμπολιτών του, των φίλων του, των υπαλλήλων του, των πεζών, των τυφλών, των αναπήρων.. Να κόπτεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα εννοώντας όμως μόνο τα δικά του ανθρώπινα δικαιώματα. Να πιστεύει ότι όλοι έχουν δικαίωμα στην επιτυχία, την ισονομία και την ισότητα αλλά να ψηφίζει για άλλη μια φορά τα μονοπώλια που του υπόσχονται να ικανοποιήσουν τα προσωπικά του μικροσυμφέροντα, ασχέτως αν έτσι παραβιάζονται αυτά του παραδίπλα. Να θυμάται περιστασιακά ότι πρέπει να γίνει κάτι αλλά όλο τον υπόλοιπο καιρό να ξεχνά να θυμάται. 

Ξέχασες φίλε μου το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ γιατί βολεύτηκες με τα λίγα ψίχουλα που σου έδωσαν για να το ξεχάσεις, ξέχασες ότι οι δικοί σου άνθρωποι πήραν το υστέρημα σου από το χρηματιστήριο βυθίζοντας μας σε κάτι που ονόμασαν κρίση, ξέχασες ότι ξέπλυναν αυτό το χρήμα αγοράζοντας ακίνητα και φουσκώνοντας την αγορά για να μην μπορείς εσύ σήμερα να αγοράσεις σπίτι για σένα και για τα παιδιά σου.  Ίσως να σε θαμπώνει η τηλεόραση, οι διαφημίσεις και οι υποσχέσεις αλλά όλα αυτά βγαίνουν από τη τσέπη σου γιατί αυτοί που διαφημίζονται σήμερα, από σένα τα έχουν πάρει. Σήμερα που 30000 άνθρωποι είναι άνεργοι, θυμήσου ότι είναι άνεργοι γιατί κάποιοι άλλοι (δικοί σου, κάποτε) είναι υπεύθυνοι γι αυτό. Γιατί μπορεί να σχεδιάζουν νέους δρόμους για να τρέχεις με το ξεσκέπαστο σου αυτοκίνητο αλλά την ίδια ώρα οι ηλικιωμένοι και οι πρόσφυγες του τόπου σου, που εσύ ξέχασες, κοιμούνταν σε σπίτια χωρίς παράθυρα και σε σπίτια χωρίς γερά θεμέλια. Γιατί εσύ δεν είχες λόγο να θυμάσαι.. Περιμένεις να σε σώσουν οι τουρίστες τη στιγμή που οι πόλεις μας δεν έχουν τη στοιχειώδη υποδομή για να περπατούν ή να ποδηλατούν αυτοί που περιμένεις να σε σώσουν. 

Στις 22 του Μάη έχεις μια (τελευταία;) ευκαιρία. Να δώσεις τη δύναμη σε ανθρώπους που θέλουν να δουλέψουν για σένα. Να δώσεις τη δύναμη  σε ανθρώπους που δεν έπαιρναν τόσα χρόνια τρείς μισθούς και δύο συντάξεις στερώντας από όλους τους υπόλοιπους συμπολίτες μας, τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, μια αξιοπρεπή σύνταξη . Να δώσεις τη δύναμη σε ανθρώπους που δούλευαν για σένα αφιλοκερδώς για να κάνουν την καθημερινότητα σου καλύτερη θυσιάζοντας χρόνο από τη δουλειά τους και το δικό τους ελάχιστο εισόδημα. 

Στις 22 του Μάη μπορείς να αλλάξεις τον ήχο της καμπάνας. Να δώσεις την ευκαιρία στο νέο κόσμο, στο μέλλον του τόπου σου να διορθώσει το παρόν σου. Διαφορετικά μείνε να κοιμάσαι, έτσι ακριβώς όπως έστρωσες.. 

Νίκος Ραφίδιας, 

Υποψήφιος Βουλευτής Λάρνακας 

Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών

Ο Συνεταιρισμός για την ειρήνη και η υστεροβουλία της αριστεράς

Ο Συνεταιρισμός για την ειρήνη είναι ένα βήμα όπου σήμερα μετέχουν όλες οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελβετία, η Ρωσία, ακόμα και η Σερβία!!! Η Κύπρος αρνείται να συμμετάσχει γιατί είναι προθάλαμος του ΝΑΤΟ, γιατί είναι πιόνι των Αμερικανοβρετανών, γιατί είμαστε ο ομφαλός της γης και δεν έχουμε κανέναν ανάγκη..

Σκεφτείτε ότι η Ρωσία συμμετέχει! Η Σερβία που βομβαρδίστηκε απο όλους τους προαναφερθέντες συμμετέχει! Η Κύπρος δεν συμμετέχει γιατί προφανώς κάτι παραπάνω ξέρουμε.. (εμείς και η... Πυθία μείναμε να ξέρουμε κάτι παραπάνω ).

Μου θυμίζει τον καβγά για την ένταξη μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κάποιοι ήταν έτοιμοι να τολμήσουν το βήμα, την ώρα που οι άβουλοι κρύβονταν πίσω απο το δάκτυλό τους.. Αυτός είναι (δυστυχώς) ο μόνιμος ρόλος της κυπριακής αριστεράς.. Ακόμα κι όταν η μάνα Ρωσία τους δείχνει το δρόμο ;-)

Υποβάθμιση της Κύπρου από τον οίκο Moody’s από Αa3 σε A2

Το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών ανησυχεί ιδιαίτερα για τη νέα υποβάθμιση της Κυπριακής οικονομίας από τον οίκο Moody's.

Όπως όλα δείχνουν, η νέα υποβάθμιση, δεν έχει να κάνει άμεσα με την οικονομική κρίση αλλά με τα ολοένα αυξανόμενα προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικονομία μας στο σύνολό της. Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται το ότι η οικονομία μας δεν στηρίζεται σε ασφαλή και υγιή θεμέλια.

Η συνεχής αύξηση του μισθολογίου του δημόσιου τομέα σε συσχετισμό με τη μισθολογική στενότητα του ιδιωτικού τομέα, έχει  δημιουργήσει εργαζόμενους δύο ταχυτήτων. Ο ιδιωτικός τομέας ταλανίζεται από έλλειψη επενδύσεων και δεν είναι σε θέση να στηρίζει τόσο άδικα και άνισα τον δημόσιο τομέα.

Η έκθεση των Κυπριακών Τραπεζών στην Ελληνική οικονομία έχει φτάσει σε ανησυχητικό βαθμό. Σε συνδυασμό με την έλλειψη ταμείου εγγυοδοσίας για νέες μικροεπιχειρήσεις στην ημεδαπή, αυτός ο κίνδυνος πολλαπλασιάζεται. Δεν επιβιώνει καμία τράπεζα χωρίς υγιείς και εύρωστους πελάτες. Η όλη απάθεια της κυβέρνησης έχει σκοτώσει τη νεανική επιχειρηματικότητα. Δεν μπορεί να αποκατασταθεί η σημερινή ανισότητα, ούτε να καταπολεμηθεί η ανεργία μόνο με προσευχές. 

Καλούμε τον πρόεδρο να δράσει έστω και την υστάτη.

Το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών έχει καταθέσει στοχευμένες προτάσεις που μπορούν να βοηθήσουν στην έξοδο από τα αδιέξοδα, προτάσεις Πράσινης Οικονομίας, που δημιουργούν νέες προοπτικές αειφόρου ανάπτυξης.

Δυστυχώς η κυβέρνηση φαίνεται να μην ανησυχεί για τις συνεχείς κυλιόμενες υποβαθμίσεις της Κυπριακής Οικονομίας από τους διεθνείς οίκους. Εμείς, ως Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών δεν θεωρούμε τους διεθνείς οίκους ως τους πλέον κατάλληλους να υποδείξουν την ορθή πορεία της οικονομίας. Όμως δυστυχώς οι ξένες επενδύσεις, στο σύστημα που ακολουθεί με ευλαβική πίστη η κυβέρνηση, ελέγχουν και επηρεάζουν την εξέλιξη της οικονομίας.

Η κυβέρνηση οφείλει να ακολουθήσει τους κανόνες του παιχνιδιού που η ίδια επέλεξε. Και οι κανόνες αυτοί δυστυχώς καθιστούν τη σημερινή υποβάθμιση της Κυπριακής Οικονομίας από τους Moody’s ως πολύ αρνητική εξέλιξη.

Νίκος Ραφίδιας
Υποψήφιος Βουλευτής
Αναπληρωτής Συντονιστής Επιτροπής Εμπορίου
Μέλος Επιτροπής Οικονομικών
ΚΙΝΗΜΑ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΣΤΩΝ

Ιστορίες του αέρα

Κάποτε σε ένα αγγελικό τόπο, αποφάσισαν να φτιάξουν μια αεροπορική εταιρία. Όχι για να δουλεύει σοβαρά, αλλά για να έχουν οι προνομιούχοι μούχτιν εισιτήρια. Για να το καταφέρουν, χρέωναν τους υπόλοιπους (βλέπε λαό..) διπλά και τρίδιπλα.. Και σαν να μην έφτανε αυτό, κάθε τόσο προσλάμβαναν ημέτερους γιατί έρχονταν εκλογές. Οι μίζες έπεφταν σύννεφο, γλυκάθηκαν και έκαναν δεύτερη και τρίτη εταιρία. Δημιουργήθηκαν τρύπες και τρύπες στον ισολογισμό που όμως έκλειναν πάντα απο τα δημόσια ταμεία. Μετά ήρθαν οι ισχνές αγελάδες και τα δημόσια ταμεία άδειασαν. Οι ημέτεροι-ψηφοφόροι ήθελαν τους μισθούς τους, οι προνομιούχοι τα μούχτιν. Ήρθε η ώρα που οι μάσκες έπεσαν. Και έπρεπε να πάρουν μια απόφαση. Κλείσιμο ή περισυλλογή και σοβαρή δουλειά. Το κλείσιμο ήταν απλώς η εύκολη λύση..

[Η ιστορία είναι φανταστική - Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική..]

ΚΑΤΑΡ-αμένες συμφωνίες

Σάββατο 12/2/2011

Η είδηση της ημέρας:
Σε περίοδο ξεπουλημάτων, πωλείται ΚΡΑΤΙΚΟ οικόπεδο-φιλέτο, ευάερο και ευήλιο προς 50 εκατομύρια. Ενδιαφέρεται κανείς; Επισήμανση: Όχι με ανοιχτό διαγωνισμό αλλά με απ'ευθείας διάθεση!
Τελικά η δουλοπρέπεια και η ανικανότητα είναι έθιμο σε τούτο τον τόπο! 
Να πιστέψω ότι δεν υπήρχε η δυνατότητα μακροχρόνιας μίσθωσης της γης, όπως έγινε με το Meridien στη Λεμεσό; Πόσο απελπισμένοι είμαστε για να ξεπουλήσουμε όσο-όσο κρατική περιουσία;


Παρασκευή 11/2/2011

Η είδηση της ημέρας:
Νέος αγάς στα κατεχόμενα. Η Τουρκία διόρισε νέο πρέσβη για να λύνει και να δένει. Πώς λειτουργεί το σύστημα των κατεχομένων; Υπάρχει η "επίσημη" κυβέρνηση - πρεσβεία που διορίζει η Τουρκία και ελέγχει τα πάντα μέσω του πρέσβη και των οκτώ τμημάτων (υπουργοί - τομεάρχες) και η "σκιώδης" κυβέρνηση που παρουσιάζεται διεθνώς ώς "Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου".
Μία πολύ μικρή λεπτομέρεια: Η σκιώδης κυβέρνηση λειτουργεί μόνο όταν η επίσημη κυβέρνηση (βλέπε πρεσβεία) της υπογράψει έκαστο κονδύλι. Άν η τουρκική πρεσβεία πεί όχι σε ένα έργο, ΔΕΝ θα υλοποιηθεί!!! Μιλούμε ενίοτε για μπανανίες αλλά αυτή παραπάει!!! 
Καυτή λεπτομέρεια: O Ερτογάν δεν μιλά με τον Έρογλου αλλά μόνο με τον Ταλάτ. Να δείτε που ο σύντροφος θα επανέλθει σύντομα στο προσκήνιο ;-)

ΟΙ ΕΚ ΜΗΤΡΟΓΟΝΙΑΣ, Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ

Τρίτη, 01 Φεβρουαρίου 2011

 

Χτές βράδυ πήγα στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είχε εκδήλωση ο ΟΠΕΚ για το άν το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε κρίση. Το αποτέλεσμα ήταν να ακούμε τους εκπροσώπους των δύο μεγάλων κομμάτων να μας μιλούν για τα καλά (!) του δικομματισμού. Τα μικρά κόμματα ήταν (φυσικά)απόντες!

Δίδαγμα: τα δύο κόμματα, οι δύο τράπεζες, τα δύο super-markets είναι ο,τι χρειάζεται αυτός ο τόπος.

Όλοι όσοι ψηφίζουμε κάτι άλλο ή δουλεύουμε σε μια πιο μικρή τράπεζα ή μια πιο μικρή επιχείριση είμαστε περιττοί! Ώρα να φεύγουμε..

 

Είδηση της ημέρας:

Αντισυνταγματική κρίθηκε η εξίσωση των εκ μητρογονίας γιατί δημιουργεί κόστος στο κράτος!

 

Όρθη η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου γιατί βάσει του συντάγματος, οι βουλευτές

δεν μπορούν να προωθούν προτάσεις νόμου που επιφέρουν κόστος στον κρατικό προϋπολογισμό.

 

Ανήθικη όμως την ίδια ώρα η (διαχρονική) στάση του επίσημου κράτους. Το κράτος που ζητά την εφαρμογή του δικαίου στους πολίτες του, παραβιάζει το στοιχειώδες δικαίωμα τους στην ισότητα!

Ζήτω οι μπανανίες!

H διαφορά του πολίτη απο τον ιδιώτη

Πολίτης είναι το κάθε άτομο που φροντίζει για το καλό της πόλης. Είναι όποιος εργάζεται για αυτό που καλούμε κοινό καλό, το συμφέρον όλης της κοινωνίας.

Ιδιώτης είναι όποιος φροντίζει για το ίδιον συμφέρον. Είναι αυτός που περιμένει να φτάσει η φωτιά στο δικό του σπίτι για να αποφασίσει να δράσει, αρνούμενος να συνειδητοποιήσει ότι όσο η φωτιά καίει το δάσος θα πρέπει να δράσει για να τη σταματήσει απο το να επεκτείνεται και να τον πλησιάζει.

Ο πολίτης αναλαμβάνει το κόστος της πολιτικής δράσης. Εισφέρει απο το περίσσευμα του και πολλές φορές απο το υστέρημα του για να διασφαλίσει τα ελάχιστα που απαιτούνται για τη συλλογική ευμάρεια. Δίνει το αίμα του για να υπάρχει τράπεζα αίματος για την ώρα της ανάγκης, δίνει το χρόνο του για τη στοιχείωδη κοινωνική δράση.

Ο ιδιώτης μέχρι και την τελευταία στιγμή κοιτάζει πώς να γεμίσει τη τζέπη του αδιαφορώντας άν ο πλησίων του πεινά ή κρυώνει. Φροντίζει να μαδά το κράτος και την κοινωνία και στερεί απο τον αδύνατο τις κοινωνικές παροχές, απλά γιατί έτσι γεμίζει πιο αποδοτικά το στομάχι και την τζέπη του.

Η ιστορία διδάσκει ότι στις περιόδους που επικρατούν οι πολίτες παρατηρείται ακμή. Στις περιόδους των ιδιώτων σημειώνονται συγκρούσεις, αναταραχές και επαναστάσεις. Η Μαρία Αντουανέτα δεν έμαθε ποτέ γιατί οι πολίτες της δεν έτρωγαν παντεσπάνι [Qu'ils mangent de la brioche]. Ίσως γιατί ήταν πολύ απασχολημένη στην ιδιωτεία της. Πάντως είτε το είπε, είτε όχι, το τίμημα το πλήρωσε με τη ίδια τη ζωή της..

Στις μέρες μας, η ιδιωτεία μετεξελίχθηκε σε επιστήμη. Πάμπολλοι μηχανισμοί βοήθησαν με τη δράση ή την απάθεια τους μια μικρή μερίδα ιδιωτών να περάσουν στα χέρια τους τον ιδιωτικό πλούτο. Το φαινόμενο ονομάστηκε φορολογικός παράδεισος και παγκοσμιοποίηση στην αρχή, φούσκα του χρηματιστηρίου και των ακινήτων στη συνέχεια. Με τον τρόπο αυτό το 5% του ιδιώτη πληθυσμού πέρασε στα χέρια του και στους τραπεζικούς του λογαριασμούς περίπου το 85% του παγκόσμιου πλούτου στερώντας απο τον κοινωνικό ιστό τις κρατικές υποδομές και τις κοινωνικές παροχές που δημιουργούσε η δίκαιη φορολόγηση των πλεονασμάτων τους. Πρωτο-παρατηρήθηκε τόσο έντονα (πιθανότατα) στην Αργεντινή, επεκτάθηκε σε όλη τη Λατινική Αμερική, την Ασία, τις ΗΠΑ, την Ευρώπη. Το ότι το ονόμασαν κρίση, εμένα προσωπικά δεν μου λέει κάτι.

Το φαινόμενο αυτό θα συνεχίσει να μας ταλαιπωρεί όσο καιρό οι ιδιώτες θα είναι η πλειοψηφία. Το φαινόμενο αυτό θα τερματιστεί μόνο όταν οι πολίτες συνειδητοποιήσουν ότι οφείλουν να απομονώσουν όλους αυτούς τους ιδιώτες..

Αφιερωμένο στην Έφη που ήδη το ζεί και σε όλους εμάς που κάνουμε ότι δεν το περιμένουμε..

Η σημασία της ψήφου

Στις 22 Μαϊου 2011 θα κληθούμε να επιλέξουμε τους αντιπροσώπους μας στη βουλή.

Εξασκούμε ένα αναφαίρετο δημοκρατικό μας δικαίωμα, το να επιλέξουμε αυτούς που κρίνουμε ικανότερους να προωθήσουν το δημόσιο συμφέρον, το κοινό όφελος. Την ίδια ώρα όμως μας δίνεται η ευκαιρία να επιλέξουμε (με εγωιστικά κριτήρια..) αυτούς που θα προωθήσουν καλύτερα τα προσωπικά μας συμφέροντα. Εδώ εντοπίζεται η πραγματική σημασία της ψήφου μας. Άν με αυτήν επιδιώκουμε να προωθήσουμε το προσωπικό μας συμφέρον ή το κοινό καλό.

Όσες δεκαετίες θυμάμαι, υπάρχει πάντα η ίδια πάλη. Πρέπει να εκλέγονται οι πιο ικανοί ή αυτοί που μας εγγυόνται την προσωπική μας εξασφάλιση; Το δημοκρατικό πολίτευμα, όπως και όλα τα υπόλοιπα, παρουσιάζει και κάποια κενά. Ένα απο αυτά είναι το ότι άν δεν ψηφίσουμε εμείς, το αποτέλεσμα θα κριθεί απο τις ψήφους των άλλων. Είναι το αναγκαίο καλό για να μην καταρρεύσει το δημοκρατικό οικοδόμημα. Είναι όμως και κακό όταν αυτοί που ψηφίζουν είναι κατα πλειοψηφία αυτοί που ενδιαφέρονται για το προσωπικό ή το κομματικό τους συμφέρον και μόνο.

Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το ότι η αποχή παρουσιάζει συνεχή αύξηση. Είναι επίσης ιδιαίτερα ανησυχητικό το ότι η ίδια η πολιτεία στέρησε διαχρονικά απο τους πολίτες της το δικαίωμα της πολιτικής σκέψης. Η απουσία της πολιτικής παιδείας απο το δημοτικό σχολείο μέχρι και το λύκειο δημιούργησε γενιές άβουλων πολιτών. Η εκδίωξη των πολιτικών επιστημόνων απο το διδακτικό πεδίο δημιούργησε ένα αναποφευκτό κόστος. Το γραφείο του Επιτρόπου Διοικήσεως επεσήμανε το συγκεκριμένο ατόπημα, η πολιτεία όμως δεν το διόρθωσε. Ίσως γιατί, πολύ απλά, δεν την συμφέρει..

Άρα όταν μιλούμε για αποχή, απάθεια και ισοπέδωση πρέπει να ανατρέχουμε πρώτιστα στην ρίζα του κακού, την ίδια την πολιτεία. Αυτούς που φρόντισαν να μας στερήσουν πρώτα την αγωγή και έπειτα (με τη δράση τους) το δικαίωμα στις ίσες ευκαιρίες. Αυτούς που συνήθισαν να προσφέρουν προσωπικά ανταλλάγματα για να εξασφαλίσουν την ψήφο μας. Αυτούς που έσπειραν τους ανέμους και σήμερα θερίζουν τις θύελλες.

Στις 22 Μαϊου καλούμαστε να επιλέξουμε άν είμαστε ικανοποιημένοι με αυτούς που ψηφίσαμε την προηγούμενη φορά ώστε να τους ανταμοίψουμε ξανά με τη ψήφο μας. Εκείνη τη μέρα όμως έχουμε άλλη μια επιλογή. Να τους αντικαταστήσουμε εάν και εφόσον τους κρίνουμε ανεπαρκείς.

Στις 22 Μαϊού, η ψήφος μας έχει σημασία..